Δεν θέλει και πολύ ακόμη για να κατανοήσει κανείς ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ήδη θέσει σε εφαρμογή ένα πολιτικό σχέδιο, στον πυρήνα του οποίου βρίσκεται το ΠΑΣΟΚ.
Παραμονές της Πρωτοχρονιάς, στη συνέντευξή του στο Action 24, ο Πρωθυπουργός είπε ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης είναι ίσως ο μόνος πολιτικός αρχηγός με τον οποίο θα επέλεγε να πιει μια μπίρα. Δεδομένης της πρόσφατης ιστορίας, αυτή είναι μια μάλλον μη ρεαλιστική προσδοκία. Υπό αυτήν την έννοια, και επειδή ο Πρωθυπουργός δεν μπορεί να μην το γνωρίζει αυτό, είναι σαφές ότι πρόκειται για μια κίνηση τακτικής.
Αυτό γίνεται σαφέστερο από το γεγονός ότι ανήμερα την Πρωτοχρονιά, κατά τη διάρκεια της συνάντησής του με τον ΠτΔ Κώστα Τασούλα και τον ΠτΒ Νικήτα Κακλαμάνη για καφέ στο Κολωνάκι, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φέρεται να ζήτησε να αναληφθεί πρωτοβουλία ώστε να συγκληθεί η Διάσκεψη των Προέδρων, με στόχο την επίτευξη συναίνεσης για την εκλογή προέδρων σε τρεις Ανεξάρτητες Αρχές (Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών, Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, όπου οι θέσεις χηρεύουν, και Συνήγορος του Πολίτη, όπου έχει παραταθεί η θητεία του Ανδρέα Ποττάκη).
Εδώ ξεκινά ο πολιτικός τζόγος του επόμενου διαστήματος.
Ενα ζήτημα είναι η επίτευξη πλειοψηφίας 3/5 στη Διάσκεψη των Προέδρων, που είναι βασική προϋπόθεση για την εκλογή ηγεσίας στις Ανεξάρτητες Αρχές.
Ενα άλλο ζήτημα είναι ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει ήδη προτείνει να αλλάξει ο τρόπος επιλογής των επικεφαλής των Ανεξάρτητων Αρχών. Η ιδέα του είναι να μην υπάρχει πλέον μια λίστα υποψηφίων που στέλνουν τα αρμόδια υπουργεία, αλλά μια ανοιχτή προκήρυξη των θέσεων, κάτι που θα ευνοούσε την διαδικασία επίτευξης συναινέσεων. Η κυβέρνηση έχει ήδη εμφανιστεί διαλλακτική ως προς αυτό, το ΠΑΣΟΚ όμως, μάλλον αιφνιδιασμένο, αρχίζει να αντιφάσκει, εμφανίζεται να αντιδρά και στρέφεται κατά του ΠτΒ. Το «παιχνίδι» έχει ανοίξει.
Ενα τρίτο ζήτημα είναι το «παζάρι» για τις θέσεις. Το ΠΑΣΟΚ λέγεται ότι θέλει να γίνει αποδεκτή η δική του πρόταση για την ΑΔΑΕ, ο Πρωθυπουργός ακούγεται ότι είναι διατεθειμένος να «δώσει» τον Συνήγορο του Πολίτη.
Οποια και αν είναι η συνέχεια, γίνεται φανερό ότι το βάρος πέφτει στις πλάτες του Νίκου Ανδρουλάκη.
Κατά τους σκληροπυρηνικούς του ΠΑΣΟΚ, αν πει «ναι» στην πρόσκληση του Πρωθυπουργού θα εμφανιστεί ως πρόθυμος συνομιλητής του και κατ’ επέκταση θα δώσει ένα σήμα ότι αν παραστεί ανάγκη κυβερνητικής συνεργασίας μετά από τις εκλογές, δεν θα είναι αρνητικός. Κατά την άποψη αυτή, μια αποδοχή της πρότασης Μητσοτάκη από τον Ανδρουλάκη θα είναι ένα πολιτικό δώρο στην ελάσσονα αντιπολίτευση και θα δώσει ώθηση στα όποια σχέδια του Αλέξη Τσίπρα.
