990
Ο Βιεϊρίνια γνωρίζει την αποθέωση από τους Παοκτσήδες στην Τούμπα, στη φιέστα της κατάκτησης του πρωταθλήματος | Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Ο Πορτογάλος που έγινε Σαλονικιός

Sportscaster Sportscaster 23 Απριλίου 2019, 12:56
Ο Βιεϊρίνια γνωρίζει την αποθέωση από τους Παοκτσήδες στην Τούμπα, στη φιέστα της κατάκτησης του πρωταθλήματος
|Konstantinos Tsakalidis / SOOC

Ο Πορτογάλος που έγινε Σαλονικιός

Sportscaster Sportscaster 23 Απριλίου 2019, 12:56

Ηταν Ιούλιος του 2008, όταν ο Αντελίνο Βιεϊρίνια πάτησε για πρώτη φορά το πόδι του στη Θεσσαλονίκη. Ο άνθρωπος του ΠΑΟΚ που είχε πάει στο αεροδρόμιο να τον υποδεχθεί, δεν πίστευε στα μάτια του. Αντίκρισε έναν νεαρό, που μόνο με αθλητή δεν έμοιαζε. Ηταν κοντούλης, χοντρούλης, baby-face, φορούσε σαγιονάρες και είχε μακριά, αχτένιστα μαλλιά. Στο δρόμο προς το ξενοδοχείο τον παρατηρούσε και αναρωτιόταν: «Πού τον βρήκαν ετούτον, ο Ζαγοράκης με τον Βρύζα, και μας τον κουβάλησαν εδώ;». Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί, τότε, πως εκείνο το 22χρονο αγόρι προοριζόταν να γίνει ένας από τους πιο εμβληματικούς ποδοσφαιριστές που γνώρισε η Τούμπα.

Ούτε, καν, ο Φερνάντο Σάντος, που τον ανακάλυψε. Ο Βιεϊρίνια αγωνιζόταν στη Λεϊσόες, δανεικός από την Πόρτο. Ο πορτογάλος τεχνικός ζήτησε από τη διοίκηση των «Δράκων» ένα τηλεφωνικό ραντεβού μαζί του. Δεν δυσκολεύτηκε να τον πείσει, να συνεχίσει την καριέρα του στην Ελλάδα. Μόνο που, ο παίκτης νόμιζε ότι ο Σάντος ήταν, ακόμη, προπονητής της ΑΕΚ. Μέχρι να λυθεί η παρεξήγηση, συγκέντρωνε πληροφορίες (από τον Μπρούνο Αλβες, που το 2004-2005 είχε αγωνιστεί στην ΑΕΚ) για… λάθος «Δικέφαλο». Ο συμπατριώτης του, του είχε πει τα καλύτερα για τη ζωή στην Αθήνα. Ετσι, όταν κατάλαβε ότι θα μετακόμιζε στη Θεσσαλονίκη, τον έπνιξαν οι αμφιβολίες.

Δεν κράτησαν πολύ. Τον ΠΑΟΚ τον ερωτεύτηκε με την πρώτη ματιά. Στην παρθενική του προπόνηση ένιωσε τους τοίχους των αποδυτηρίων να τρέμουν. «Τι γίνεται, ρε παιδιά;», ρώτησε τους νέους του συμπαίκτες. «Θα δεις, όταν θα βγούμε έξω», του απάντησαν εκείνοι. Δεν το χωρούσε το μυαλό του. Χιλιάδες ΠΑΟΚτσήδες είχαν συγκεντρωθεί στις εξέδρες της Τούμπας για να παρακολουθήσουν… τον αγιασμό, με έναν ενθουσιασμό εντελώς αδικαιολόγητο: την προηγούμενη σεζόν η ομάδα είχε τερματίσει στην ένατη θέση, 35 βαθμούς πίσω από τον πρωταθλητή Ολυμπιακό. Προτού, καν, κλωτσήσει την μπάλα, ο Βιεϊρίνια κατανόησε το μεγαλείο αυτού του συλλόγου. Εγινε οπαδός του.

Για να γίνει παίκτης του, ο Σάντος… του έβγαλε το λάδι. Διπλές προπονήσεις, έξτρα τρέξιμο στο δάσος, ειδικό διαιτολόγιο. Η προετοιμασία, που διήρκεσε ενάμισι μήνα, ήταν γι’ αυτόν… σκέτη κόλαση. Ο Βιεϊρίνια, όμως, δεν βαρυγκομούσε. Ηταν αποφασισμένος να μην αφήσει και αυτή την ευκαιρία να πάει χαμένη. Η αποτυχία του να στεριώσει στην Πόρτο τον είχε πεισμώσει. Στον ΠΑΟΚ ξεδίπλωσε το σπάνιο ταλέντο του από την πρώτη στιγμή. Το είχαν πάρει απόφαση στην Τούμπα, ότι ένας τόσο καλός παίκτης δεν θα έμενε στην Ελλάδα για πολύ καιρό ακόμη.

Θα είχε φύγει πολύ νωρίτερα, εάν δεν τραυματιζόταν σοβαρά στον αστράγαλο. Κι αν δεν ερωτευόταν μια Σαλονικιά, τη Βάσω Βεργίδου. Τη γνώρισε το 2009 σε ένα κλαμπ και την προσκάλεσε στο γήπεδο, για να τον δει σε δράση. Εκείνη ανταποκρίθηκε, και το ειδύλλιο κατέληξε σε γάμο. Λίγο αργότερα γεννήθηκε το κοριτσάκι τους, αυτό που φίλησε ο Αντελίνο προτού περάσει ως αλλαγή στο ματς – φιέστα της Κυριακής. Στην Ελλάδα ο Πορτογάλος βρήκε τη ζωή που ονειρευόταν. Στο τέλος, όμως, τον «έδιωξε» ο ΠΑΟΚ. Επειδή δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά.

