1111
|

Μόσιαλος εν… υαλοπωλείω

Avatar Γιάννης Σιδέρης 28 Αυγούστου 2011, 01:32

Μόσιαλος εν… υαλοπωλείω

Avatar Γιάννης Σιδέρης 28 Αυγούστου 2011, 01:32

Ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Ηλίας Μόσιαλος, έχει ένα βιογραφικό – σιδηρόδρομο, που όταν το διάβασα με  έπιασαν οι υπαρξιακές μου αυτοκριτικές για τις άπειρες ώρες τη ζωής μου που τις σπατάλησα ρέμπελος και άεργος – έτσι που αν τις συμπύκνωνα σε έναν τίτλο, θα χρησιμοποιούσα εκείνον από το μυθιστόρημα του Μαρσέλ Προυστ «Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο»…

Ο κ. Μόσιαλος λοιπόν, επιφανής καθηγητής της πολιτικής της Υγείας (σ.σ. Για όσους ενδιαφέρονται το βιογραφικό στο Υστερόγραφο), όταν εκλήθη από τον Παπανδρέου στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας θεωρήθηκε φυσικό ότι προοριζόταν για το υπουργείο Υγείας. Λόγω ειδικότητας και ιδεολογικής συγκρότησης, από όσους -λίγους -τον γνώριζαν, χαρακτηρίστηκε ως ο πλέον ιδανικός να αναδιοργανώσει την Υγεία, να σταματήσει την διαφθορά, να αποσοβήσει την αιμορραγία πόρων σε μια κατεξοχήν χαίνουσα πληγή, αυτή της Υγείας.

Φευ, στην πρώτη κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ, στο υπουργείο Υγείας πήρε η Μαριλίζα, η οποία καθ΄ όλη τη διάρκεια της θητείας της κατάφερε να δημιουργήσει …δυο ειδήσεις. Η πρώτη αφορούσε την περίφημη φράση της «αυτά είναι στα όρια της ιδεολογίας μας», όταν ο Παπανδρέου,  σε κείνο το δραματικό υπουργικό συμβούλιο της Ανοιξης του 2010, ανακοίνωνε τα μέτρα του μνημονίου που έμελλε να γίνουν ο βρόχος της ζωής μας. (Φυσικά η φιλολαϊκή ιδεολογία της υπουργού επέβαλε το τσάκισμα των τρωκτικών στο χώρο της Υγείας, αλλά η ίδια δεν έπεισε ότι προσπάθησε εναργώς να τα χτυπήσει). Η δεύτερη είδηση ήταν ο νόμος για το τσιγάρο , που μπορεί (και …ευτυχώς για τον γράφοντα) να κατάντησε παρωδία, αλλά προσπόρισε στον πρωθυπουργό ένα μεγαλοπρεπές βραβείο για να κοσμήσει την συλλογή του! Ο Μόσιαλος έμεινε στα αζήτητα, και πολλοί αναρωτιούνταν γιατί ο ΓΑΠ του στέρησε μια μεγαλοπρεπή καριέρα εφόσον δεν τον αξιοποιούσε. Ώσπου ήρθε ο τελευταίος ανασχηματισμός και έκπληκτο το πολιτικό ρεπορτάζ μάθαινε ότι θα είναι ο νέος κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Το «Στρατηγέ, τι γύρευες στην Λάρισα, εσύ ένας Υδραίος;» του Εγγονόπουλου, μου ήρθε αυθόρμητα στο μυαλό την πρώτη μέρα που τον είδα στο πόντιουμ του μπρήφιγκ .

