1. Για τον Σωτήρη, τον Αλέξη, τον Γιώργο, τον Κώστα, τον Λουκά και τ’ άλλα παιδιά. Κάποιες στιγμές, ακόμη και ο πιο θωρακισμένος, αποστειρωμένος ορθολογισμός κάνει τόπο στην συγκίνηση για το εθνόσημο, ιδίως όταν το φορούν στο στήθος οι παίκτες που αγαπάς, εκείνοι που θαυμάζεις κάθε Κυριακή, στο δικό σου γήπεδο.

2. Για τον Τζιμπρίλ. Έχει ξανατύχει ποτέ, ο σέντερ φορ της Εθνικής Γαλλίας να έχει βαμμένη πράσινη την μοχικάνα του; Κι έχετε ξαναδεί ποτέ τέτοιον τύπο, τέτοιον λεοντόκαρδο, που μετά από δύο φοβερά κατάγματα στα δύο του πόδια, μετά από τόσες προφητείες πως ξόφλησε, να βρίσκει την δύναμη να διεκδικήσει ξανά την κορυφή των κορυφών;

3. Για τον Ζιλμπέρτο Σίλβα. Η πιο ρεαλιστική ελπίδα να σηκώσει το παγκόσμιο κύπελλο ένας εν ενεργεία παίκτης του Παναθηναϊκού.

4. Για να ξαναγίνω 16 ετών. Όσο ήμουν την πρώτη φορά που παρακολούθησα παγκόσμιο κύπελλο. Ήταν 1970, γινόταν στο Μεξικό κι εμείς το βλέπαμε απο ασπρόμαυρες τηλεοράσεις. Δεν έχασα ούτε ματς, παρ ότι οι αγώνες έπεφταν την περίοδο των εξετάσεων. Την επομένη του ημιτελικού Ιταλία-Γερμανία θα γράφαμε τριγωνομετρία. Ο καλύτερός μου φίλος έκλεισε την τηλεόραση και πήγε για ύπνο στο 87′, όταν η Ιταλία κέρδιζε με ένα βαρετό 1-0. Ακόμη του κάνουμε πλάκα, ότι για χάρη της υποτείνουσας και της εφαπτομένης έχασε το ωραιότερο παιχνίδι όλων των εποχών (για τους εντελώς άσχετους: η Γερμανία ισοφάρισε στο 89′ και η παράταση έληξε 4-3 υπέρ της Ιταλίας, με μια υπέροχη παράσταση από τον Τζιάνι Ριβέρα. Από τότε λατρεύω τους ατζούρι ακόμη κι όταν παίζουν το πιο άχαρο ποδόσφαιρο του κόσμου. Και ξαναγίνομαι 16 ετών στην έναρξη κάθε μουντιάλ).

5. Για την χαρά του ποδοσφαίρου. Ένας σοφός έχει πει ότι σε ένα ματς νιώθεις μέσα σε 90 λεπτά όλη την γκάμα συναισθημάτων που μπορεί κανείς να νιώσει στο διάβα μιας ολόκληρης ζωής και μάλιστα συμπυκνωμένα σε χρόνο και ένταση: χαρά, πόνος, μίσος, αγωνία, θαυμασμός, αίσθημα αδικίας (από αυτό, ειδικά, είμαστε χορτάτοι). Αυτό ισχύει για όλα τα ματς. Αλλά ένα παγκόσμιο κύπελλο τα προσφέρει όλα αυτά στην νιοστή, επί έναν μήνα και στην πιό συναρπαστική συσκευασία του κόσμου.

*Ο Παύλος Τσίμας είναι δημοσιογράφος στον τηλεοπτικό σταθμό “Mega”.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News