Το Xenia, η 4η μεγάλου μήκους ταινία του Πάνου Χ. Κούτρα, αφηγείται την ιστορία του Ντάνι και του αδερφού του Οδυσσέα, 16 και 18 ετών, που μετά τον θάνατο της Αλβανής μητέρας τους, θα ξεκινήσουν ένα ταξίδι από την Κρήτη έως τη Θεσσαλονίκη, με σκοπό να βρουν τον Έλληνα πατέρα τους, που τους εγκατέλειψε όταν ήταν ακόμη παιδιά. Ξένοι στην ίδια τους τη χώρα, είναι αποφασισμένοι να τον πείσουν να τους αναγνωρίσει, προκειμένου να αποκτήσουν την ελληνική ιθαγένεια, αλλά και να συμμετάσχουν σε ένα τηλεοπτικό talent show που θα τους εξασφαλίσει μια καλύτερη ζωή. Στη διαδρομή, θα έρθουν αντιμέτωποι με όσα τους ενώνουν, την αγριότητα της εφηβείας, ένα όνειρο που πρέπει πάση θυσία να γίνει πραγματικότητα και μια Ελλάδα που αρνείται να τους ακολουθήσει. Δείτε τι μας είπαν οι Πάνος Χ. Κούτρα αλλά και οι δύο ήρωες της ταινίας του, Κώστας Νικούλι και Νίκος Γκέλια.

Ο Ντάνι βρίσκεται στην κοσμάρα του, αν μου επιτρέπετε την έκφραση. Είναι ένα παιδί που αρνείται να ωριμάσει;

Πάνος Χ. Κούτρας: Ως ένα σημείο ναι. Αρνείται να ωριμάσει, αυτό φυσικά είναι μια νεύρωση. Του συνέβη κάτι πολύ τραγικό. Του φορτώθηκε ο ρόλος του μεγάλου και του αφαιρέθηκε η παιδική ηλικία. Μαθαίνουμε ότι εκτός του ότι τους άφησε ο πατέρας τους και ο Τάσος, έπρεπε να προσέχει τη μητέρα του. Επειδή απλά ήταν αλκοολική και τα λοιπά. Του φόρτωσαν τον ρόλο του μεγάλου πολύ νωρίς. Αυτός έφτιαξε έναν κόσμο τεχνητό, επεκτείνοντας την παιδική του ηλικία, διαχειρίζοντας όμως μια ζωή ενήλικα με έναν πολύ έξυπνο τρόπο. Στην ουσία ψωνίζεται. Κάνει σεξ για χρήματα. Χειραγωγεί τους άλλους. Και το ίδιο κάνει και με τον αδελφό του. Για καλό ή για κακό. Τον μπλέκει σε μια απίστευτη ιστορία. Είναι ένα τραυματισμένο παιδί αλλά με πολύ μεγάλη καρδιά.

Η ιδέα του ακροδεξιού βουλευτή ως πιθανού πατέρα των ηρώων σας είναι βασισμένη σε πραγματική ιστορία ή …

Π.Χ.Κ.: Όχι. Δεν ξέρω κανέναν ακροδεξιό βουλευτή προσωπικά αλλά ξέρω, όπως ξέρουμε όλοι μας, ότι αυτοί, οι περισσότεροι, έχουν σκοτεινό παρελθόν. Θέλω να πω παρελθόν που δεν ξέρουμε, τι δουλειές έκαναν. Δεν ξέρουμε που ήταν, οι μισοί είναι μπράβοι… Πάνε αυτά μαζί. Δεν είναι ένας που έχει πάει πανεπιστήμιο, που ξέρουμε από πού κρατάει η σκούφια του. Είναι λιγάκι θολά τα νερά. Όταν πας στην άκρα δεξιά, τα νερά θολώνουν πολύ.

Έχετε πει: «από πάντα, πρώτα Ευρωπαίος και μετά Έλληνας: η οικογένεια μου είναι η Ευρώπη, ακόμη κι αν μου αρέσει πολύ η άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αλλά εδώ, είμαστε στο όριο να χάσουμε τον μπούσουλα, η αριστερά και η δεξιά έχουν χάσει τη μπάλα, πρέπει να επαναπροσδιοριστούμε». Η οικογένεια πάει καλά; Μήπως είναι τελικά και αυτή μια δυσλειτουργική;

Σαφώς και είναι. Αλλά αυτή είναι η δικιά μου. Αυτή με εκφράζει. Με τα καλά και τα κακά της. Και αυτό είναι κάτι που πάντα με ενοχλούσε. Γιατί βάζουμε τον εαυτό μας έξω από αυτό; Θα πρέπει να λέμε: αυτό το στραβό θα το διορθώσουμε όλοι μαζί. Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Έλληνες. Όχι μόνο εμείς και όχι μόνο αυτοί. Όλοι μαζί.

– Αφού είμαστε και μια ένωση.

