Η Αγγλία κατέκτησε για δεύτερη συνεχόμενη φορά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, καταφέρνοντας κάτι που δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής ποτέ η ανδρική ομάδα ποδοσφαίρου της χώρας – η οποία έθεσε τους κανόνες πάνω στους οποίους πάτησε το συγκεκριμένο σπορ για να γίνει το  δημοφιλέστερο παγκοσμίως.

Στον τελικό απέναντι στην Ισπανία, η Χάμπτον απέκρουσε δύο πέναλτι, το ένα μάλιστα από την Αϊτάνα Μπονμάτι, δύο φορές νικήτρια της Χρυσής Μπάλας. Δεν ήταν η πρώτη φορά: το είχε κάνει και στα προημιτελικά με τη Σουηδία οδηγώντας την Αγγλία στην πρόκριση.

Το εντυπωσιακό στην όλη ιστορία είναι πως η Χάμπτον γεννήθηκε με στραβισμό, μια πάθηση εξαιτίας της οποίας τα μάτια δεν ευθυγραμμίζονται. Οπως αναφέρει ο βρετανικός Guardian, η Χάμπτον υποβλήθηκε σε τρεις χειρουργικές επεμβάσεις πριν ακόμα κλείσει τα τρία της χρόνια, αλλά η οπτική της αντίληψη δεν αποκαταστάθηκε πλήρως.

Σε ηλικία 12 ετών διαγνώστηκε και με ελλιπή αντίληψη βάθους, την ικανότητα δηλαδή να αντιλαμβάνεται τον κόσμο σε τρεις διαστάσεις, έτσι ώστε να έχει αίσθηση της απόστασης ενός αντικειμένου, αν κάτι είναι κοντά ή μακριά. Αυτό, θεωρητικά τουλάχιστον, σημαίνει ότι θα δυσκολευόταν να παίξει ποδόσφαιρο, και πολύ περισσότερο στη θέση της τερματοφύλακα.

«Αν εκ γενετής δεν έχει κάποιος σωστή ευθυγράμμιση ματιών, ο εγκέφαλος καταστέλλει το σήμα από το ένα μάτι για να αποφύγει τη διπλή εικόνα», εξηγεί η Τζούγκνου Ράχι, καθηγήτρια στο University College London. Αν αυτό συνεχιστεί, η όραση στο ένα μάτι θα παραμείνει περιορισμένη για πάντα.

H επίπονη στρατηγική

Τα παιδιά με τέτοια προβλήματα αναπτύσσουν εναλλακτικές στρατηγικές. Για παράδειγμα, μαθαίνουν ότι όσο πιο μικρό φαίνεται ένα αντικείμενο, τόσο πιο μακριά βρίσκεται.

Η Χάμπτον χρειάστηκε να κάνει κυριολεκτικώς… αιματηρά μαθήματα για να καταλάβει πού να τοποθετεί τα χέρια σε σουτ. Εσπασε δάχτυλα, είχε αιμορραγίες στη μύτη, αλλά τελικά αναπροσάρμοσε τη στάση των χεριών της.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Ντάνιελ Μέρμετ, συγγραφέα του «The Penalty Kick: The Psychology of Success» (Το χτύπημα πέναλτι: Η ψυχολογία της επιτυχίας), η επιτυχία στα πέναλτι δεν βασίζεται μόνο στην όραση, αλλά και…

• Στην παρατήρηση της γλώσσας του σώματος του εκτελεστή, π.χ. πώς τοποθετεί το πόδι στήριξης ή προς τα πού στρέφεται η λεκάνη του.
• Στις υποσυνείδητες κινήσεις του εκτελεστή, που προδίδουν την κατεύθυνση του σουτ.
• Στις ψυχολογικές παγίδες του τερματοφύλακα: Αν σταθεί έστω 10 εκατοστά εκτός κέντρου, ο εκτελεστής που δεν έχει αποφασίσει πού θα σουτάρει, συνήθως θα προτιμήσει τη φαινομενικά πιο «ανοιχτή» γωνία. Αν ο τερματοφύλακας απλώσει τα χέρια και φανεί “μεγαλύτερος”, μπορεί να κάνει τον εκτελεστή να σουτάρει πιο κοντά του.

Η Χάμπτον, η οποία μελετά τις αντιπάλους της πριν από κάθε αγώνα, είχε σχετικές σημειώσεις κολλημένες στο μπράτσο της πριν από τη διαδικασία των πέναλτι στον τελικό με την Ισπανία – είχε μάλιστα κόψει με ψαλίδι ένα κομμάτι από το μανίκι της, ως ένδειξη πως είχε διαβάσει κάθε πιθανή κίνηση των αντιπάλων.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News