Υπάρχει μια μερίδα κόσμου που σε facebook και twitter ασχολείται με το εάν ο Τσίπρας μπορεί να έφτασε στη Μήλο με το φουσκωτό του Πολάκη.

Υπάρχει μια άλλη μερίδα κόσμου που σε facebook και twitter ασχολείται με το εάν ο ΣΥΡΙΖΑ Σάμου θα καλέσει και πάλι τον κόσμο σε αντίσταση, όπως έκανε πέρυσι για την ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου του νησιού. (Να, εδώ είναι η αφίσα κι εδώ οι φωτογραφίες από αγανακτισμένους Σαμιώτες).

Υπάρχει και μια μερίδα κόσμου, μακριά από το facebook και το twitter, που ασχολείται με τα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να είναι ΣΥΡΙΖΑ και χωρίς -φαινομενικά τουλάχιστον- να έχει λόγο να το κάνει. Σε αυτή την ομάδα ανήκει ο Θύμιος Λυμπερόπουλος*.

Με επιστολή του, παίρνει το μέρος του Τσίπρα κι επικρίνει τον Λαφαζάνη για τη μέχρι στιγμής στάση του. Του υποδεικνύει τι να κάνει και τονίζει με έμφαση πως ο Τσίπρας έχει κηρύξει τον πόλεμο στη διαφθορά και στους οικονομικούς νταβατζήδες. Σας θυμίζει κάτι;

Κάποτε, ο Κώστας Καραμανλής φερόταν να είχε πει -σε ένα πάρτι χοληστερίνης στον Μπαϊρακτάρη του Μοναστηρακίου- πως θα επανιδρύσει το κράτος και πως θα κόψει τα φτερά των νταβατζήδων. Εννοούσε καναλάρχες με ταυτόχρονη συμμετοχή σε κατασκευαστικές εταιρείες, μεγαλοεργολάβους, αρχισυνδικαλιστές. Στην τελευταία κατηγορία ανήκει κι ο Θύμιος ο Λυμπερόπουλος. Ένας αρχισυνδικαλιστής που έπαιξε το ρόλο του στα γεγονότα του 2011 με τους Αγανακτισμένους και που είχε για μήνες τα ταξί στον δρόμο για να μην ανοίξει το επάγγελμα. Και μετά σίγησε. Δεν είναι αριστερός, το διευκρινίζει κι ο ίδιος στην παρακάτω επιστολή. Τώρα εμπλέκεται στα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ, παίρνοντας θέση στην κόντρα που έχει ξεσπάσει. Μαντέψτε τον λόγο, δεν είναι πολύ δύσκολο.

Είναι μέσα Αυγούστου, λίγο πριν το καλοκαίρι παραδώσει ηνία στο φθινόπωρο. Είσαι ζαλισμένος από τη θερινή ραστώνη, όσο μπόρεσες να την απολαύσεις. Την ώρα που εσύ λαγοκοιμάσαι και προσπαθείς να μπεις σε κανονικούς ρυθμούς, στα τραπέζια της εξουσίας το πόκερ συνεχίζεται. Το παιχνίδι σκληραίνει κι οι απ' έξω στοιχηματίζουν χοντρά στους παίκτες που τζογάρουν πάνω στην τσόχα. Και εάν αυτός ο παραλληλισμός σας φαίνεται κλισέ, δοκιμάστε έναν άλλον. Οι νταβατζήδες διαλέγουν το «καλύτερο» κορίτσι για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους κι η ζωή συνεχίζεται κανονικά. Όπως τότε, όπως τώρα κι όπως πάντα, στον μεγάλο μας οίκο ανοχής.

Ολόκληρη η επιστολή Λυμπερόπουλου στον Λαφαζάνη:

Η ολοκλήρωση της συμφωνίας με τους δανειστές, συμπίπτει χρονικά με την έναρξη του πολέμου που κήρυξε η κυβέρνηση στους οικονομικούς νταβατζήδες αυτής της χώρας. Σε αυτούς που έφτασαν την Ελλάδα στο χείλος της οικονομικής καταστροφής. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας -όπως παλαιότερα ο Κώστας Καραμανλής- προσπαθεί να βάλει ένα τέλος στο πάρτι των νταβατζήδων και σε συγκεκριμένα κέντρα εντός και εκτός Ελλάδας.

