Εδώ και είκοσι χρόνια δεν απαντήθηκε ποτέ το ερώτημα τι ακριβώς είναι οι Άγαμοι Θύται. Μουσικός θίασος; Θεατρικό συγκρότημα; Μουσικο-σατιρική κομπανία ή απλώς μια παρέα από αργόσχολους παλίμπαιδες; Νομίζω πως τίποτα απ’ όλα αυτά, και για να είμαι ειλικρινής πρέπει να πω πως οι Άγαμοι Θύται δεν υπήρξαν ποτέ. Ούτε ως σχήμα, ούτε ως εταιρία, ούτε καν ως ομάδα.
Πρόκειται απλώς για μια ιδέα! Μια λοξή ματιά, μια αισθητική κατεύθυνση που δεκάδες συνεργάτες κάθε τόσο καλούνται να πλαισιώσουν με την άρρητη συμφωνία ότι θα παραμείνουν ερασιτέχνες (παρά την υψηλή τους επαγγελματική κατάρτιση) και εραστές της «ελαφράς ψυχαγωγίας». Βεβαίως τους υπόσχομαι απόλυτη ελευθερία έκφρασης, συλλογικότητα και ομαδικό πνεύμα, με την προϋπόθεση πως ό,τι δεν μας αρέσει από τις προτάσεις τους θα κόβεται χωρίς διαπραγματεύσεις.
Έτσι ξεκινάμε να γεμίσουμε το λευκό χαρτί και την άδεια σκηνή με θεατρικούς μονολόγους, με χορευτικά κομμάτια, μουσικές και τραγούδια που διαπλέκονται, ώστε τελικά να προκύπτει πιο ανάγλυφα το κωμικό ή το ειρωνικό στοιχείο, να υποστηρίζεται το ποιητικό ή το γλυκόπικρο, το ανθρώπινο, το κωμικοτραγικό, σε ένα αμάλγαμα ευάρεστης χαρμολύπης.
Θα προσπαθήσουμε λοιπόν, αποδεχόμενοι την τιμητική πρόσκληση του ΚΘΒΕ που φέτος εορτάζει τα 50 χρόνια προσφοράς του στην πόλη, να αγγίξουμε τα βαρέα του βίου και να απαλλαγούμε απ’ αυτά μέσα από τη λύτρωση του χαμόγελου και του γέλιου και εν τέλει, μέσα από την απελευθερωτική συγκατάβαση του κωμικού, να οδηγηθούμε σε μια νέα αυτο-αποδοχή και αυτογνωσία.
To Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει τη μουσικοθεατρική παράσταση “Οι Άγαμοι Θύται.. στο Δημόσιο”, σε σκηνοθεσία Ιεροκλή Μιχαηλίδη, στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών από την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011.
Aπόσπασμα από το Κουρείον «Η ειλικρίνεια»
«…Πληρώνω τα πάντα, μέχρι τελευταίας δεκάρας, αλλά έτσι δικαιούμαι και μιλάω.
Γαμώ το κράτος σου. Εγώ μπορώ να το πω.
Πες το και εσύ, που βγάζεις τα δεκαπλάσια και δεν δίνεις φράγκο στο κράτος.
Πώς θα γίνουν οι δρόμοι; Μόνο με τα δικά μου λεφτά;
Ολόκληρη Εγνατία οδό, μόνος μου τη χρηματοδότησα. Εγώ και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Δεν πληρώνεις κύριε τους φόρους;
Είσαι φοροφυγάς και θες να πας Αλεξανδρούπολη-Ηγουμενίτσα;
Δεν έχει Εγνατία οδό.
Απ’ τον παλιό το δρόμο.Ούτε απ’ τον παλιό, απ’ τα χωράφια μέσα!
Εκεί να δεις μποτιλιάρισμα με τα τζιπ μεσ’ τις χαράδρες.
Μόνος μου θα πηγαινοέρχομαι στην Εγνατία.
Αλεξανδρούπολη-Ηγουμενίτσα, Ηγουμενίτσα-Αλεξανδρούπολη….»