Τον Ιανουάριο του 2012 ο Βιεϊρίνια παραχωρήθηκε στη Βόλφσμπουργκ. Ο ΠΑΟΚ, που τον είχε αποκτήσει με μόλις 300.000 ευρώ, εισέπραξε από τους Γερμανούς πάνω από τέσσερα εκατομμύρια. Τα είχε απόλυτη ανάγκη, για να μπορεί να πληρώνει τους υπόλοιπους παίκτες του. Και για να μην τιμωρηθεί με ευρωπαϊκό αποκλεισμό (για χρέη). Επτά μήνες προτού εμφανιστεί ο Ιβάν Σαββίδης, ο Αντελίνο αποχαιρέτησε την αγαπημένη του Θεσσαλονίκη με δάκρυα, αλλά και με μια υπόσχεση: πως κάποτε θα επέστρεφε, για να βοηθήσει τον σύλλογο της καρδιάς του να πραγματοποιήσει το όνειρό του: να κατακτήσει το τρίτο του Πρωτάθλημα.

Οι συνθήκες για την επιστροφή του ωρίμασαν τον Αύγουστο του 2017. Ο Ιβάν είχε ακούσει τόσα πολλά γι’ αυτόν, ώστε αποφάσισε να κάνει μια σημαντική οικονομική υπέρβαση (τριετές συμβόλαιο με συνολικές αποδοχές 4,5 εκατ. ευρώ) για να τον φέρει πίσω. Στη δεύτερη θητεία του στην Τούμπα ο Βιεϊρίνια δεν ήταν, απλώς, ο εξαιρετικός ποδοσφαιριστής που όλοι στην Τούμπα εκτιμούσαν και αγαπούσαν. Αποδείχτηκε πως ήταν ο ιδανικός ηγέτης που η ομάδα είχε ανάγκη για να πετύχει το «ακατόρθωτο». Ο άνθρωπος που προσωποποιεί τον ΠΑΟΚ της νέας εποχής. Με ποιότητα, ωριμότητα, προσωπικότητα, εργατικός, σεμνός, αλλά και με ψυχή που βγάζει λάβα.

Οσο μπόι του λείπει, τόσο ανάστημα του περισσεύει. Ποιος άλλος θα τολμούσε να αντισταθεί στον εκτός εαυτού εργοδότη του, όταν (πέρυσι, στο ντέρμπι τίτλου με την ΑΕΚ) ο ιδιοκτήτης του ΠΑΟΚ «μπούκαρε» στον αγωνιστικό χώρο και έδινε εντολή, η ομάδα να αποχωρήσει από το γήπεδο; Κανείς! Η αυτοπεποίθηση του Βιεϊρίνια, η ψυχραιμία του, το καθαρό του μυαλό όταν όλα γύρω φαίνονται θολά, είναι χαρακτηριστικά που σπανίως συναντάς σε ποδοσφαιριστή, όσο ακριβά κι αν τον πληρώσεις.

Ο «Αντρέ» εμπνέει τους συμπαίκτες του με μια του λέξη. Τους ηρεμεί με ένα του βλέμμα. Τον σέβονται όλοι. Οχι μόνον επειδή έχει παίξει στην Μπουντεσλίγκα και έχει κατακτήσει το Euro (με την εθνική ομάδα της Πορτογαλίας το 2016), αλλά και γιατί αυτός πρώτος βάζει το «εμείς» πάνω από το «εγώ». Πολύ θα ήθελε να παίζει μπροστά. Στην επίθεση. Με την τεχνική που διαθέτει, θα ήταν ένας από τους καλύτερους εξτρέμ της λίγκας. Δέχτηκε, όμως, αδιαμαρτύρητα τον διόλου αξιοζήλευτο ρόλο του αριστερού μπακ. Οχι μόνον τον δέχτηκε, αλλά και τον έπαιξε καλά όσο λίγοι.

Από αυτή τη θέση, του «εργάτη», πέτυχε έξι γκολ -όλα προσωπικά, όλα καθοριστικά, όλα υπέροχα- και μοίρασε τέσσερις ασίστ. «Αν μπορούσα, θα τον έπαιρνα σπίτι μου για γιο», δήλωσε ο προπονητής του, Ραζβάν Λουτσέσκου, έπειτα από το ματς της μεγάλης ανατροπής με τον Παναιτωλικό, στο οποίο ο Βιεϊρίνια σκόραρε με ένα σουτ από 35 μέτρα. Ο Σαββίδης του ανοίγει την πιο θερμή του αγκαλιά, κάθε φορά που τον συναντά. Αλλά, το πιο ακριβό του παράσημο το έλαβε την περασμένη Κυριακή. Οταν έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ποδοσφαίρου που μπήκε στο τερέν με διαλυμένο χιαστό. Εστω συμβολικά, για ελάχιστα λεπτά.

Η Τούμπα σείστηκε και τ’ όνομά του ακούστηκε χιλιόμετρα μακριά. Ηταν η στιγμή που κάθε καλλιτέχνης ονειρεύεται να ζήσει. Φόρεσε το περιβραχιόνιο και σήκωσε την Κούπα, πρώτος απ’ όλους. Στα 33 του ταυτίστηκε, για πάντα, με τη δεύτερη πατρίδα του, τη Θεσσαλονίκη. Είναι το πρόσωπο του αναγεννημένου ΠΑΟΚ. Ο αρχηγός που όλοι οι φίλαθλοι θα ήθελαν για την ομάδα τους.