Την ώρα λοιπόν που ο πολιτικός κόσμος πρέπει να σηκώσει τα μανίκια και να στρωθεί στη δουλειά, την ώρα που επιβάλλεται πολιτική σοβαρότητα και σταθερότητα, στοιχεία απαραίτητα για να βρει η χώρα το δρόμο της, εμφανίζονται εμπόδια που σπρώχνουν την Ελλάδα ακόμη πιο πίσω.

Κι εδώ δεν μπορώ παρά να επικρίνω τη στάση του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ενός έντιμου πολιτικού, που στην παρούσα φάση, βάζει το εγώ της αριστερής πλατφόρμας πάνω από το εμείς του ελληνικού λαού. Οι απόψεις του περί δραχμής είναι σεβαστές, αλλά έχουν απήχηση σε μια μικρή μερίδα του ελληνικού λαού. Η μη στήριξη -από τον ίδιο και την ομάδας του- του κυβερνητικού έργου έπαψε να αποτελεί εσωκομματική αντιπαράθεση. Αποτελεί τροχοπέδη για την προσπάθεια της χώρας να βγει από την κρίση και να αποκτήσει ξανά οικονομική σταθερότητα. Η διαφωνία του Παναγιώτη Λαφαζάνη με τις επιλογές του πρωθυπουργού πρέπει να λυθούν με εσωκομματικές διαδικασίες και όχι με εθνικές εκλογές.

Η κρισιμότητα των στιγμών που ζούμε επιβάλλουν καθαρό μυαλό και πολιτική ωριμότητα. Καλές οι ιδεολογικές καταβολές, θεμιτή η υπεράσπισή τους, αλλά όχι εις βάρος της πατρίδας. Δεν έχουμε τέτοια πολυτέλεια…

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης οφείλει να βάλει το συμφέρον της χώρας πάνω από όλα. Πρέπει να γίνει ΚΑΙ δική του στόχευση, η εξασφάλιση μιας κυβερνητικής ισσοροπίας. Η κοινωνική του ευαισθησία να βρει διέξοδο στην ανεύρεση μέτρων που θα ανακουφίζουν τους χαμηλόμισθους και τους οικονομικά αδύναμους. Να βοηθήσει στην καθιέρωση φορολογικής δικαιοσύνης σε κάθε τομέα της οικονομίας. Να βοηθήσει με την πάταξη της φοροδιαφυγής. Αλλά ως μέλος μιας παράταξης, ενός κόμματος που κέρδισε την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού με τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Τη μάχη του να τη δώσει από μέσα και όχι με στείρες διαφωνίες. Οτιδήποτε διαφορετικό επιχειρήσει, θα είναι ανεύθυνο, επώδυνο για τον λαό, καταστροφικό για τη χώρα.

ΥΓ. Στον χώρο της κεντροδεξιάς υπονόμευαν -την τελευταία πενταετία- την ισσοροπία και την πολιτική σταθερότητα ακροδεξιά και νεοφιλελεύθερα στοιχεία, τα οποία όμως φαίνεται ότι μπαίνουν στο περιθώριο από τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη. Δεν είναι τιμητικό για τον Παναγιώτη Λαφαζάνη να ταυτιστεί με τον τίτλο του υπονομευτή της πρώτης αριστερής κυβέρνησης της χώρας.

Ο ρόλος του πρέπει να είναι επικοδομητικός…

ΥΓ1. Όλα αυτά είναι οι απόψεις ενός ανθρώπου, διαχρονικά υποστηρικτή του κοινωνικού ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού. Γνωρίζουν όλοι ότι ουδέποτε έχω ψηφίσει αριστερό κόμμα.

* Από τις πιο όμορφες στιγμές του νεοϋποστηρικτή του Τσίπρα. Πάνω σε μπαλκόνι. 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News