Μέσα στο παραβάν ήμουνα κι έτρεχαν τα ονόματα μπροστά μου λες κι ήτανε τίτλοι ταινίας. Λογικά κάποιος τα 'ριχνε από το πάνω πάτωμα. Τόσα ονόματα μέσα σ' ένα παραβάν;

Κι όμως. Ήρθε η ώρα που μισώ από τότε που ψηφίζω.

Από τότε που ενηλικιώθηκα δηλαδή κι άρχισα να σκέφτομαι πώς θα βγω στην παραλία.

Μέσα στο παραβάν ήμουνα και δοκίμαζα μαγιό.

Με την απόγνωση μοιραζόμουν τον καθρέφτη κι έτσι άξαφνα από το πουθενά ήρθαν ονόματα και διευθύνσεις. Ξενυχτισμένες μέρες και σπάταλες νύχτες σε κρεβάτια με ξένα σεντόνια, τρυφερά αγόρια και αγουροξυπνημένους άντρες που έψαχναν το γάλα τους.

Ίσως τα ονόματα στο παραβάν του εκλογικού κέντρου να μου έκαναν τη ζημιά.

Υποψήφιοι με φιλοδοξία σωτήρα και υποψήφιοι εκλεκτοί στην καρδιά μου κάποτε, που τελικά δεν κατόρθωσα ποτέ να μας δω μαζί. Άτιμο πράγμα η επιλογή.

Είτε από ανάγκη, είτε από έρωτα… διαλέγεις, τραβιέσαι, ψήνεσαι, παραμυθιάζεσαι, μέχρι που έρχεται η στιγμή της ματαίωσης και σε ρωτάει τι δώρο θέλεις για τα γενέθλιά σου!

Έτσι άλλοι δεν εκλέχτηκαν ποτέ, αλλά τα παράτησαν στου δρόμου τα μισά κι άλλοι που μέτρησαν πολλές ψήφους μεταμορφώθηκαν σε τέρατα κι εγώ δεν είχα τις περγαμηνές της πεντάμορφης.

Μέσα στο παραβάν ήμουνα και σκέφτηκα όλους τους άνδρες που έχω ψηφίσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Όλοι παρελθόν και ανεπαρκείς αλλά χωρίς το λάθος πως θα γίνει η αναγνωριστική με τον ιδανικό; Άσε που μπορεί και να είναι γυναίκα! Ποτέ δεν ξέρεις πώς θα τα καταφέρει η χημεία! Χημεία δεν είναι που κάποιος σου κάνει το μεγάλο κλικ κι άλλος σου θυμίζει αμαρτίες γονέων; Λες αυτός είναι και στη στροφή αναρωτιέσαι τι θα γινόταν στην περίπτωση που διάλεγες τον επόμενο ή τον προηγούμενο.

Βγαίνοντας από το παραβάν τακτοποίησα ονόματα και διευθύνσεις, αριθμούς τηλεφώνων και ξεχασμένες οδοντόβουρτσες.
Ως το επόμενο παραβάν έχουμε λίγο καιρό ακόμη… ή μήπως όχι;

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News