Αντί να κληθεί να τα βάλει με την γάγγραινα της Υγείας, με τον εσμό των μιζαδόρων, τις καμόρες των μικρών ή των μεγάλων συμφερόντων, αντί να κληθεί να εξυγιάνει τον, από καταβολής ελληνικού κράτους, άρρωστο χώρο της Υγείας και να αφήσει εποχή τόσο ο ίδιος, όσο και ο πρωθυπουργός του, κλήθηκε να χτυπηθεί… με τους δημοσιογράφους. Σε ένα χώρο που τον γνωρίζει ελάχιστα (ή, έστω, τον γνωρίζει με εκείνη την αφ´ υψηλού σφαιρική θεωρητική γνώση που έχουν για τα Μήντια, τα πολιτικοποιημένα στελέχη της μεταπολιτευτικής γενιάς – καθόσον ο ίδιος στέλεχος της νεολαίας του ΚΚΕεσ , και στη συνέχεια στέλεχος του Εργατικού Κόμματος Βρετανίας). Ήδη ορμητικά και αυθαίρετα επέφερε νέα ήθη στο πολιτικό ρεπορτάζ. Το καθημερινό μπρηφιγκ σταμάτησε με την αιτιολογία ότι είναι μια παρωχημένη τακτική ενημέρωσης (κάτι που μάλλον δεν έχει κατανοήσει ο… παρωχημένος Μαντέους Αλφατάζ, εκπρόσωπος του αρμόδιου για τις οικονομικές υποθέσεις Επιτρόπου Όλι Ρεν, από τα χείλη του οποίου κρεμόμαστε για την πορεία των οικονομικών μας. Ούτε βέβαια ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Τζέι Κάρνεϊ, από τα χείλη του οποίου κρέμεται ο πλανήτης.)

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος το αντικαθιστά από μια άτυπη ενημέρωση τρεις φορές την βδομάδα. Ματαίως του εξηγήθηκε (και από τον υπογράφοντα) ότι αναλόγως της πολιτικής συγκυρίας, ακόμα και το «δεν απαντώ», ή το «ουδέν σχόλιον» από το στόμα του κυβερνητικού εκπροσώπου κατά την επίσημη ενημέρωση, μπορεί να έχει μέγιστη ειδησεογραφική και πολιτική αξία, ενώ στο παρελθόν έχει τροχοδρομήσει αποπομπές….

Ο κ. Μόσιαλος με υπερβάλλοντα ζήλο και αξιοσημείωτο δυναμισμό παρενέβη και στην ΕΡΤ. Κλείνει ΕΤ 1 (ανεξαρτήτως του ότι η πολιτιστική της προσφορά είναι αναντίστοιχη της πενιχρής θεαματικότητας), αρκετούς περιφερειακούς σταθμούς, ενώ προανήγγειλε χαλεπό το μέλλον των συμβασιούχων όταν τελειώσει η σύμβασή τους. Εκτός κλίματος αποβαίνει και η πρόθεσή του οι δημοσιογράφοι να περάσουν από αξιολόγηση. Και δικαίως ρωτήθηκε στην σχετική συνέντευξη τύπου, πώς θα αξιολογηθεί από το ΑΣΕΠ ένας δημοσιογράφος του αθλητικού ρεπορτάζ στο ραδιόφωνο, που έχει γνώση του αντικειμένου, μεγάλη ευφράδεια λόγου και περιγραφική ικανότητα, αλλά είναι της Μέσης Εκπαίδευσης, έναντι ενός που έχει πτυχίο, αλλά δεν ακούγεται…  

