Advertisement

611
Ο Τιμπό χαμογελάει όταν κάνει τα πρώτα του βήματα μετά από δύο χρόνια | Fonds De Dotation Clinatec

Θεαματικό βίντεο με ανάπηρο που περπατάει δίνοντας εντολές σε εξωσκελετό

Protagon Team Protagon Team 4 Οκτωβρίου 2019, 15:17
Ο Τιμπό χαμογελάει όταν κάνει τα πρώτα του βήματα μετά από δύο χρόνια
|Fonds De Dotation Clinatec

Θεαματικό βίντεο με ανάπηρο που περπατάει δίνοντας εντολές σε εξωσκελετό

Protagon Team Protagon Team 4 Οκτωβρίου 2019, 15:17

Τα παράλυτα χέρια και πόδια του χάρη σε μία μεταλλική στολή κατάφερε να κινήσει και πάλι ένας νεαρός γάλλος. Μάλιστα, η κίνηση επιτεύχθηκε χάρη στη δύναμη της σκέψης του και όχι πατώντας κάποια κουμπιά. Οι ερευνητές που έκαναν την επιστημονική ανακοίνωση της εφεύρεσης, έδωσαν φωτογραφίες και βίντεο στη δημοσιότητα.

Ο 30χρονος Τιμπό, που κατάφερε να κινηθεί ενώ ήταν παράλυτος, αισθάνθηκε «σαν να ήταν ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε το πόδι του στη Σελήνη», όπως ο ίδιος δήλωσε στο BBC.

Οι κίνησή του και ειδικά το περπάτημα δεν ήταν «τέλειο», δηλαδή όπως αυτό ενός ατόμου που δεν έχει παραπληγία και οι επιστήμονες εξήγησαν ότι το μεγάλο βήμα έγινε και έπονται πολλές βελτιώσεις. «Η εφεύρεση ανοίγει τον δρόμο για αλλαγή της ποιότητας ζωής των ατόμων με κινητικά προβλήματα», σχολίασαν.

Εντολές με εγκεφαλικά κύματα

Στην επιφάνεια του εγκεφάλου, ακριβώς μέσα από το κρανίο του Τιμπό, οι ειδικοί τοποθέτησαν δύο εμφυτεύματα, ακριβώς στα σημεία που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο της κίνησης.

Οι επιστήμονες άνοιξαν τρύπες στο κρανίο και τοποθέτησαν στην επιφάνεια του εγκεφάλου δύο τσιπάκια, τα οποία επικοινωνούσαν μέσω υπολογιστή με τη στολή /Fonds De Dotation Clinatec

Κάθε εμφύτευμα αποτελούνταν από 64 ηλεκτρόδια τα οποία «διαβάζουν» την εγκεφαλική δραστηριότητα και εκπέμπουν τις οδηγίες σε έναν υπολογιστή που βρίσκεται σε σχετικά μικρή απόσταση.

Ακολούθως, ένα εξελιγμένο λογισμικό λαμβάνει τα εγκεφαλικά κύματα και τα μετατρέπει σε οδηγίες για τον έλεγχο του εξωσκελετού. Αν και ο Τιμπό πρέπει να προσδεθεί με τη βοήθεια άλλων στον εξωσκελετό, όταν σκέφτεται «περπάτα» αρχίζει μια σειρά οδηγιών για την κίνηση των ποδιών του. Επίσης, μπορεί να κινεί και τα χέρια του σε τρεις διαστάσεις.

Το τσιπάκι που «κουμπώνει» στον εγκέφαλο και μεταφέρει τη σκέψη του Τιμπό στον εξωσκελετό /Fonds De Dotation Clinatec

Ο Τιμπό, οπτικός στο επάγγελμα, έμεινε παράλυτος όταν υπέστη σοβαρό τραυματισμό στην σπονδυλική στήλη, μετά από πτώση ύψους 15 μέτρων μέσα σε κλαμπ. Παρέμεινε για δύο χρόνια στο νοσοκομείο και το 2017 συμμετείχε στη δοκιμή του εξωσκελετού που έκανε το Κέντρο Ιατροβιολογικών Ερευνών «Clinatec» σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο της Γκρενόμπλ στη Γαλλία.

Βήμα -βήμα

Σε πρώτη φάση εξασκήθηκε στη χρήση των εμφυτευμάτων για τον έλεγχο ενός εικονικού χαρακτήρα (άβαταρ) σε ένα παιχνίδι υπολογιστή, και μετά ξεκίνησε με την εμπειρία και τη χρήση του εξωσκελετού. «Δεν είχα περπατήσει για δύο χρόνια. Ξέχασα πώς είναι να στέκεσαι όρθιος. Ξέχασα ότι ήμουν ψηλότερος από πολλούς στο δωμάτιο κλινικών δοκιμών» είπε ο ίδιος.

Για την εκπαίδευση στη χρήση των χεριών του απαιτήθηκε πολύ περισσότερος χρόνος από οποιαδήποτε άλλη διαδικασία, καθώς επρόκειτο για συνδυασμό πολλαπλών μυών και κινήσεων. «Είναι το πιο εντυπωσιακό πράγμα που κάνω με τον εξωσκελετό» είπε.

Οι επιστήμονες «ντύνουν» με τον Τιμπό με τον ηλεκτρονικό εξωσκελετό που θα τον βοηθήσει να κινηθεί /Fonds De Dotation Clinatec

Ο 65 κιλών εξωσκελετός δεν αποκαθιστά πλήρως την κίνηση του ασθενούς, ωστόσο αποτελεί σίγουρα σημαντική εξέλιξη όσον αφορά στις μεθόδους, τεχνικές και τεχνολογίες που επιτρέπουν σε ασθενείς με κινητικά προβλήματα να ελέγχουν άκρα με τη σκέψη τους.

Επίσης, ο Τιμπό πρέπει να είναι και δεμένος με ιμάντες στο ταβάνι, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος πτώσης του ενώ χρησιμοποιεί τον εξωσκελετό, κάτι που σημαίνει πως η συσκευή δεν προσφέρεται ακόμα για χρήση εκτός εργαστηρίου.

Σε κάποιες εντολές όπου ο Τιμπό έπρεπε να αγγίξει συγκεκριμένους στόχους χρησιμοποιώντας τον εξωσκελετό για να κινεί τα άνω και κάτω άκρα του και να περιστρέφει τους καρπούς του, είχε επιτυχία 71%.

Σε κάθε περίπτωση, είπε ο καθηγητής Μπεναμπίντ, «λύσαμε το πρόβλημα και δείξαμε ότι η αρχή είναι σωστή. Αποτελεί απόδειξη πως μπορούμε να επεκτείνουμε την κινητικότητα ασθενών σε εξωσκελετούς. Αυτό είναι προς την κατεύθυνση μιας καλύτερης ποιότητας ζωής».