Η φετινή Πρωτομαγιά ήταν παράξενη. Ανοιξιάτικη στις μυρωδιές, καλοκαιρινή στη θερμοκρασία, εργάσιμη, με ωράριο μάλιστα ολίγον εορταστικό, με πορείες άχρωμες, χωρίς παλμό και μουδιασμένες. Υποθέτω ότι ο κόσμος έχει βαρεθεί να διαδηλώνει πια. Οι πλατείες πάντως ήταν γεμάτες.

Ουζάκια πήγαιναν και ερχόντουσαν με νηστίσιμους μεζέδες. Σαρδέλες, γαύρος, σκουμπρί, χταπόδια, καλαμαράκια και άλλα εδέσματα, θαλασσινά και μη, κάτω από τον ήλιο. Η πλατεία Γεωργίου στο κέντρο της πόλης, γεμάτη κόσμο. Τα κορίτσια τα έπιασε η ζέστη, ξεχύθηκαν στους δρόμους αγοράζοντας φο-μπιζού, με βλέμματα πονηρά. Τα αγόρια, στο κατόπιν. Ζευγάρια ανάμεσά τους. Οι παρέες προτιμούσαν τα παγωτατζίδικα. Ξεφύτρωσαν πολλά στην πόλη. Συνωστίζονται πέριξ του κέντρου, ανταγωνίζονται στην πρωτοτυπία των γεύσεων, αν καταφέρουν τελικά να πάρουν άδεια λειτουργίας από τον Δήμο. Συγκεντρώνονται κυρίως στον νέο πεζόδρομο της Ρήγας Φεραίου. Χωνάκια, κυπελλάκια και συζήτηση. Γεύση αχλάδι, με λευκή σοκολάτα. Η ώρα περνά, το μεσημέρι με 30 βαθμούς υπό σκιάν. Κάποιοι φεύγουν για τις παραλίες. Οι πρώτες βόλτες στη θάλασσα, τα πρώτα αυτοκίνητα φορτωμένα στις οροφές τους με wind surf. Το καλοκαίρι σαν να μπήκε απότομα μέσα στο σώμα της Άνοιξης και ανακατεύτηκε με αυτό.

Το Πάσχα ζεστό, επίσης. Από τον λόφο του Κάτω Καστριτσίου, το βράδυ της Ανάστασης, μπορούσες να δεις και να ακούσεις τις ετεροχρονισμένες Αναστάσεις στις διάφορες γύρω εκκλησίες του Ρίου, του Πανεπιστημίου, της εκκλησίτσας στο νοσοκομείο, του Καστριτσίου. Οι ψαλμωδίες μπλέκονταν καθώς εξέπεμπαν με μεγάφωνα. Τα βεγγαλικά και η δυναμίτιδα σκέπασαν την ατμόσφαιρα. Η γέφυρα, στις 12 ακριβώς τα μεσάνυχτα, άναψε τα φώτα των πυλώνων της! Γύρω της έσκαγαν πυροτεχνήματα. Φαντασμαγορικά τα ίδια σόου μέσα στην κρίση. Ο Χριστός πάντως αναστήθηκε μυσταγωγικά και σιωπηλά.

Οι ετοιμασίες της σούβλας την Κυριακή, παραδοσιακές. Μεγάλες ή μικρότερες παρέες μαζεύτηκαν στα σπίτια και τις αυλές. Τα αρνιά θυσιάστηκαν στον Θεό και φέτος. Φως και ζέστη, θερμοκρασία γύρω στους 32 βαθμούς και στους δρόμους ησυχία. Κρασί, μπύρες, κοψίδια, κοκορέτσια και δόξα σοι ο Θεός!

"Πώς να φάμε αρνί με τέτοια ζέστη", αναρωτηθήκαμε. "Ούτε αέρας δεν φυσά, για να χωνέψουμε". Ακόμα και τα σκυλιά βολεύτηκαν με ένα κόκαλο, αποκαμωμένα από τη ζέστη, σε μια γωνιά.
– Ας κάνουμε βόλτα καλύτερα! Ανεβήκαμε στις μηχανές. Μέσα στους δρόμους, έξω από τα σπίτια ακούς τις φωνές, τις μουσικές, βλέπεις τις παρέες ανάκατες από όλα τα σπίτια να μιλούν φωναχτά και ζωηρά. Όλοι γελαστά. Κάποιοι χαιρετούν, άλλοι προσφέρουν λίγο κρασί. Υπό τους ήχους ριπών, κροτίδων και δημοτικών τραγουδιών συνεχίζουμε.
– Τι είναι το Πάσχα, τι είναι η Πρωτομαγιά;
– Γιορτές για να ‘ρθουμε πιο κοντά, στο τέλος της ημέρας.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News