Πιγκουίνοι (αγαπημένοι) με χριστουγεννιάτικη αμφίεση. Most e-mailed photos for Christmas από τα yahoo.

Καλημέρα!
Χρόνια Πολλά στην Αναστασία (της συνονόματής της, σήμερα, της Φαρμακολύτριας!!!) Να πάνε κάτω τα φαρμάκια…

Το 2009 φεύγει εντυπωσιακά: με ευρωπαϊκό πολικό ψύχος με ελληνικές αλκυονίδες μέρες, με την Κρίση να δίνει τον ρυθμό από τα κάλαντα μέχρι τις πολιτικές ομιλίες. Ελπίζω, αν και πολλοί το φοβούνται, να μην το νοσταλγήσουμε ως τον τελευταίο χρόνο που δεν είχαμε συνειδητοποιήσει τι ακριβώς σημαίνει Κρίση…

Αντίο 1: Στον κορυφαίο έλληνα ζωγράφο Γιάννη Μόραλη, τον «δάσκαλο», τον «αιώνιο έφηβο». Αν και κανένας δεν ξέρει πότε είναι πλήρης ο βίος κάποιου, έφυγε στα 93 του, πλήρης έργων και δημιουργικότητας. Μνήμες από τον Σταύρο Θεοδωράκη και μια ιδιαίτερη συνάντηση με τη Ρίκα Βαγιάνη.

Αντίο 2: Τέλος εποχής. Ο θάνατος του εκδότη Χρήστου Λαμπράκη, του ΔΟΛ και του Μεγάρου μουσικής, σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής εκδοτών. Λάτρης της κλασσικής μουσικής, υψηλής παιδείας, αφήνει πίσω του και ένα σπουδαίο απόκτημα για τη Μουσική και τις τέχνες.

Αλλαγή σελίδας: Όπως λένε κάθε τέλος σημαίνει, από μια άλλη οπτική, μια νέα αρχή. Συνήθως είναι δύσκολο να το δούμε, ακόμη πιο δύσκολο να έχουμε τη σοφία να αφήνουμε τα πράγματα να κλείνουν τον κύκλο τους, ήρεμα. Και να γινόμαστε καμιά φορά στοχαστικοί παρατηρητές και όχι επικριτές. Το λέω γιατί άρχισαν ήδη οι σκέψεις τι μας πήρε ανεπιστρεπτί αυτός ο χρόνος…

Το πρόσωπο: Σαλίλ Σέτι, 48ετών, Ινδός. Διορίστηκε νέος γενικός γραμματέας της οργάνωσης Διεθνής Αμνηστία και είναι φανατικός αγωνιστής κατά της φτώχειας, με προϋπηρεσία στον ΟΗΕ και στην ActionAid.

Προλαβαίνετε: Για όσους είναι της τελευταίας στιγμής, τα μαγαζιά είναι ανοιχτά μέχρι και την Πέμπτη, παραμονή των Χριστουγέννων, για να πάρετε δώρα στους αγαπημένους σας. Μετά ακολουθεί 3ήμερο αργίας… κι από Δευτέρα πάλι. Αν κρίνουμε πάντως, από το πόσο απελπισμένοι δηλώνουν οι καταστηματάρχες από την κίνηση, μάλλον αποφασίσαμε να γίνουμε όλοι αντι-καταλωτές!

Αδέσποτες σφαίρες: τραυματίζουν νεαρό ποδηλάτη στον Βοτανικό κα 57άχρονο περιπατητή στη Θεσσαλονίκη. Συνδέονται άραγε μεταξύ τους: Μέρες αδέσποτες σφυρίζουν στο μπαλκόνι μου, που έλεγαν κάποτε και οι συνήθεις ύποπτοι.

Θέρετρα! Και αφού όλοι περνάμε κρίση, ποιοι έχουν κλείσει όλα τα χειμερινά .. θέρετρα και δεν υπάρχει- λένε- ούτε δωμάτιο ελεύθερο από Αράχωβα μέχρι Πήλιο; Αν κι εδώ που τα λέμε μια Πράγα, μια Βιέννη, αλλά και άλλα περισσότερο μακρινά μέρη, θα στοίχιζαν πολύ λιγότερο σε χρήματα. Δεν ξέρω σε φιγούρα, γιατί κάποιοι κοιτάζουν να πάνε εκεί που θα τους κοιτάζουν… Μια ιδέα που είχα φέτος να πάω Γκστάαντ, μου πέρασε αμέσως. Πολυκοσμία εγχώριων VIP!

Καβαλιέρε: η δημοτικότητά του, μετά τη μπουνιά, ανέβηκε κατά 7 μονάδες και η Σοφία Λόρεν δήλωσε ότι έκλαψε με το χτύπημα στον Μπερλουσκόνι. Πολλοί όμως αισθάνθηκαν κι ας μη το είπαν το «είναι για πολλές κλοτσιές αυτός ο Μπερλουσκόνι». Ο Δημήτρης Πολιτάκης στη Lifo γράφει για τον «evil Κωνσταντάρα της ιταλικής σεξοκωμωδίας, το id της μεσογειακής κουλτούρας.»

«Περιμένοντας τον Γκοντό»: Το πιο γνωστό έργο του Μπέκετ, που παίζεται μόνιμα στις ανά τον κόσμο θεατρικές σκηνές. Ο ιρλανδός λογοτέχνης, ποιητής και θεατρικός συγγραφέας πέθανε σαν σήμερα το 1989. Επηρεασμένος από τον Τζέϊμς Τζόυς, επηρέασε με τη σειρά του με έναν έντονο τρόπο το θέατρο, με τον μινιμαλιστικό τρόπο γραφής του, το ιδιότυπο χιούμορ του και την βαθιά ενσυναίσθησή του μπροστά στα αδιέξοδα της ανθρώπινης φύσης. Το 1969 τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας. «Κανείς δεν έρχεται, κανείς δεν φεύγει… τι περιμένουμε; Περιμένουμε τον Γκοντό»….

Επίλογος: Δεν ξέρω πώς, αλλά μετά τον Γκοντό, σκέφτηκα ότι καμιά φορά είναι ωραίο να μην περιμένεις τίποτα. Μπορεί έτσι να είσαι ανοιχτός στο οτιδήποτε. Ο Νίτσε έχει πει «από τότε που σταμάτησα να ψάχνω, άρχισα να βρίσκω»… Και ο τίτλος της τελευταίας ποιητικής συλλογής της Κατερίνας Αγγελάκη –Ρουκ είναι το υπέροχο: «Στον ουρανό του τίποτα, με ελάχιστα»….

Καλημέρα σας. Ραντεβού αύριο.

 

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News