«Τα περισσότερα από αυτά που ξέρουμε σήμερα για περασμένους πολιτισμούς είναι διαμέσου των αντικειμένων που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι τότε» λέει στην Βαλέρια Περάσο του BBC η γεννημένη στην Αργεντινή Τσουκότι. «Eργαλεία, χειρόγραφα, οικιακά σκεύη, ρούχα και αντικείμενα τέχνης μας μαθαίνουν τι έτρωγαν και πώς φέρονταν, πώς εργάζονταν και πώς εκφράζονταν».

Με αυτή τη λογική, που ταιριάζει περισσότερο σε επιστήμονα-μελετητή και λιγότερο σε καλλιτέχνη, η Τσουκότι αποφάσισε να δημιουργήσει μια «χρονοκάψουλα» και να δημιουργήσει πορτραίτα ανθρώπων με τη βοήθεια των υπαρχόντων τους και των πραγμάτων που χρησιμοποιούν στην καθημερινή ζωή τους.

«Εψαχνα σημάδια ζωής που θα με ενέπνεαν να τα διατηρήσω ζωντανά, καθώς ορισμένα από αυτά σιγά σιγά εξαφανίζονται. Ταξίδεψα στην Αριζόνα αναζητώντας έναν καουμπόη και στο Τόκιο μία γκέισα για να απαθανατίσω τα αντικείμενα που απαρτίζουν το υλικό τους περιβάλλον» υπογραμμίζει η Τσουκότι.

Επειτα από σύντομη αναζήτηση εντόπισε τον 23χρονο Αμερικανό καουμπόη Ντέιβιντ και τον 32χρονο Γιαπωνέζο Εϊτάρο που διδάχθηκε το ρόλο της γκέισας από τη μητέρα του.

Καθώς εργαζόταν πάνω στο σχέδιο αυτό που ονόμασε «Καθετί που αγγίξαμε», η Τσουκότι ανακάλυψε πως ο μέσος άνθρωπος στον ανεπτυγμένο κόσμο αγγίζει περί τα 140 αντικείμενα κάθε μέρα – εκτός από σταθερά αντικείμενα καθημερινής χρήσης όπως οι βρύσες, τα πόμολα της πόρτας και οι διακόπτες του ηλεκτρικού.

Ταξινόμησε τα αντικείμενα με χρονολογική σειρά και στις περισσότερες περιπτώσεις η ανάλυση των αντικειμένων έδωσε ένα μεγάλο πλούτο πληροφοριών για το άτομο που τα χρησιμοποιεί (όχι μόνο σχετικά με τις ατομικές του δεξιότητες, αλλά επίσης και για το ψυχολογικό του προφίλ).

Ωστόσο, δεν ήταν σε θέση όλοι οι άνθρωποι που ανακάλυψε η Τσουκότι, να την προμηθεύσουν με τα αντικείμενα που αγγίζουν κάθε μέρα. Η Πιεδάδ, μια καλόγρια από τη Μαδρίτη για παράδειγμα, της έδωσε μόνο το ράσο της, τη Βίβλο, το ροζάριο των προσευχών, το σκούφο και τις παντόφλες της.

Οταν η Τσουκότι τη ρώτησε σχετικά, η Πιεδάδ που κατάγεται από το Εκουαδόρ της απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως καθώς δεν βγήκε από το μοναστήρι επί 28 συνεχόμενα χρόνια αυτή είναι η μόνη της περιουσία!

«Την επισκέφτηκα και μου έδωσε τα αντικείμενα που της ζήτησα μέσα σε μια σακούλα. Οταν τη ρώτησα σχετικά με την κούπα, την οδοντόβουρτσα και τη χτένα της, μου είπε πως αυτά δεν θα πρέπει να με ενδιαφέρουν, γιατί δεν έχουν να κάνουν με την πνευματική της υπόσταση».

«Δεν νομίζω πως αυτό το σχέδιο έχει τέλος» εκμυστηρεύεται στη δημοσιογράφο του BBC η Τσουκότι, η οποία όπως δηλώνει θα ήθελε τώρα να φωτογραφήσει «νέους τόπους, νέα αντικείμενα και ιδιαίτερους ανθρώπους, μεταξύ των οποίων και ορισμένους πλούσιους αλλά και κάποιους που δραστηριοποιούνται στη δημόσια ζωή».

Και αναρωτιέται με νόημα, αν «ξανατρέξει» σε μια δεκαετία την παρούσα φάση του σχεδίου της, ποια αντικείμενα θα έχουν παραμείνει σε χρήση και ποια θα έχουν εξαφανιστεί.

 

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News