297
Η Ροσάντα την δεκαετία του '60 | Wikipedia

Ροσάνα Ροσάντα: Πέθανε η «Μεγάλη Κυρία» της ιταλικής Αριστεράς

Protagon Team Protagon Team 20 Σεπτεμβρίου 2020, 15:36
Η Ροσάντα την δεκαετία του '60
|Wikipedia

Ροσάνα Ροσάντα: Πέθανε η «Μεγάλη Κυρία» της ιταλικής Αριστεράς

Protagon Team Protagon Team 20 Σεπτεμβρίου 2020, 15:36

Πλήρης ημερών, σε ηλικία 96 ετών, πέθανε στη Ρώμη η «Μεγάλη Κυρία» της ιταλικής Αριστεράς, Ροσάνα Ροσάντα.

Η είδηση του θανάτου της ήρθε από το «Μανιφέστο», αρχικά το περιοδικό και κατόπιν την εφημερίδα που δημιούργησε μαζί με άλλα στελέχη το 1969, όταν διαγράφηκαν από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας.

Η Ροσάντα, που γεννήθηκε το 1924 στην Πόλα της σημερινής Κροατίας, είχε παραδεχτεί σε παλιότερη συνέντευξή της: «Εγινα κομμουνίστρια χωρίς να το ξέρουν οι γονείς μου. Ήταν το 1943. Ο καθηγητής μου Αντόνιο Μπάνφι μού πρότεινε μια λίστα βιβλίων, συμπεριλαμβανομένης του “Κράτος και Επανάσταση του Λένιν”».

Έλαβε μέρος στην ιταλική Αντίσταση και λίγα χρόνια μετά την ένταξή της στο ιταλικό ΚΚ, ο ηγέτης του, ο Παλμίρο Τολιάτι την εμπιστεύθηκε ορίζοντάς την υπεύθυνη Πολιτισμού του κόμματος.

Εξελέγη βουλευτής το 1963, ενώ δεν έπαψε ποτέ να διατηρεί σχέσεις με μεγάλες μορφές του προοδευτικού φιλοσοφικού και πολιτιστικού κινήματος, όπως ο Σαρτρ και ο Φουκό.

Αντιμετώπιζε κριτικά πτυχές του «υπαρκτού σοσιαλισμού», ενώ διατύπωσε ανοικτά τη διαφωνία της με τη σοβιετική επέμβαση στην Τσεχοσλοβακία το 1968.

Εκείνη τη χρονιά συνέγραψε το δοκίμιο «Η χρονιά των φοιτητών», όπου εξέφραζε την ευνοϊκή άποψή της για το κίνημα της νεανικής εξέγερσης.

Από αριστερά: Λούτσιο Μάγκρι, Λουίτζι Πιντόρ και Ροσάνα Ροσάντα το 1969, κατά την ίδρυση του «Μανιφέστο»

Το 1969 ίδρυσε μαζί με τους Λουίτζι Πιντόρ, Βαλεντίνο Παρλάτο, Λούτσιο Μάγκρι και άλλα στελέχη του κόμματος το περιοδικό “Il Manifesto” («Το Μανιφέστο»), που εξέφραζε απόψεις διαφορετικές από την επίσημη γραμμή του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος.

Το περιοδικό μετεξελίχθηκε σε εφημερίδα και κόμμα.

Η Ροσάντα διαγράφηκε από το ΚΚ στο 12ο Συνέδριό του στην Μπολόνια, παρά την αντίθετη άποψη του Ενρίκο Μπερλινγκουέρ.

Στο μεταξύ, είχε διατελέσει και διευθύντρια του «Μανιφέστο», ενώ μετά τις εκλογικές αποτυχίες του νέου κόμματος και του Κόμματος Προλεταριακής Ενότητας, αφιερώθηκε αποκλειστικά στη δημοσιογραφία και στη λογοτεχνία.