413
Ο Εμίρ Κουστουρίτσα σε έναν χαρακτηριστικό ρόλο στο «L'affaire Farewell». Ο ίδιος όμως λέει: «Η ιστορία της ζωής μου είναι η καλύτερή μου ταινία» | Pathé

Κουστουρίτσα: «Αν δεν είχα γίνει σκηνοθέτης, θα γινόμουν εγκληματίας»

Protagon Team Protagon Team 7 Ιανουαρίου 2019, 18:15
Ο Εμίρ Κουστουρίτσα σε έναν χαρακτηριστικό ρόλο στο «L'affaire Farewell». Ο ίδιος όμως λέει: «Η ιστορία της ζωής μου είναι η καλύτερή μου ταινία»
| Pathé

Κουστουρίτσα: «Αν δεν είχα γίνει σκηνοθέτης, θα γινόμουν εγκληματίας»

Protagon Team Protagon Team 7 Ιανουαρίου 2019, 18:15

«Αποφάσισα να ασχοληθώ με το σινεμά, γιατί αν έκανα ο,τιδήποτε άλλο, θα κατέληγα στο περιθώριο, θα είχα γίνει εγκληματίας»: με αυτά τα σκληρά λόγια, εξηγεί στην πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξή του στο ισπανικό περιοδικό Jotdown ο Εμίρ Κουστουρίτσα, πως «ό,τι δεν σε σκοτώνει, μερικές φορές δεν σε κάνει πιο δυνατό, αλλά πιο αδίστακτο».

Ο γεννημένος στο Σαράγεβο 64χρονος σκηνοθέτης ταινιών όπως «Ο μπαμπάς λείπει ταξίδι για δουλειές», «Ο καιρός των τσιγγάνων», «Arizona dream», «Underground», «Μαύρη γάτα, άσπρος γάτος» κ.ά, είπε χαρακτηριστικά: «Πολλές φορές λένε πως οι ταινίες ενός σκηνοθέτη είναι ο καθρέφτης της ζωής του. Στην περίπτωσή μου, θα έλεγα ότι η ιστορία της ζωής μου είναι η καλύτερή μου ταινία. Μπορεί να μην υπάρχει σε φιλμ, υπάρχει όμως ολοζώντανη στο μυαλό μου».

Σκηνή από τον εξαιρετικό «Καιρό των τσιγγάνων»

Οπως αναφέρει και το ισπανικό περιοδικό, στην περίπτωση του Κουστουρίτσα αρκεί η αναφορά του ονόματός του για να σου έρθουν εικόνες, μουσικές, ακόμη και μυρωδιές από τις ταινίες του, την ίδια στιγμή που οι σημερινοί σκηνοθέτες, ηττημένοι από τη μάστιγα της παγκοσμιοποίησης, χάνουν ολοένα εκείνο το στοιχείο που θα τους κάνει να ξεχωρίσουν από τη μάζα.

Ο Κουστουρίτσα μιλά για όλους τους ανθρώπους που γνώρισε και με τους οποίους συνεργάστηκε για τις ταινίες του, από τους «αγέρωχους» τσιγγάνους, μέχρι τον «ιδιόρρυθμο και πεισματάρη Μαραντόνα» – το 2008 υπέγραψε ντοκιμαντέρ για τον κορυφαίο αργεντίνο ποδοσφαιριστή.

«Ο Τζόνι Ντεπ ήταν ένας αληθινός τσιγγάνος. Δεν τον ένοιαζε πού βρισκόταν, ή ποιοι τον έβλεπαν, έχει το ταλέντο να είναι ο εαυτός του ανά πάσα στιγμή» λέει για τον διάσημο αμερικανό ηθοποιό, με τον οποίο συνεργάστηκε στο «Arizona dream».

Ο Τζόνι Ντεπ στην ταινία «Arizona dream» (Warner Bros)

Οσο για το πώς κατάφερε να επιβιώσει στους δύσκολους και εμπόλεμους καιρούς στους οποίους γεννήθηκε: «Στη χρονική στιγμή στην οποία γεννήθηκα, αν ρωτούσες οποιονδήποτε από εκείνους με τους οποίους σχετιζόμουν στην εφηβεία μου αλλά και αργότερα, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι θα μπορούσε να προκύψει ένας σκηνοθέτης. Οταν γεννιέσαι με τον πόλεμο στην πόρτα σου, είναι πολύ δύσκολο να ονειρεύεσαι ότι μπορείς να δραπετεύσεις μέσα από το σινεμά και ότι μπορείς να αλλάξεις και να γίνεις καλύτερος άνθρωπος».

Δεν παρέλειψε να αναφερθεί στους νέους σκηνοθέτες, όχι όμως με τα πιο κολακευτικά λόγια: «Οι νέοι σκηνοθέτες δυστυχώς δεν δίνουν καμία βάση στο περιεχόμενο, αλλά στην ίδια την εικόνα, το περιτύλιγμα και φυσικά, στα βραβεία που τους κάνουν όλο και πιο πλούσιους και διάσημους».