895
Οι παίκτριες της Εθνικής Γαλλίας πανηγυρίζουν τη νίκη τους στην πρεμιέρα του Μουντιάλ γυναικών στο Παρίσι | REUTERS/Lucy Nicholson

Εβγαλαν τα τακούνια και φόρεσαν τις τάπες

Sportscaster Sportscaster 8 Ιουνίου 2019, 11:21
Οι παίκτριες της Εθνικής Γαλλίας πανηγυρίζουν τη νίκη τους στην πρεμιέρα του Μουντιάλ γυναικών στο Παρίσι
|REUTERS/Lucy Nicholson

Εβγαλαν τα τακούνια και φόρεσαν τις τάπες

Sportscaster Sportscaster 8 Ιουνίου 2019, 11:21

Βγαίνοντας στο Παρίσι από το αεροπλάνο, ή από ένα τρένο, ο επισκέπτης δύσκολα θα αντιληφθεί πως τούτες τις μέρες η Γαλλία φιλοξενεί το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών στο ποδόσφαιρο. Αραιά και πού, θα δει την αρχηγό της οικοδέσποινας ομάδας, Αμαντίν Ανρί, ή την top σκόρερ, Εζενί Λε Σομέρ, να τον κοιτούν μέσα από πρωτοσέλιδα εφημερίδων, ή εξώφυλλα περιοδικών. Στα τρία αεροδρόμια της γαλλικής πρωτεύουσας (Σαρλ ντε Γκολ, Ορλί, Μποβέ) και στον κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό, Γκαρ ντου Νορντ, διαφημίζονται κατά κόρον το περίφημο τουρνουά τένις, Ρολάν Γκαρός, αλλά και… τα φιλικά ματς που θα δώσει η εθνική ομάδα της Γαλλίας (στους Ανδρες) τον Σεπτέμβριο.

Αν και το θηλυκό Μουντιάλ, που άρχισε το βράδυ της Παρασκευής με την εμφατική νίκη (4-0) της Γαλλίας επί της Νότιας Κορέας στο «Παρκ ντε Πρενς», δεν έκανε τους φιλάθλους να μετρούν τις ώρες με ανυπομονησία, η αλήθεια είναι ότι υπόσχεται μια άνευ προηγουμένου εμπορική επιτυχία. Τουλάχιστον για τα δικά του μέτρα. Μέχρι χθες είχαν διατεθεί 950.000 εισιτήρια: 20 από τους 52 αγώνες του είναι, ήδη, sold-out. Το ενδιαφέρον της τηλεόρασης για το γυναικείο ποδόσφαιρο, ποτέ δεν υπήρξε μεγαλύτερο. Τα 206 ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα που συνεργάζονται με τη FIFA θα πληρώσουν για δικαιώματα μετάδοσης σχεδόν 30 εκατομμύρια ευρώ. Περισσότερα από κάθε άλλη φορά. Τα διπλάσια, σε σχέση με τη διοργάνωση του 2015 στον Καναδά. Και οι χορηγοί εμφανίστηκαν πολύ πιο πρόθυμοι να συνδέσουν το όνομά τους με τα κορίτσια που πάτησαν ένα ανδρικό άβατο.

Ισως επειδή η μέση προσέλευση θεατών στις τρεις προηγούμενες τελικές φάσεις ήταν εντυπωσιακή: 37.218 το 2007 στην Κίνα, 26.428 το 2011 στη Γερμανία και 26.029 το 2015 στον Καναδά. Ακόμη περισσότερο, στα μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα αυτής της σεζόν. Τον περασμένο Μάρτιο η γυναικεία ομάδα της Ατλέτικο Μαδρίτης συγκέντρωσε στο γήπεδο 60.000 κόσμο, ενώ εκείνη της Γιουβέντους, 39.000. Στην Αγγλία, η ποδοσφαιρική λίγκα των γυναικών «έκοψε» σχεδόν τα διπλά εισιτήρια σε σχέση με πέρυσι. Η Barclays συμφώνησε, ήδη, να γίνει χορηγός της.

Αλλά, κακά τα ψέματα. Αν και οι γυναίκες παίζουν εξίσου θεαματικό ποδόσφαιρο με τους άνδρες, το θηλυκό Παγκόσμιο Κύπελλο δεν έχει την αίγλη, ούτε τα έσοδα του αρσενικού. Το έπαθλό του -40 εκατομμύρια ευρώ- δεν συγκρίνεται με εκείνο των 575 εκατομμυρίων, που μοιράζονται οι εθνικές ομάδες των ανδρών. Στον τζίρο, η διαφορά των δύο διοργανώσεων είναι χαώδης. Το περσινό Μουντιάλ της Ρωσίας, το πρώτο των ημερών του Τζιάνι Ινφαντίνο, κατέγραψε ακαθάριστα κέρδη 2,75 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Το γυναικείο, εφέτος, θα περιοριστεί σε λίγες εκατοντάδες εκατομμύρια.