– Ναι. Ξέρετε αυτήν τη στιγμή υπάρχει μεγάλος ευρωσκεπτικισμός. Και αυτό δεν είναι κακό. Αν διαλυθεί η ένωση δεν ξέρω αν θα είναι καλό ή κακό αλλά θα είναι κρίμα. Γιατί αισθάνομαι πολιτιστικά πολύ κοντά και στους Γάλλους και στους Άγγλους και στους Ιταλούς. Η κουλτούρα τους με έχει θρέψει. Και η αμερικάνικη κουλτούρα, όλους μας. Μην κοροϊδευόμαστε τώρα.

Όσα συμβαίνουν στην ταινία σε τι βαθμό τα έχετε ζήσει ως τώρα στην ζωή σας; Ρατσισμός: Σε τι βαθμό τον έχετε γνωρίσει;

Κώστας Νικούλι: Υπήρχε από όταν ήμουν μικρός. Δεν είναι κάτι που μπορείς να το ξεχάσεις. Θυμάμαι ένα σκηνικό ενώ παίζαμε ποδόσφαιρο να μου λένε: «φύγε από 'δω, κωλοαλβανέ». Ήταν στο δημοτικό και εγώ δεν ένιωθα ότι ήμουν ξένος. Πάντα δηλαδή εξέφραζα από πού είμαι, τον τόπο καταγωγής μου και τις ρίζες μου. Ένιωθα ότι δεν είχα θέμα με αυτό το πράγμα, αλλά κάποιοι είχαν. Ένας άλλος με χτύπησε με τα λόγια του, όχι πραγματικά, αλλά αυτό ήταν που πόνεσε περισσότερο. Δηλαδή ρε φίλε δεν υπάρχει νόημα να με κοροϊδεύεις. Θέλεις να με λες Αλβανό; Εντάξει, είναι αλήθεια. Και; Δεν έδινα και στον άλλον το πάτημα για να με βρίσει.

Σας έχει τύχει κάποιο σκηνικό όπως στην ταινία με οργανωμένους φασίστες;

Κ.Ν.: Όχι. Όταν μπήκε στη Βουλή η Χρυσή Αυγή είχα ήδη συνειδητοποιήσει τι θέλω και τι μπορώ να κάνω. Μόνος μου δεν μπορώ να τα βάλω μαζί τους. Δεν είμαι της άποψης ότι η βία θέλει βία. Όλα αυτά με τα αντιφασιστικά, είναι ένας άλλος κύκλος που προάγει έναν άλλο ρατσισμό. Εντάξει γίνεται μια πολύ καλή κίνηση από όλους για αντιφασισμό αλλά δεν νομίζω ότι έτσι θα κερδηθεί η μάχη.

Νίκος Γκέλια: Ντου, όπως στην ταινία, δεν έχω δεχθεί. Σχόλια, ναι. Να περάσω από κάπου κι αν με αναγνωρίσουν να ακούσω κάτι, ναι.

Σε ενοχλεί ακόμα ή το έχεις συνηθίσει;

Ν.Γ.: Έχεις μάθει να το παλεύεις. Αυτό μπορώ να πω μόνο.

Είμαστε όλοι λίγο φασίστες μέσα μας;

Κ.Ν.: Πάντα. Όλοι είμαστε στο ξένο, στο άγνωστο. Δεν μπορούμε να το πλησιάσουμε.

Η καλύτερη στιγμή στα γυρίσματα ποια θα λέγατε ότι ήταν;

Κ.Ν.: Τα χορευτικά μας. Γιατί ήταν σε αυτήν τη διάθεση όλο το συνεργείο και σου μετέδιδαν μια όμορφη ενέργεια. Δηλαδή εμείς πηγαίναμε πλάνο και χορεύαμε και από πίσω ακολουθούσαν και αυτοί. Ήταν τέλειο. Νομίζω ότι τα πιο όμορφα γυρίσματα ήταν στο XENIA. Ήμασταν στην κορυφή και είχαμε όλη την πόλη στα πόδια μας.

Περισσότερες πληροφορίες:
Από τις 2 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους από τη Feelgood.
H ταινία XENIA θα προβάλλεται σε επιλεγμένες ώρες προβολών με ειδικούς υπότιτλους για ανθρώπους με προβλήματα ακοής.

*Ο Αίαντας Αρτεμάκης γεννήθηκε το 1982 και είναι δημοσιογράφος και «κομπιουτεράς». Πουλάει κομπιουτεράκια στην Ομόνοια, με προτίμηση στα γιαπωνέζικα. Του αρέσει να διαβάζει και να ονειρεύεται μια γερή δημοκρατία. Παντρεύτηκε το 1989 τον καλό του φίλο, Amstramd 1512. Δυστυχώς, από τότε, έχει αλλάξει πολλούς αγαπημένους. Τώρα συζεί με έναν Z800 HP. 

Προηγούμενα άρθρα του Αίαντα Αρτεμάκη

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News