Παράλληλα, ως προσωπική άποψη, θεωρώ ότι σε αυτή την αχανή πολιτική αρένα, την οποία δεν γνωρίζει, ως μονομάχος ο κ. Μόσιαλος υπέπεσε σε ένα ακόμη λάθος… Κατάργησε με «τυμπανοκρουσίες» τα μυστικά κονδύλια των Γραμματειών Ενημέρωσης και Επικοινωνίας. Μικρό το κακό ότι έτσι συνέβαλε στην παραφιλολογία ότι αυτά τα έπαιρναν δημοσιογράφοι. Με κίνδυνο να θεωρηθώ… αποδέκτης τέτοιων κονδυλίων (παρότι έχω γεράσει  μια ζωή στο νοίκι) θα υπεραμυνθώ της ύπαρξής τους! Κάθε σοβαρό κράτος διαθέτει τέτοια κονδύλια, όπως διαθέτει και αποτελεσματικές μυστικές υπηρεσίες – πολύ περισσότερο μια «Χώρα Συνόρων» όπως η Ελλάδα, της οποίας η ένταξη στην Ε.Ε. δεν άμβλυνε, όπως είδαμε και όπως λανθασμένα αναμενόταν, τα εθνικά της προβλήματα. Η ύπαρξη των μυστικών κονδυλίων σε ένα κράτος ειδικών εθνικών απαιτήσεων, είναι αναγκαία. Η σωστή διαχείρισή τους εναπόκειται στην εντιμότητα της πολιτικής ηγεσίας – αν π.χ. θα χρηματοδοτήσει ξένους δημοσιογράφους, ομογενειακές ή επαρχιακές εφημερίδες σε ευαίσθητες εθνικά περιοχές, ή εάν θα τα δώσει με μαύρες σακούλες σε δημοσιογράφους για να στηρίξουν την τυχοδιωκτική του πολιτική στα εξωτερικά θέματα (π.χ. σκοπιανό στο παρελθόν).

Παρόλα αυτά η επιτυχία του νέου υπουργού, δεν θα κριθεί καν από τα ανωτέρω: Θα κριθεί όταν κληθεί να διευθετήσει συνολικά το τοπίο των Μήντια, το οποίο ο πρωθυπουργός, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προσδιόριζε ως μήτρα της διαπλοκής.

Τότε που θα βγουν τα μεγάλα μαχαίρια, τότε που θα κινδυνέψουν -εάν- τα μεγάλα συμφέροντα των επικυρίαρχων της χώρας, και όχι αυτά των μισθοσυντήρητων δημοσιογράφων, υπαλλήλων και τεχνικών, τότε θα κριθούν τόσο η ειλικρίνεια του πρωθυπουργικού λόγου, όσο και η ικανότητα του Μόσιαλου να γίνει ο αποφασιστικός ακριβοδίκαιος ανακαινιστής και να γράψει ιστορία…
Ιδωμεν…

ΥΣ: το βιογραφικό του Η. Μόσιαλου για όσους ενδιαφέρονται:
Καθηγητής της πολιτικής της υγείας και Διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών της Υγείας στο London School of Economics, συνιδρυτής και συνδιευθυντής του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου Συστημάτων και Πολιτικών Υγείας, (ερευνητικό κέντρο ανάλυσης μεταρρυθμίσεων συστημάτων υγείας του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, της Παγκόσμιας Τράπεζας, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, και των κυβερνήσεων του Βελγίου, της Φιλανδίας, της Νορβηγίας, της Σλοβενίας, της Ισπανίας, και της Σουηδίας ), επίτιμος διευθυντής στη Δημόσια Υγεία στην Αρχή Στρατηγικής Υγείας του Εθνικού Συστήματος Υγείας Νοτιοδυτικού Λονδίνου, επίτιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, στη Σχολή Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου και στη Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας στη Γαλλία, επιμελητής των εκδόσεων του Cambridge University Press για τα Οικονομικά, τις Πολιτικές και τη Διοίκηση της Υγείας, αρχισυντάκτης του επιστημονικού περιοδικού Health Economics, Policy and Law των εκδόσεων Cambridge University Press, σύμβουλος στο Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Παγκόσμια Τράπεζα, τα Υπουργεία Υγείας και Κοινωνικών Υποθέσεων της Αυστρίας, του Βελγίου, της Βραζιλίας, της Κίνας, της Κύπρου, της Φιλανδίας, της Γαλλίας, της Ιρλανδίας, της Ρωσίας, της Νότιας Αφρικής, της Νότιας Κορέας, της Ισπανίας και της Σουηδίας, μέλος στο Δ.Σ. του  Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (2000-2003), κλπ. Τα βιβλία έχουν μεταφραστεί στα Γιαπωνέζικα, Κινέζικα, Ρώσικα και Ισπανικά…