Ακόμη πιο εντυπωσιακές είναι οι διαφορές στις αποδοχές αθλητών και αθλητριών. Η πιο ακριβοπληρωμένη παίκτρια του Κόσμου, η Αντα Χέγκερμπεργκ, η οποία το 2018 κατέκτησε την πρώτη «Χρυσή Μπάλα» που απονεμήθηκε σε γυναίκα, κερδίζει 400.000 ευρώ το χρόνο: 325 φορές λιγότερα χρήματα από τον Μέσι. Η Αμαντίν Ανρί, αρχηγός της εθνικής ομάδας της Γαλλίας και σούπερ-σταρ της πρωταθλήτριας Ευρώπης, Λιόν, 360.000 ευρώ. Οι περισσότερες εθνικές ομοσπονδίες δεν δίνουν μπόνους, ούτε σεντ, στις διεθνείς ποδοσφαιριστίνες. Ο διαφορετικός τρόπος με τον οποίον αντιμετωπίζονται οι γυναίκες, σε σύγκριση με τους άνδρες συναδέλφους τους, φαίνεται και από μια είδηση που πέρασε στα ψιλά. Η γαλλική ομοσπονδία ζήτησε από την εθνική Γυναικών να αδειάσει το προπονητικό κέντρο του Κλερφοντέν -εν μέσω Παγκοσμίου Κυπέλλου- επειδή θα το χρειαστεί η ανδρική εθνική Γαλλίας.

Η Γαλλία, ένα από τα φαβορί της διοργάνωσης, φιλοδοξεί να γράψει ιστορία, κατακτώντας και το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών ένα χρόνο μετά τον θρίαμβο της ανδρικής της ομάδας στα γήπεδα της Ρωσίας. Η Κορίν Ντιάκρ, που προπονεί τις γαλλίδες, έχει εργαστεί και σε ανδρική επαγγελματική ομάδα (Κλερμόν). Στα φιλικά φάνηκε πως έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Από τον Μάρτιο του 2018 τα κορίτσια της νίκησαν σε 13 από τους 14 αγώνες που έδωσαν. Εχασαν μόνον από την (πανίσχυρη) Γερμανία. Τον παγκόσμιο τίτλο κατέχουν οι ΗΠΑ, που έχουν κερδίσει το τρόπαιο άλλες δύο φορές: το 1991 και το 1999. Δύο κατακτήσεις μετρά η Γερμανία, και από μια η Νορβηγία και η Ιαπωνία. Μεγάλες δυνάμεις στο γυναικείο ποδόσφαιρο είναι, επίσης, η Κίνα και η Σουηδία.

Από τις 24 φιναλίστ, τέσσερις (Χιλή, Τζαμάικα, Σκωτία και Νότια Αφρική) είναι «πρωτάρες» σε τελική φάση. Η Τζαμάικα οφείλει την παρουσία της στη γιορτή, στη Σεντέλα Μάρλεϊ, κόρη του θρύλου της ρέγκε, Μπομπ Μάρλεϊ. Η 51χρονη Σεντέλα (τραγουδίστρια, χορεύτρια, μοντέλο, σχεδιάστρια μόδας, ηθοποιός και επιχειρηματίας) προσέφερε 4.000.000 ευρώ, και «έτρεξε» μια online καμπάνια για την οικονομική ενίσχυση της ομάδας, δίνοντας τη δυνατότητα σε 23 κορίτσια να φτάσουν στους τελικούς της Γαλλίας. Το όνειρό τους δεν είναι να κατακτήσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά να τραβήξουν την προσοχή συλλόγων του εξωτερικού. Για να φύγουν από τη χώρα τους και να σπουδάσουν στη Βόρεια Αμερική, ή την Ευρώπη.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Γυναικών ήταν ιδέα του παλιού προέδρου της FIFA, Ζοάο Χαβελάνζε (1974-1998). Η πρώτη διοργάνωση, το 1991, φιλοξενήθηκε στην Κίνα, με 12 ομάδες. Το 1999 οι ομάδες της τελικής φάσης έγιναν 16 και από το 2015, 24. Το Μουντιάλ της Γαλλίας, που θα διαρκέσει έως τις 7 Ιουλίου, θα μοιραστεί σε εννέα πόλεις. Ο τελικός δεν θα γίνει στην πρωτεύουσα, αλλά στη Λιόν – έδρα του ομώνυμου συλλόγου, που έχει κατακτήσει τα τέσσερα τελευταία Champions League στο γυναικείο ποδόσφαιρο. Η εφετινή μασκότ είναι η «Ettie», μια νεαρή γαλλίδα κότα, κόρη του «Footix»: του κόκκορα που γνωρίσαμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Γαλλίας το 1998.

Η Ελλάδα είναι πολύ πίσω, ακόμη, στο γυναικείο ποδόσφαιρο. Περίπου στην 70η θέση της παγκόσμιας κατάταξης. Στη Γαλλία μας εκπροσωπεί μόνο μια διαιτητίνα: η Χρύσα Κουρομπύλια (του Συνδέσμου Δυτικής Αττικής). Πάλι καλά. Στο αρσενικό Μουντιάλ, πέρυσι στη Ρωσία, δεν υπήρχε ούτε διαιτητής από τα μέρη μας.