Κάτι αλλάζει στην Εθνική Γαλλίας; Εντάξει, όχι ακριβώς σ’ αυτήν, αλλά στους επικριτές της; Ηταν 1998 όταν για πρώτη φορά ο Λεπέν κατηγόρησε τον προπονητή Εμέ Ζακέ πως η ομάδα, έχοντας παίκτες με αφρικανικές ρίζες που αρνούνται να πουν τον εθνικό ύμνο, δεν θα είχε καμία τύχη στο παγκόσμιο κύπελο (που γίνονταν στη Γαλλία). Δεν δικαιώθηκε, αφού η γαλλική ομάδα κατέκτησε το τρόπαιο νικώντας με 3-0 τη Βραζιλία. Ανάλογες δηλώσεις έκανε και το 2006 (στον τελικό η Γαλλία έχασε στα πέναλτι από την Ιταλία), ενώ φέτος το έργο ανέλαβε η κόρη του (χθές η Γαλλία ήρθε ισόπαλη 0-0 με την Ουρουγουάη). Η αλήθεια είναι, ότι η γαλλική ομάδα διέθετε ανέκαθεν παίκτες (Τουράμ, Ανρί, Ντεσαγί, Ντιαρά) που έχουν αντιταχθεί στο ρατσισμό στο ποδόσφαιρο.

Όμως και στον αθλητισμό γενικότερα τα πράγματα δεν είναι ευοίωνα. Εντύπωση προκαλούν τα ευρήματα μελέτης για τις διακρίσεις στην αντιμετώπιση των μαύρων αθλητών πού λέτε; Στο ΝΒΑ! Σύμφωνα με την έρευνα των J. Wolfers και J. Price υπάρχει διαφορά στο ρυθμό που σφυρίζονται φάουλ/λεπτό από διατητές σε παίκτες διαφορετικού χρώματος. Αδικούνται από τους διαιτητές (που κατά 68% είναι λευκοί) περισσότερο οι ομάδες που έχουν πιο πολλούς μαύρους παίκτες. Ετσι σημειώνονται από 0,12 – 0,20 περισσότερα φάουλ ανά 48 λεπτά αγώνα εις βάρος μαύρων παικτών όταν ο αριθμός των λευκών διαιτητών αυξάνεται από 0 σε 3. Η διαφορά αυτή (στα φάουλ) είναι ικανή να επηρεάσει το αποτέλεσμα ενός αγώνα, αφού το θεωρητικό 50% που έχει μια ομάδα να φύγει νικήτρια από τον αγώνα μειώνεται κατά 1% για κάθε μαύρο βασικό παίκτη που διαθέτει παραπάνω από τον αντίπαλο.

Κανείς δεν ξέρει, πώς θα είναι από την άποψη αυτή τα πράγματα στο Μουντιάλ που άρχισε χθες. Αναμένεται κι ελπίζεται οι διοργανωτές νάχουν λάβει τα μέτρα τους. Δεν, είδα, πάντως να παίζεται και στοίχημα για αυτό.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News