Ο Ολαφ Σολτς μάλλον δεν πρόκειται να απολαύσει δεύτερη θητεία στη γερμανική καγκελαρία – αυτή είναι η απόφανση-προφητεία του γνωστού δημοσιογράφου Βόλφγκανγκ Μίνχαου, ο οποίος ανέλυσε όλα τα δεδομένα: η προσωπική δημοφιλία του Σολτς είναι στα τάρταρα, ενώ τα τρία κόμματα που απαρτίζουν την κυβέρνησή του (το δικό του SPD, το φιλελεύθερο FDP και οι Πράσινοι) στη σούμα συγκεντρώνουν 32%, έχοντας χάσει 20 μονάδες από τις εκλογές. Ο Μίνχαου ασχολήθηκε με την «παρακμή και την πτώση του Σολτς» σε ένα άρθρο που αναδημοσίευσε η ιταλική Corriere della Sera.

«Οταν εξελέγη καγκελάριος, το 2021, οι χειρότερες συνέπειες των πολιτικών της Ανγκελα Μέρκελ δεν είχαν ακόμη εκδηλωθεί: η γεωπολιτική συμμαχία της Γερμανίας με τη Ρωσία και η εξάρτηση από το ρωσικό αέριο, δηλαδή η εδραιωμένη σε ξεπερασμένα μοντέλα βιομηχανική πολιτική, αλλά και η τραγική έλλειψη επενδύσεων στην Αμυνα. Ολα αυτά τα προβλήματα εξερράγησαν λίγο μετά την έλευση του Σολτς. Τώρα όμως οι Γερμανοί κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αρθεί στο ύψος του ρόλου του».

Ο Μίνχαου έγραψε ότι, αν και η Γερμανία του Σολτς δίνει πλέον τα περισσότερα όπλα στον Ζελένσκι συγκρινόμενη με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, ουδείς του δίνει τα εύσημα. Υπαινίχθηκε, δηλαδή, ότι υστερεί στη διαχείριση των επικοινωνιακών απαιτήσεων του ρόλου του, οι οποίες είναι το άλφα και το ωμέγα στη σύγχρονη πολιτική στη Δύση. Θύμισε ότι και οι πόζες του με τα στραβά χαμόγελα μπροστά στους φακούς δεν τον κολακεύουν και ενισχύουν την εντύπωση της ακαταλληλότητας. «Ο Φρίντριχ Μερτς, ο ηγέτης της αντιπολίτευσης, συνέκρινε τις γκριμάτσες του με τα Στρουμφ».

Κατόπιν ο αρθρογράφος θυμήθηκε τον παλιό καγκελάριο Χέλμουτ Σμιντ (1974-1982) και έκανε τις συγκρίσεις: «Καμία σύγκριση» κατέληξε να γράψει. Και αφού χαρακτήρισε την Bild «έγκυρη εφημερίδα», θύμισε ότι αυτό το γερμανικό φτηνό ταμπλόιντ έχει ήδη ξεκινήσει καμπάνια αντικατάστασης του Σολτς με τον Μπόρις Πιστόριους, τον δημοφιλή σοσιαλδημοκράτη υπουργό Αμυνας που προφήτευσε ότι εντός της πενταετίας (ή της οκταετίας) η Ρωσία θα επιτεθεί στη Δύση. Ο Μίνχαου ανέφερε επί τροχάδην και τη δυσαρέσκεια των Γερμανών για τις περιβαλλοντικές πολιτικές της κυβέρνησης Σολτς, όμως στάθηκε στην οικονομία.

«Τα χειρότερα αφορούν, αναμφίβολα, την παραπαίουσα οικονομία. Δεν μιλάμε απλώς για ρυθμούς ανάπτυξης. Τα αποτελέσματα της αποβιομηχάνισης είναι ορατά. Θεωρητικά η κυβέρνηση μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με δύο παρεμβάσεις: αντίστροφη αποβιομηχάνιση, όπως κάνουν οι ΗΠΑ, ή προετοιμασία της χώρας για υιοθέτηση μεταβιομηχανικής στρατηγικής. Ομως η κυβέρνηση δεν κάνει τίποτε από τα δύο, αφού προτιμά την προσκόλληση στο παλιό βιομηχανικό μοντέλο βαφτίζοντάς το ‘‘πράσινη βιομηχανία’’. Οι ψηφοφόροι δεν είναι ηλίθιοι».

Η μεγάλη ήττα του Σολτς, συνέχισε ο αρθρογράφος, ήταν η δικαστική απόφαση με την οποία απορρίφθηκαν τα κυβερνητικά μέτρα που παραβίαζαν τους αυστηρούς δημοσιονομικούς κανόνες. «Η απόφαση αυτή είχε ως συνέπεια έναν Προϋπολογισμό λιτότητας εν μέσω ύφεσης, με μέτρα επαχθή, όπως η απόσυρση των επιδοτήσεων για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα και για τα καύσιμα ντίζελ για τη γεωργία. Ετσι, είδαμε αγρότες να καταλαμβάνουν δρόμους σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Ο εφετινός γερμανικός χειμώνας σημαδεύτηκε από διαμαρτυρίες, έτσι ο Σολτς μπορεί να ελπίζει μόνον ότι η κατάσταση θα ομαλοποιηθεί αργότερα».

Αλλά και σε περίπτωση ανάκαμψης της γερμανικής οικονομίας, ο κατά Μίνχαου Σολτς δεν θα έχει τύχη: «Εγινε σαφές στους ψηφοφόρους ότι τα τρία κυβερνητικά κόμματα δεν έχουν αναπτύξει κοινό όραμα για τις προοπτικές της οικονομίας. Καθώς πλησιάζουμε στις επόμενες εκλογές, αυτές οι διαφορές θα ξεσπάσουν στην πολιτική σκηνή, με όλα τα αποσταθεροποιητικά αποτελέσματα. Εδώ έγκειται και το βασικό πρόβλημα, το οποίο δεν αφορά τόσο τον καγκελάριο όσο ολόκληρη τη χώρα: η πραγματικότητα είναι ότι η Γερμανία γίνεται όλο και πιο δύσκολη στη διακυβέρνηση».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News