347
|

Εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου

Εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου

Οι εκλογές είναι θέμα ημερών. Οι ψηφοφόροι, εκτός από αυτούς που αποφάσισαν να απέχουν, θα αναδείξουν με την πολύτιμη ψήφο τους, το κόμμα, ή τα κόμματα, που θα κυβερνήσουν την χώρα την δύσκολη αλλά μοναδική για πολιτικές αλλαγές στιγμή.  Μετά από πολλή σκέψη αποφάσισα να επιλέξω ένα από τα μικρά κόμματα που διεκδικούν να μπουν στην Βουλή. Γιατί; Διότι θέλω διαιτητή στο δικομματικό αλισβερίσι. Διαιτητή με αυστηρή σφυρίχτρα που θα διακόπτει το ματς όταν γίνονται φάουλ, που θα επιδιώξει με την διαιτησία του να κερδίσει τον σεβασμό των θεατών ώστε να μπορέσει να ξανά διαιτητεύσει και στην καλύτερη περίπτωση να φορέσει φανέλα και να κατέβει με την  δική του ομάδα να αγωνιστεί αποφασιστικά στην επόμενη αναμέτρηση. Με τα δύο μεγάλα κόμματα να παίζουν μπάλα δίχως διαιτητή είδαμε τι έγινε. Ειλικρινά πιστεύω ότι το «μικρό» κόμμα- που θα θελήσει να αρπάξει την μοναδική αυτή ευκαιρία που θα του δοθεί για να αυξήσει την εκλογική του δύναμη, δεν θα επιτρέψει στον εαυτό του να βρεθεί αναμεμιγμένο με οποιοδήποτε σκάνδαλο, διότι αυτό θα το αφανίσει. Με την παρουσία του και μόνο, ελπίζω, ότι θα φρενάρει τις ορέξεις μερικών πολιτικών των δύο μεγάλων κομμάτων που γνωρίζουν καλά πως παίζεται το βρώμικο παιχνίδι, δίχως διαιτητή, και που θα θελήσουν να επωφεληθούν εις βάρος όλων μας.

Αν επιθυμείς να νικήσεις τον δυνατό εχθρό σου, γίνε φίλος με τον εχθρό του.

Δυνατός «εχθρός» είναι τα δύο παρωχημένα κόμματα, που ακόμη έχουν στις αγκαλιές τους πολιτικούς που ευθύνονται για την  χρεωκοπία της χώρας. «Εχθρός των εχθρών μου» είναι η ανάγκη τους να στηριχθούν, από τρίτο μικρότερο κόμμα, για να μπορέσουν να σχηματίσουν κυβέρνηση. Αυτή τους η ανάγκη είναι ο πολυπόθητος φίλος μου. Γι αυτό και θα ψηφίσω ένα από τα μικρά κόμματα. Η ψήφος μου είναι κίνηση αμυντική. Δεν είναι καθόλου επιθετική, ούτε διακατέχεται από θυμό, ούτε επιθυμεί την ακυβερνησία. Είναι ψήφος λογικής σκέψης. Ψήφος που προασπίζει το συμφέρον μου ως πολίτη της χώρας.    

Υ.Γ. «Εχθρός του εχθρού μου, φίλος μου,» το δανείστηκα από το βιβλίο του Αλέξανδρου Μασσαβέτα με τίτλο  «Κωνσταντινούπολη. Η Πόλη των απόντων», εκδόσεις Πατάκη. Απερίγραπτα όμορφο βιβλίο! 
 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News