450
Ο Μάρκους (αριστερά) και ο Αλεξ Λιούις σήμερα, στα 55 τους χρόνια, σε σκηνή του ντοκιμαντέρ | ΙΜDB

«Πες μου ποιος είμαι» δίδυμε αδελφέ μου – μια τραγική ιστορία

Protagon Team Protagon Team 8 Οκτωβρίου 2019, 21:24
Ο Μάρκους (αριστερά) και ο Αλεξ Λιούις σήμερα, στα 55 τους χρόνια, σε σκηνή του ντοκιμαντέρ
|ΙΜDB

«Πες μου ποιος είμαι» δίδυμε αδελφέ μου – μια τραγική ιστορία

Protagon Team Protagon Team 8 Οκτωβρίου 2019, 21:24

Το 1982, ο 18χρονος Αλεξ Λιούις είχε ένα ατύχημα με την μοτοσικλέτα του, που τον άφησε σε κώμα.

Όταν ξύπνησε, μετά από πολλές ημέρες, έπασχε από μερική αμνησία καθώς αναγνώριζε μόνο τον δίδυμο αδελφό του Μάρκους, αλλά κανέναν άλλον από την οικογένειά του – ούτε καν την μητέρα του.

Το μόνο που γνώριζε ο Αλεξ ήταν ότι ο Μάρκους δεν είναι απλώς ο αδερφός του, αλλά και κάποιος που μπορούσε να εμπιστευτεί προκειμένου, σταδιακά και σε βάθος χρόνου, να μάθει ξανά τον κόσμο και όλα όσα του είχε στερήσει η αμνησία.

Και ο Μάρκους έβαλε στόχο της ζωής του, μέσα στην επόμενη δεκαετία, να διδάξει στον Αλεξ από τα πλέον απλά (όπως το να μάθει ξανά να δένει τα κορδόνια του) μεχρι τα πλέον σύνθετα.

Αυτό είναι το θέμα του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ «Tell Me Who I Am», που θα προβληθεί στις 18 Οκτωβρίου στο Netflix, και που εξερευνά την σχέση των δυο αδελφών, αλλά και μαι σειρά από ένοχα μυστικά που, όσο περνούσαν τα χρόνια, σταδιακά έρχονταν στο φως, φθείροντας ανεπανόρθωτα τις ενδο-οικογενειακές σχέσεις.

Όπως αναφέρει το Daily Beast, το ντοκιμαντέρ μάλλον θα είναι ό,τι καλύτερο έχει παιχτεί στην αμερικανική καλωδιακή τηλεόραση μέσα στο 2019, μια σχεδόν συγκινητική απόπειρα του Μάρκους να αποκρύψει από τον Αλεξ μερικές άβολες αλήθειες  για την οικογένεια τους και να του θυμίσει μόνο τις φωτεινές στιγμές, αναμοχλεύοντας συνεχώς το ερώτημα: «μήπως τελικά ο Αλεξ ήταν ο προνομιούχος ανάμεσα στους δυο; Μήπως η αμνησία ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να του συμβεί;»

Ο Αλεξ και ο Μάρκους στα τέλη της δεκαετίας του ’80

Για τον Aλεξ, οι εβδομάδες και οι μήνες που ακολούθησαν το ξύπνημά του από το κώμα του ήταν προφανώς οι πιο δύσκολοι, δεδομένου ότι δεν θυμόταν καν το σπίτι του, τους φίλους του ή τα μικρά… τελετουργικά που υπαγόρευαν την καθημερινότητά του στη μικρή αγγλική πόλη που ζούσε με την οικογένειά του.

Διαθέτοντας πλέον το πνευματικό επίπεδο ενός 12χρονου εφήβου, ο Aλεξ χρειαζόταν απεγνωσμένα τον Μάρκους για να του μάθει πώς να βουρτσίζει τα δόντια του και να οδηγεί ποδήλατο, όπως φαίνεται σε σκηνές που τραβήχτηκαν με την μικρή οικογενειακή κάμερα.

Μην μπορώντας να κάνει τίποτα άλλο παρά να αποδέχεται a priori οτιδήποτε του έλεγε ο Μάρκους, ο Αλεξ αποδέχτηκε ακόμη και τους ελαφρώς περίεργους κανόνες του μικρού σπιτιού: «δεν ανεβαίνουμε στον πάνω όροφο, ούτε μπαίνουμε στον ιδιωτικό χώρο του πατέρα μας. Δεν έχουμε δικά μας κλειδιά για οποιοδήποτε δωμάτιο, ούτε τρώμε μαζί με την μαμά και τον μπαμπά. Μένουμε οι δυο μας, σε μια καλύβα, έξω από την αγροικία της οικογένειας».

Η (συγκλονιστική) συνέχεια επί της μικρής οθόνης…

Το βιβλίο πάνω στο οποίο βασίστηκε το ντοκιμαντέρ