309
Ο Εμανουέλ Μακρόν μιλάει, ο Προκόπης Παυλόπουλος κάτι σκέφτεται. | Alexandros Michailidis / SOOC

Ωραία τα λόγια, θα κάνει και το χρέος του;

Γιώργος Καρελιάς Γιώργος Καρελιάς 8 Σεπτεμβρίου 2017, 07:55
Ο Εμανουέλ Μακρόν μιλάει, ο Προκόπης Παυλόπουλος κάτι σκέφτεται.
|Alexandros Michailidis / SOOC

Ωραία τα λόγια, θα κάνει και το χρέος του;

Γιώργος Καρελιάς Γιώργος Καρελιάς 8 Σεπτεμβρίου 2017, 07:55

Οι ωραίοι λόγοι συνηθίζονται σε τέτοιες επισκέψεις. Και ο σημερινός πρόεδρος της Γαλλίας δεν εφείσθη ωραίων λόγων στην Αθήνα. Το αντίθετο. Μπορεί και να υπερέβαλε. Αλλά μας άρεσαν.

Ανέκαθεν η Γαλλία και οι ηγέτες της ήταν περισσότερο οικείοι σε εμάς. Ή έτσι μας φαίνονταν. Δεν είναι τυχαίο το «Ελλάς-Γαλλία –Συμμαχία». Ο Εμανουέλ Μακρόν, νέος στην ηλικία και εκπέμποντας μια(εξηγήσιμη, πάντως) συμπάθεια, δεν ήταν ο ξενέρωτος τεχνοκράτης, που του προσάπτουν ορισμένοι. Στην Αθήνα δεν ήταν καθόλου αυτό.

Το ευρωπαϊκό όραμα που παρουσίασε δεν είχε διαφορές από το αντίστοιχο που παρουσίασε ο Τσίπρας: η σημερινή Ευρώπη πρέπει να αλλάξει, αλλά όχι με μπροστάρηδες τους τεχνοκράτες και την γραφειοκρατία, οι αποφάσεις δεν πρέπει να λαμβάνονται σε κλειστά δωμάτια ερήμην των λαών, η λιτότητα και η ανεργία οδηγούν τις προβληματικές χώρες σε καταστροφή και την Ευρώπη σε κατάρρευση. Ο Μακρόν, που τα λέει αυτά, δεν είναι αριστερός, κάθε άλλο. Όμως, φαίνεται ότι, έχοντας κατά βάθος φόβους και για το μέλλον της δικής του χώρας, συμπίπτει σε ορισμένα με τις σοσιαλδημοκρατικές και ευρύτερα αριστερές δυνάμεις της γηραιάς ηπείρου.

Ο Μακρόν δοκιμάζεται ήδη στη Γαλλία με ορισμένες μεταρρυθμίσεις που έχει εξαγγείλει. Ας περιμένουμε να δούμε. Πάντως, για τα δικά μας δεν θα τον χρειαστούμε πλέον ιδιαίτερα, εκτός από ένα θέμα.

Ο προκάτοχός του, Φρανσουά Ολάντ, πρόσφερε μια ανεκτίμητη υπηρεσία στην Ελλάδα (και στον Τσίπρα): του άνοιξε τα μάτια την κατάλληλη στιγμή κι έτσι έμεινε στην Ευρωζώνη, αποφεύγοντας μια περιπέτεια με άγνωστη κατάληξη. Τι παραπάνω μπορεί να προσφέρει ο Μακρόν; Σχεδόν τίποτα, εκτός αν κάνει το χρέος του για το δικό μας χρέος.

Αυτή θα ήταν μια μεγάλη εκδούλευση, την οποία θα πρόσφερε στην Ελλάδα και(εννοείται στον Τσίπρα, αν προλάβει): να πείσει την Ανγκελα Μέρκελ ότι, στην τελευταία θητεία της, αξίζει να συγκατανεύσει σε μια γενναιόδωρη ρύθμιση του ελληνικού χρέους.

Μόνο έτσι μπορεί να αποκτήσουν υπόσταση οι χτεσινοί ωραίοι λόγοι του Μακρόν στην Αθήνα. Διαφορετικά θα παραμείνουν γαλλιστί paroles και ελληνιστί πομφόλυγες.