Στη Δυτική Ευρώπη το φλίπερ βρισκόταν νομίμως σε όλα τα μπαράκια (καφενεία) και στην Ελλάδα στα σφαιριστήρια, από όπου εξαφανίστηκε περί τα μέσα της δεκαετίας του '80 | Shutterstock
Θέματα

Ο άνθρωπος που έσωσε το φλίπερ των ΗΠΑ από το γενικό… tilt

Πώς στη Νέα Υόρκη βγήκε από την παρανομία το θρυλικό παιχνίδι, που στον υπόλοιπο κόσμο μεγάλωσε πολλές γενιές νεολαίων, μαζί με το μπιλιάρδο και το ποδοσφαιράκι. Μια ταινία αφηγείται όλο το στόρι
Protagon Team

Ακούγεται αστείο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, ωστόσο υπήρξε μια μακρά περίοδος –τρεις δεκαετίες και βάλε– κατά την οποία το λαοφιλές στην Ευρώπη φλίπερ απαγορεύτηκε στη Νέα Υόρκη διότι θεωρήθηκε τυχερό παιχνίδι. Το 1942 ο δήμαρχος Νέας Υόρκης το έθεσε εκτός νόμου, ως «εστία διαφθοράς για τους νέους»!

Φυσικά, οι νεολαίοι έπαιζαν φλιπεράκια στα μυστικά δωμάτια των καταστημάτων διασκέδασης της Νέας Υόρκης, λες και έπιναν παράνομα αποστάγματα τον καιρό της ποτοαπαγόρευσης – ή λες και έκαναν πάρτι τον καιρό των κορονοϊκών lockdown, αστειεύτηκε η Corriere della Sera.

Η πανηγυρική αθώωση του φλίπερ έγινε το 1976, όταν ο 25χρονος Ρότζερ Σαρπ απέδειξε στο Δημοτικό Συμβούλιο της αμερικανικής μητρόπολης ότι το φλίπερ δεν είναι το μπαρμπούτι ή ο παπατζής που φαντάζονταν οι κύριοι σύμβουλοι, αλλά καθαρή επίδειξη δεξιοτεχνίας. (Στη διπλανή φωτογραφία, η είδηση της αθώωσης του παιχνιδιού σε αμερικανική εφημερίδα της εποχής.)

Ετσι, αυτός ο Σαρπ κατάφερε να απελευθερώσει το φλίπερ ύστερα από 35 χρόνια παρανομίας και να επιτύχει κατάργηση της ολότελα λανθασμένης διάταξης περί απαγόρευσης. Εκτοτε, ο ίδιος έγινε πασίγνωστος στις ΗΠΑ ως «ο απόλυτος θρύλος των φλιπεράδων». Τώρα έγινε και ταινία. (Κάτω και δεξιά, η αφίσα της.)

Οταν οι σκηνοθέτες Οστιν και Μέρεντιθ Μπραγκ πλησίασαν τον Σαρπ για να πει την ιστορία του στην ταινία τους υπό τον τίτλο «Pinball: The Man Who Saved the Game» («Φλίπερ, ο άνθρωπος που έσωσε το παιχνίδι»), ο πρωταγωνιστής του κοσμογονικού για τις ΗΠΑ γεγονότος του 1976 ήταν δύσπιστος, έγραψε η Washington Post.

Διότι έχει βαρεθεί να λέει την ίδια ιστορία σε ντοκιμαντέρ, διαλέξεις και podcast. Δήλωσε και μετριόφρων: «Ποιος ενδιαφέρεται για εμένα; Εγώ δεν είμαι παρά ιστορική υποσημείωση!» Ομως, οι αδερφοί Μπραγκ είχαν το σχέδιό τους. Το σενάριο, πέρα από την καθαυτό υπόθεση, αφηγείται και την ερωτική ιστορία των πρωταγωνιστών της. Δεν είναι, δηλαδή, ένα εστιασμένο στο φλίπερ «ξερό» ντοκιμαντέρ, αλλά δείχνει την ανθρώπινη πλευρά του Σαρπ.

Ο αείμνηστος Ζαν-Πολ Μπελμοντό και η Σοφία Λόρεν παίζουν φλίπερ σε ένα μπαράκι της Ρώμης το 1960 – σκηνή από την ταινία του Βιτόριο ντε Σίκα «La ciociara» (Keystone-France/Gamma-Rapho via Getty Images)

Η ταινία μετράει ήδη επιτυχημένες προβολές σε επιλεγμένους κινηματογράφους των ΗΠΑ. Οι αδελφοί Μπραγκ, που συνυπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία, δεν είχαν κάνει ποτέ τους ταινία μεγάλου μήκους. Γύρισαν το «Φλίπερ» παρακινούμενοι από την αγάπη τους για αυτό το παιχνίδι.