623
Τσίπρας και Καμμένος, το βράδυ των εκλογών του Σεπτεμβρίου. Θα πάνε αγκαλιά ως το τέλος | Nick Paleologos / SOOC

Αυτή η αγκαλιά τρίτον δεν χωρά

Γιώργος Καρελιάς Γιώργος Καρελιάς 12 Φεβρουαρίου 2017, 01:25
Τσίπρας και Καμμένος, το βράδυ των εκλογών του Σεπτεμβρίου. Θα πάνε αγκαλιά ως το τέλος
|Nick Paleologos / SOOC

Αυτή η αγκαλιά τρίτον δεν χωρά

Γιώργος Καρελιάς Γιώργος Καρελιάς 12 Φεβρουαρίου 2017, 01:25

Ας πούμε ότι αποφασίζεις να χαλάσεις το Σάββατό σου μπας και καταλάβεις τι λέει και κάνει το συνονθύλευμα που μας κυβερνά. Και καταλαβαίνεις πολύ εύκολα. Ακούς τις φαντασιώσεις του Αλέξη Τσίπρα, διαβάζεις τα ψέματα του Πάνου Καμμένου. Και στο τέλος αντιλαμβάνεσαι γιατί ο Νίκος Φίλης ακόμα δεν έχει καταλάβει σε ποια κυβέρνηση μετείχε.

Ακούς τον Τσίπρα να καλεί την Μέρκελ να… μαζέψει τον Σόιμπλε και αναρωτιέσαι αν κοροϊδεύει τον εαυτό του ή δουλεύει τους βαρεμένους (από το «βαρεμάρα») συντρόφους του που τον ακούνε. Μάλλον τα δεύτερο συμβαίνει. Διότι δεν μπορεί να μην κατανοεί ο ίδιος ότι καλεί την Μέρκελ να αυτοκτονήσει προεκλογικά «μαζεύοντας» τον Σόιμπλε, που είναι ο δημοφιλέστερος ενεργός πολιτικός στην Γερμανία.

Το αφήνεις αυτό και τεντώνεις τ’ αυτιά σου τη στιγμή που ακούς τον Τσίπρα να επικρίνει το ΠΑΣΟΚ ότι δεν στρίβει προς τ’ αριστερά, όπως κάνει η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Ιδού πώς το είπε επί λέξει: «Κι εδώ θα ήθελα να πω και δυο λόγια για τη λεγόμενη Κεντροαριστερά, το ΠΑΣΟΚ, που οφείλουν επιτέλους να κοιτάξουν γύρω τους τι συμβαίνει. Όλη η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία κάνει βήματα προς τα αριστερά, αναζητά καινούργιο στρατηγικό σχέδιο, αυξάνοντας τις αποστάσεις από την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού και της ασύδοτης αγοράς.Το ΠΑΣΟΚ όμως επιμένει να θέλει να είναι στην Ελλάδα η ουρά της ΝΔ του κ. Μητσοτάκη. Είχε πολλές ευκαιρίες αυτό το διάστημα να υπερβεί τις εσωτερικές αγκυλώσεις, να πάρει αποστάσεις από τις περιόδους διακυβέρνησης και όσα αυτές έχουν φορτώσει στις πλάτες του ελληνικού λαού».

Αυτά είπε ο Τσίπρας. Τα άκουσε ο Νίκος Φίλης και είπε να απαντήσει στο δούλεμα του Τσίπρα; Ποιο είναι το «δούλεμα»; Μα, θέλει πολύ θράσος να μιλάς για Κέντρο και Αριστερά και να συγκυβερνάς με τον Καμμένο. Ιδού πώς το είπε ο Φίλης.
Αλλά, για να λέμε του στραβού το δίκιο, αργά κατάλαβες και ο Φίλης ποιος είναι ο Καμμένος. Το κατάλαβε μόλις έμαθε ότι ο Τσίπρας τον καθάρισε(τον Φίλη) από την κυβέρνηση, με απαίτηση του Ιερώνυμου και του Καμμένου. Ο οποίος Καμμένος δεν ηγείται ενός κόμματος ακροδεξιού, ξενοφοβικού, ρατσιστικού. Πιπέρι στο στόμα όποιου το λέει. Όλα κι όλα ο Καμμένος είναι πρεσβευτής του μεσαίου χώρου. Το λέει ο ίδιος σε μια συνέντευξη που βρίθει ψευδών, αλλά ποιον εκπλήσσει πλέον;

Ομως, υπάρχουν και ορισμένα ψεύδη που είναι εντελώς ξετσίπωτα. Ιδού ο διάλογος για την περίφημη τράπεζα Ρότσιλντ:

Ερώτηση: Σε προσωπικό επίπεδο είχατε πει σε κάποια φάση ότι «συνεργασία με τη Ρότσιλντ δεν υπάρχει περίπτωση να γίνει».
Καμμένος: Δεν έχω πει τέτοια πράγματα. Αν διαβάσετε τι ακριβώς είχα πει, θα δείτε ότι σε ένα tweet που είχα αναρτήσει αναφερόμουν ακριβώς σε αυτό. Από εκεί και πέρα, να γίνεται σπέκουλα και να απαντάω σε δηλώσεις οι οποίες δεν έχουν γίνει ποτέ, δεν έχω κανένα λόγο να το κάνω».

Ο,τι έχει πει, όμως, ο Καμμένος για τους Ρότσιλντ το έχει πει με το στόμα του και δεν μπορεί να το διαψεύσει (εδώ και εδώ). Οι Ρότσιλντ, που «μας έβαλαν στα Μνημόνια» (έτσι έλεγε ο Καμμένος) είναι οι ίδιοι στους οποίους προσέτρεξε ο Τσίπρας τις προάλλες με το μυστικό ταξίδι στο Παρίσι. Ιδιος είναι και ο Καμμένος, ο οποίος εποίησε την νήσσαν (ή την κότα), διότι τώρα οι Ρότσιλντ δεν συνεργάζονται με «προδότες», αλλά με τον συνεταίρο του Αλέξη.

Αυτοί είναι οι δύο συνεταίροι, ο αριστερός Αλέξης και ο μεσαιοχωρίτης Πάνος. Πορεύονται χέρι χέρι και θα πάνε αγκαλιασμένοι μέχρι το τέλος.

tsipras-kammenos-1
Είναι αυτό που δεν έχει καταλάβει ο Φίλης και αναρωτιέται «πώς θα δώσουμε δύο δισεκατομμύρια για τα εξοπλιστικά του Καμμένου, ενώ δίνουμε μάχη για τα 500 εκατομμύρια της κοινωνικής πολιτικής». Κακώς αναρωτιέται. Με τον «σύντροφο» Καμμένο θα πορευθούν μέχρι το τέλος, ακόμη και «στα τέσσερα» αν χρειαστεί. Για την καρέκλα. Το είχε πει πολύ καλά ο Τζον Στάινμπεκ: «Η εξουσία δεν διαφθείρει.Ο φόβος διαφθείρει. Ο φόβος απώλειας της εξουσίας».