464
Η Πορτογαλία βρέχεται μόνο από τον Ατλαντικό. Η Μεσόγειος είναι από την άλλη μεριά... | worldmap

Η μεσογειακή Πορτογαλία του Κυριάκου Μητσοτάκη

Γιάννης Μαύρος Γιάννης Μαύρος 6 Σεπτεμβρίου 2016, 08:45
Η Πορτογαλία βρέχεται μόνο από τον Ατλαντικό. Η Μεσόγειος είναι από την άλλη μεριά...
|worldmap

Η μεσογειακή Πορτογαλία του Κυριάκου Μητσοτάκη

Γιάννης Μαύρος Γιάννης Μαύρος 6 Σεπτεμβρίου 2016, 08:45

Ο χαρακτηρισμός της Πορτογαλίας ως μεσογειακής χώρας δεν είναι κάποιο φοβερό ασυνήθιστο λάθος. Πολλοί άνθρωποι, όχι μόνο στην Ελλάδα, κάνουν επανειλημμένα αυτό το λάθος, παρασυρόμενοι από τη γειτνίαση της χώρας με την Ισπανία και την ιδιότητα της ως «χώρας του ευρωπαϊκού Νότου».

Οταν όμως αυτό το ασήμαντο λάθος επαναλαμβάνεται από τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επίδοξο Πρωθυπουργό, παύει να είναι τελείως «ασήμαντο». Δεν είναι φυσικά το τέλος του κόσμου, πάντως δικαιολογεί μια κάποια ελαφρά καζούρα εις βάρος του. Τη στιγμή μάλιστα που οι «μετονκυριάκηδες» και το «μέτωπο της αριστείας» προβάλλουν συστηματικά το μορφωτικό πλεονέκτημα του αρχηγού της ΝΔ έναντι του «λαϊκιστή» αντιπάλου του.

Ωστόσο η παραδρομή του κ. Μητσοτάκη – διότι αρνούμαι να πιστέψω ότι ο άνθρωπος είναι τόσο ανίδεος από γεωγραφία, όπως με περισσό μένος τον εμφανίζουν ορισμένα φιλοκυβερνητικά Μέσα – δεν έχει από μόνη της ιδιαίτερο βάρος. Μια αβλεψία, ένα στιγμιαίο γλωσσικό ολίσθημα. Συμβαίνει και εις Παρισίους. Το εντυπωσιακό στην υπόθεση είναι το πάθος με το οποίο οι νεοδημοκράτες των κοινωνικών δικτύων προσπαθούν να «αθωώσουν» τον αρχηγό τους κάνοντας το άσπρο μαύρο.

Ενώ το πιο τίμιο θα ήταν να πουν «εντάξει ρε παιδιά, του ξέφυγε μια βλακεία, σιγά το πράγμα» προσπαθούν με τα πιο απίθανα επιχειρήματα να πείσουν ότι ο γάιδαρος πετάει. Ετσι ακούσαμε ότι ο σκωπτικός όρος PIGS αφορά τέσσερις μεσογειακές χώρες· ότι η «μεσογειακότητα» της τριπλέτας Ιταλία-Ισπανία-Ελλάδα ακτινοβολεί πάνω στη μικρή Πορτογαλία· ότι η Πορτογαλία είναι «πολιτιστικά» και «ιστορικά» μεσογειακή· ότι η Ιβηρική χερσόνησος ως σύνολο είναι μεσογειακή, άρα το ίδιο και η Πορτογαλία· ότι ο όρος «μεσογειακή» χρησιμοποιείται στο ενωσιακό ιδιόλεκτο ως συνώνυμο του «χώρα του Νότου»· ότι η Πορτογαλία υπήρξε αποδέκτης των ευεργετημάτων των ΜΟΠ (Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα). Και άλλες λογικές ακροβασίες για να μην παραδεχθούν το προφανές: ότι και οι πρίγκιπες καμιά φορά πέφτουν σε γκάφες. Δεν είναι κακό, ανθρώπινο είναι. Ο Πρωθυπουργός έχει κάνει ουκ ολίγες κατά καιρούς (Λέσβος-Μυτιλήνη, οι Γερμανοί που δεν τόλμησαν το 1941 να κλείσουν την ΕΡΤ) όμως ελάχιστα του κόστισαν πολιτικά. Μπορεί λοιπόν οι γκάφες να είναι και γούρι, ας το δουν έτσι οι φίλοι της Νέας Δημοκρατίας.

Το συμπέρασμα από αυτή την ιστορία είναι πως η αλήθεια είναι πληθυντική και χειραγωγήσιμη. Υπάρχουν πολλών ειδών αλήθειες, αναλόγως των στόχων που θέλει να εξυπηρετήσει ο καθένας. Στο αναξιόπιστο ελληνικό διαδίκτυο κυκλοφορεί μια φράση που αποδίδεται στον Λένιν, «η αλήθεια είναι μια μικροαστική εμμονή»· πρόκειται για κατασκευή, misquotation σαν το λουδοβίκειο «το Κράτος είμαι εγώ», δίνει όμως μια εντύπωση αυθεντικότητας και ο ίδιος ο Λένιν πιθανόν να επιδοκίμαζε την εφευρετικότητα αυτών των μικροαστών ιδεολογικών αντιπάλων του. Στην προκειμένη περίπτωση η αλήθεια των φίλων του κ. Μητσοτάκη είναι πολιτική αλήθεια. Η πολιτική αλήθεια υπερισχύει της γεωγραφικής αλήθειας, όπως για τους εθνικιστές η εθνική αλήθεια (Κρυφό Σχολειό, Χορός του Ζαλόγγου κ.ά.) είναι ανώτερης οντολογικής τάξης από την πεζή επιστημονική διαβεβαίωση ότι τα παραπάνω είναι απλά μυθεύματα με πρόδηλη ιδεολογική λειτουργία.