Το bullying και ο δυσλεκτικός
Το bullying και ο δυσλεκτικός
Το να είσαι δυσλεκτικός δεν είναι κακό. Κάθε άλλο. Είναι πραγματικά κάτι το πολύ ωραίο, το μυαλό σου λειτουργεί αλλιώς και σου δημιουργεί πολλές δυνατότητες που αρκετοί από τους μη δυσλεκτικούς δεν τις έχουν. Αυτό αποτελεί ένα μεγάλο συν στην ενήλικη ζωή του δυσλεκτικού, αλλά όχι και στη σχολική του ηλικία.
Η κατάσταση που επικρατεί στο σχολείο είναι μια ζούγκλα και το παιδικό μυαλό για να επιβιώσει σε αυτή διαλέγει τον ευκολότερο και πιο γοητευτικό δρόμο, αυτόν της βίας. Η βία το κάνει να αισθάνεται ισχυρό και ανώτερο. Βεβαίως όπου υπάρχει βία υπάρχει και θύμα και ένα από τα πρώτα θύματα του bullying είναι ο δυσλεκτικός. Αυτό γιατί στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν υπάρχει καμία ουσιαστική μέριμνα για τους δυσλεκτικούς που να τους προστατεύει από την περιθωριοποίηση και από τις μαθησιακές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, καθιστώντας τους με αυτόν τον τρόπο αδύναμους κρίκους. Εδώ θα πρέπει να τονίσουμε ότι ένας αδύναμος μαθητής που δέχεται τα ραπίσματα των χαμηλών βαθμών και σχεδόν πάντα έχει να αντιμετωπίσει τον βάναυσο χαρακτηρισμό του τεμπέλη, που του προσδίδουν ελαφρά τη καρδία δάσκαλοι, καθηγητές και γονείς, είναι πάντα ο ευκολότερος και πιο κατάλληλος στόχος για τους παιδικούς τραμπούκους.
Όλα ξεκινάν με κοροϊδίες και ύβρεις (αν τυχόν ο δυσλεκτικός είναι και αριστερόχειρας, όπως εγώ, και αντιμετωπίζει δυσκολίες στη γραφή, τότε οι ύβρεις παίρνουν χαρακτήρα λαϊκής δεισιδαιμονίας) και συνεχίζονται με προκλητικά επεισόδια στο προαύλιο και την ώρα της γυμναστικής. Όλα αυτά μέχρι ο τραμπούκος να διαπιστώσει ότι το θύμα του (με ηθικό κατεστραμμένο από δάσκαλους και γονείς) είναι τελείως ευάλωτο, τότε ξεκινά η πραγματική τρομοκρατία. Προπηλακισμοί στο προαύλιο, μπουνιές την ώρα του φαγητού, εξευτελισμός στις σχολικές τουαλέτες, άγριο κυνηγητό, και μετά αφού πιάσουν το θύμα τους, ομαδικό ξύλο με πλαστικά μπουκάλια γεμάτα νερό ή ομαδικές φάπες, αυτές είναι μερικές από τις μεθόδους bullying που παρατήρησα κυρίως στα χρόνια του δημοτικού. Στο γυμνάσιο, τώρα, το bullying παίρνει άλλον χαρακτήρα: γίνεται πιο βίαιο διότι η βία ακολουθεί τη σωματική διάπλαση κυρίως των αγοριών. Οι καταλήψεις και οι εκδρομές είναι οι κατάλληλες περιστάσεις για την εκδήλωση των τραμπουκισμών. Οι μέθοδοι βασανισμού που χρησιμοποιήθηκαν είναι παρόμοιες με αυτές του δημοτικού, συν την προσθήκη της βιντεοσκόπησης μέσω των κινητών τηλεφώνων. Ο συντάκτης του παρόντος δεν θα ξεχάσει ποτέ την επίθεση που δέχτηκε με οινόπνευμα στο μάτι από ομάδα συμμαθητών του που παράλληλα βιντεοσκοπούσαν και στη συνέχεια ανήρτησαν στο facebook το όλο συμβάν. Βλέπετε οι τραμπούκοι δεν ευχαριστιούνται μόνον την ώρα του τραμπουκισμού αλλά θέλουν να βλέπουν και να διαδίδουν τα κατορθώματά τους ξανά και ξανά.
Και ο δυσλεκτικός μαθητής πώς αμύνεται μπροστά σε αυτήν την κόλαση; Αν και το bullying του ματώνει την καρδιά και του δημιουργεί τόσο τρομερά συμπλέγματα που ούτε και οι πιο ισχυροί χαρακτήρες δεν μπορούν να τα αποβάλουν εύκολα, δεν είναι η πρώτη του έγνοια. Γιατί ο δυσλεκτικός έχει πρώτα να αντιμετωπίσει τους βαθμούς του, μετά τα στερεότυπα, τις δεισιδαιμονίες (ναι, το 2015 υπάρχουν και αυτές) και το γεμάτο απαξία και νοσηρό οίκτο βλέμμα των καθηγητών του. Αλλά αυτό που δεν μπορεί να αντέξει με τίποτα είναι το περίλυπο βλέμμα τον γονιών του, που η άγνοια και μόνον τους κάνει να νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με τον αδύναμο κρίκο της κοινωνίας. Για φανταστείτε τι τρομερά 12 χρόνια ήταν αυτά!
«Δεν θέλω να γυρίσω μην διο και φρίξω», αλλά τα γεγονότα με την εξαφάνιση του Βαγγέλη, σε συνδυασμό με τις δικές μου εμπειρίες, με έκαναν να θέλω να τα καταγράψω. Γιατί όσο υπάρχουν περιπτώσεις βίας και ρατσισμού, όσο υπάρχουν τραυματισμένες ψυχές, όσο αυτή η κοινωνία με τις παλαιολιθικές πρακτικές της θα δημιουργεί διακρίσεις κατά των αδυνάτων που γεννούν το bullying, όσο η άγνοια και η έλλειψη αγωγής θα δημιουργούν κοινωνική ασφυξία, τότε ιστορίες σαν και αυτήν θα πρέπει να λέγονται.
*O Παύλος Αλεξιάδης είναι τριτοετής φοιτητής Ιατρικής στο πανεπιστήμιο Κομένιους στην Μπρατισλάβα και εκλεγμένο μέλος του επταμελούς συμβουλίου της ελληνικής κοινότητας στη Σλοβακία.
Ακολουθήστε το Protagon στο Google News
