Την ώρα που ο πρωθυπουργός μας περίμενε με αδημονία τον Κινέζο, η φίλη μου η Ντόλυ αποφάσισε να φτιάξει spring rolls και πάπια με ανανά. Κλασσικά πιάτα κατά τη γνώμη της, απολύτως μπας κλας κατά τη δική μου αλλά ο καθένας έχει το δικό του Ξένιο Δία, δε χάλασε κι ο κόσμος αν αφιερώσουμε μια μέρα και στον κινεζικό πολιτισμό φορώντας σαγιονάρες!
Προσωπικά διαφωνώ διότι έχω την πεποίθηση πως ο Κινέζος έχει βαλθεί να μας εξοντώσει. Χρόνια τώρα κάνει τον προγραμματισμό του κι ίσως με την επίσκεψη του πρωθυπουργού του και της κυρίας του με το σκοτωμένο ροζ, εκπληρώσει τελικά τον στόχο του.

Τον καιρό που η πλατεία Κουμουνδούρου άρχισε να γίνεται έθνικ και τα κινέζικα ξεφυτρώνανε σαν αγριόχορτα, τρέχανε διάφορες ερωτικές περιπτώσεις που το βράδυ καταλήγανε στου Τέλη για μπριζόλες. Το πρωί αγοράζαμε κρουασάν και μίλκο από τον μεγάλο φούρνο κι ύστερα χαζεύαμε τους Κινέζους να ξεφορτώνουν μαύρες σακούλες. Έτσι αγόρασα κι ένα ωραιότατο λινό πουκάμισο σε χρώμα τουρκουάζ με το οποίο έκανα θραύση ένα βράδυ στο Ηρώδειο. Όλες με ρωτούσανε από πού το πήρα κι έλεγα δώρο. Τρεις ώρες έφαγα στο μπάνιο μετά για  βγάλω από πάνω μου το τουρκουάζ που πότισε στηθόδεσμο και σώμα, εκτός του ότι μύριζα σαν να έφαγα δυο κιλά μπακαλιάρο.

Θεωρήσαμε με τη Ντόλυ το περιστατικό τυχαίο και προχωρήσαμε στην αγορά ενός μίξερ χειρός με την υπογραφή made in China. Περιττό να διευκρινίσω πως λίγο έλειψε να νοσηλευτούμε στο ΚΑΤ με κατάγματα αφού το μηχάνημα ήρθε και ανατινάχτηκε με το που μπήκε στην πρίζα. Αν και άρχισα να υποψιάζομαι πως κάτι δεν πάει καλά με τα κινέζικα προϊόντα, δέχτηκα τα Χριστούγεννα να αγοράσουμε φωτάκια από τον Κινέζο της Φιλοθέης. Δεν χρειάζεται νομίζω να πω πως αυτή τη φορά πετύχαμε διάνα και καταλήξαμε στο ΚΑΤ με εγκαύματα πρώτου βαθμού.

Αυτός ήταν και ο λόγος που δεν ξαναφάγαμε κινέζικο και δεν παρακολουθήσαμε ούτε βιντεοσκοπημένη την τελετή έναρξης των ολυμπιακών αγώνων στο Πεκίνο. Πιστεύω ακράδαντα πως αυτή η απόφαση μας έσωσε από την κινέζικη γρίπη των πτηνών όχι όμως κι από τον ερχομό του Κινέζου Σωτήρα. Σαν άκουσα πως έρχεται με κάτι εκατομμύρια στις τσέπες του -δεν το κρύβω- τινάχτηκα όρθια. Χώρια που το τηλεφώνημα της θείας μου της Τριαδούλας από τον Έβρο με έβαλε σε επιπλέον σκέψεις. «Αυτός που είναι στο Σύνταγμα τώρα, με το στεφάνι στο χέρι είναι ο Σημίτης;».

Ορκίζομαι πως σε καμία εκλογική αναμέτρηση δεν μου πέρασε από το μυαλό να ψηφίσω Ανεξάρτητους και Καμένο, όμως ξαφνικά συνέλαβα τον εαυτό μου να φτιάχνει σενάρια υπέροχης απλοϊκής συνωμοσίας με τον Σημίτη μεταμφιεσμένο σε Κινέζο πρωθυπουργό και τη Δάφνη να φοράει εσωτερικούς πάτους στα γοβάκια της. Φοβάμαι. Όσο πλησιάζουν τα εκατομμύρια στην πόρτα μας φοβάμαι πως θα χρειαστεί να τα πληρώσουμε με δάκρυα και κατάγματα, φριχτό πλαστικό στο παιδικό δωμάτιο κι ατέλειωτες τηλεοπτικές ώρες του υπερΒορίδη να καθησυχάζει τον λαό για την ετοιμότητα του κρατικού μηχανισμού.
Ιδέα σου είναι, είπε η Ντόλυ και μοίρασε τα ξυλάκια, έχω πάρει και fortune cookies είπε κι είπα να χαρώ τη στιγμή, μόνο που το δικό μου fortune έγραφε «πρόσεχε τα σημάδια».
Σας φιλώ γλυκά 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News