Ωστόσο η ζωή της Ανίτα Εκμπεργκ δεν υπήρξε, τελικά, ούτε τόσο ελεύθερη ούτε τόσο γλυκιά. «Υπήρξε ανέμελη και αθώα, επειδή εκτέθηκε γυμνή δίχως προστασία και δεν ήθελε να είναι τίποτα άλλο από αυτό που ήταν, η ονειρεμένη, ιδανική γυναίκα. Εισήλθε σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι, δεν κατάφερε να ξεφύγει από τον εαυτό της. Το πρόβλημα προκύπτει όταν η Μέριλιν Μονρόε πιστεύει ότι είναι η Μέριλιν Μονρόε. Η Ανίτα Εκμπεργκ αντάλλαξε την επιθυμία με την αγάπη», θεωρεί η 57χρονη ιταλίδα ηθοποιός.
Αναφέροντας ο ιταλός δημοσιογράφος πως ο μύθος της σεξοβόμβας Εκμπεργκ άρχισε να σχηματίζεται στο Χόλιγουντ, αρκετά χρόνια πριν συναντηθεί με τον Φεντερίκο Φελίνι και πρωταγωνιστήσει (μαζί με τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι) στη «La Dolce Vita», η Μόνικα Μπελούτσι ανέφερε με νόημα πως «εγώ πιστεύω (και το λέω και για μένα αυτό) ότι οι καριέρες δεν προαποφασίζονται».
Σημειώνοντας, όμως, ο συνομιλητής της ότι καλώς ή κακώς η Ανίτα Εκμπεργκ υποδυόταν πάντα το «σεξουαλικό θήραμα», το αντικείμενο του πόθου, δηλαδή τον ίδιο της τον εαυτό, τον ενημέρωσε πως «κάθε άλλο παρά εύκολο είναι αυτό, χρειάζεται ταλέντο. Πώς λέγεται εκείνη η ταινία… “Being John Malcovich”».
Από τον χαρακτήρα της Εκμπεργκ η Μπελούτσι θα ήθελε να διαθέτει «εκείνη την ελαφρότητα που διατήρησε έως το τέλος και τη βοήθησε να επιβιώσει. Πέθανε φτωχή. Ακόμη και δραματικά γεγονότα ήταν σαν να τα αφηγούταν με ένα χαμόγελο».
Οσον αφορά τη δική της ζωή και καριέρα είπε πως «σήμερα οι γυναίκες έχουν ένα ρόλο στην κοινωνία και οι καριέρες των ηθοποιών έχουν μεγαλύτερη διάρκεια. Και εγώ παρότι δεν είμαι ούτε 25, ούτε 30 χρονών, ούτε 40, ούτε 50… είμαι ακόμα εδώ. Δεν πρέπει να ντρέπομαι για τα χρόνια που περνούν. Και καταφέρνω να εκφράζομαι, χωρίς να είμαι προσκολλημένη στο στερεότυπο της όμορφης ηθοποιού. Ευτυχώς δεν είμαστε πλέον βαλσαμωμένες και άφθαρτες».