Κατά την αντίθετη άποψη εντός του ΠΑΣΟΚ, η απόρριψη της πρότασης του Πρωθυπουργού θα επιβεβαιώσει όσους κατηγορούν τον Ανδρουλάκη για έλλειψη θεσμικής υπευθυνότητας και θα στερήσει από το κόμμα τη δυνατότητα να αποδείξει ότι διαθέτει προτάσεις, οι οποίες υπό όρους και προϋποθέσεις γίνονται αποδεκτές.
Ολα αυτά πάντως οφείλει κάποιος να τα δει ως συνέχεια διαφόρων περιστατικών που έχουν σημειωθεί τους τελευταίους μήνες ανάμεσα σε στελέχη του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης.
Χαρακτηριστικά ανάμεσα σε αυτά ήταν τα εγκώμια του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ, Πέτρου Παππά, για τον Αδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος σε μια δημόσια συζήτηση για το ΕΣΥ εκφράστηκε επαινετικά για τον υπουργό Υγείας, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι «αν όχι ο πιο εργατικός, είναι από τους πιο εργατικούς» και ότι «στα μέτρα της στρατηγικής και των πόρων που είχε, έκανε ό,τι μπορούσε».
Ακολούθησαν οι ευχαριστίες του υπουργού Υγείας και μια απόπειρα του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ να ανασκευάσει τα επαινετικά του σχόλια, προφανώς ύστερα από σχετική πίεση που άσκησε η Χαριλάου Τρικούπη.
Σε ένα άλλο αντίστοιχο περιστατικό, με πρωταγωνιστή και πάλι τον υπουργό Υγείας, η συζήτηση προχώρησε ακόμη περισσότερο και έφτασε στα ενδεχόμενα σενάρια συγκυβέρνησης.
Μιλώντας στο Attica TV, ο Αδωνις Γεωργιάδης είχε αναφέρει δίχως περιστροφές ότι κυβερνητική συνεργασία εφόσον παραστεί ανάγκη είναι εφικτή μόνο με το ΠΑΣΟΚ και ότι αν αυτό δεν συμβεί, θα γίνουν και τρίτες εκλογές. Συμπτωματικά ή μη, ο υπουργός Υγείας ήταν παρών και στον καφέ της Πρωτοχρονιάς στο Κολωνάκι.
Ο συνδυασμός όλων αυτών δεν αφήνει πολλά περιθώρια αμφιβολίας για τη στόχευση του Πρωθυπουργού, ειδικά αφότου στο μήνυμά του για το νέο έτος περιέγραψε τη συνεννόηση ως κορυφαίο ζητούμενο για το 2026, ενόψει και της συνταγματικής αναθεώρησης.
Προεκλογικά, το ΠΑΣΟΚ θα πιεστεί με «επιθέσεις φιλίας» από την κυβέρνηση, με ορατό τον κίνδυνο να χάσει ένα κρίσιμο τμήμα του ακροατηρίου του, είτε προς τα αριστερά είτε και απ’ ευθείας προς τη ΝΔ.
Την ίδια στιγμή όμως θα έχει να αντιμετωπίσει το ζήτημα της επαφής του με τον κεντρώο χώρο και το αν θα προσεγγίσει κάποιους από τους απογοητευμένους ψηφοφόρους της ΝΔ ή αν θα τους στείλει και πάλι τελικά στην εκλογική αγκαλιά του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Μετεκλογικά, και αναλόγως του αποτελέσματος της κάλπης, η πίεση προς το ΠΑΣΟΚ για μια κυβέρνηση συνεργασίας μπορεί και να γίνει ασφυκτική, ειδικά έπειτα από μια δεύτερη αναμέτρηση. Ο κίνδυνος να αποδειχθεί μοιραία για το κόμμα μια τρίτη εκλογική διαδικασία θα είναι σε μια τέτοια περίπτωση τεράστιος.
Αν μη τι άλλο, αυτά και μόνο φανερώνουν ότι η επόμενη πολιτική περίοδος δεν θα είναι για τον Νίκο Ανδρουλάκη ένας ευχάριστος περίπατος στην εξοχή. Εχει πάντως ευκαιρίες να αποφύγει τις κακοτοπιές.