1322
Ο Δημήτρης Λιγνάδης, στο μέσο, κατά τη μεταγωγή του στα δικαστήρια | sooc

Βούλευμα-καταπέλτης για τον Λιγνάδη: 30 χρόνια «ψάρευε» ανήλικους

Protagon Team Protagon Team 27 Φεβρουαρίου 2021, 20:30
Ο Δημήτρης Λιγνάδης, στο μέσο, κατά τη μεταγωγή του στα δικαστήρια
|sooc

Βούλευμα-καταπέλτης για τον Λιγνάδη: 30 χρόνια «ψάρευε» ανήλικους

Protagon Team Protagon Team 27 Φεβρουαρίου 2021, 20:30

Εκνομη δράση που φαίνεται να συνεχίζεται εδώ και 30 χρόνια καταλογίζει το βούλευμα με το οποίο οι δικαστές, μέλη του συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Αθήνας, απέρριψαν την αίτηση που είχε καταθέσει ο Δημήτρης Λιγνάδης για την ακύρωση της δίωξης που ασκήθηκε σε βάρος του για βιασμό κατά συρροή.

Η απόρριψη της αίτησης άνοιξε τον δρόμο για την προφυλάκιση του σκηνοθέτη, ο οποίος οδηγήθηκε στις φυλακές της Τρίπολης, με σύμφωνη γνώμη της ανακρίτριας και του εισαγγελέα.

Μεταξύ άλλων, στο βούλευμα επισημαίνεται ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει δικαίωμα από το νόμο να ασκήσει προσφυγή κατά του εντάλματος σύλληψής του. Επιπλέον, οι δικαστές τονίζουν ότι υπάρχουν στοιχεία για έκνομη δράση του από το 1985, όταν έγινε η πρώτη καταγγελία σε βάρος του για ασέλγεια σε ανήλικο και ότι η δράση αυτή συνεχίστηκε μέχρι και το 2015.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το ότι τα άλλοθι που προσκόμισε ο σκηνοθέτης δεν είναι ισχυρά, καθώς παρουσιάζουν χρονικά κενά, σύμφωνα με τους δικαστές.

Τι αναφέρει το βούλευμα

Στο βούλευμα περιλαμβάνονται και όσα κατέθεσαν οι μηνυτές του σκηνοθέτη αλλά και οι μάρτυρες που κατέθεσαν εναντίον του με λεπτομέρειες που σοκάρουν.

Για τη συνεχιζόμενη για χρόνια δράση του οι δικαστές αναφέρουν ότι η εισαγγελία άσκησε δίωξη εναντίον του αξιοποιώντας τα στοιχεία της δικογραφίας (μηνύσεις και μαρτυρίες) από τα οποία προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος: «Τουλάχιστον από το έτος 1984, οπότε χρονολογείται σήμανσή του για αδίκημα σχετιζόμενο με τη γενετήσια ελευθερία σε βάρος ανηλίκου και έως έτος 2015, δηλαδή για διάστημα τουλάχιστον 30 ετών, προσέγγιζε ανηλίκους και εν γένει άτομα νεαρής ηλικίας, πέραν των κατανομαζόμενων στη δικογραφία και πλήθος άλλων, τους οποίους εντόπιζε με αφορμή τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες στο χώρο των θεάτρων που λειτουργούσε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης, είτε ως διδάσκων θεατρική αγωγή σε σχολεία και εργαστήρια, είτε από φιλικούς κύκλους, ακόμη δε και τυχαία σε διάφορες περιοχές των Αθηνών, που σύχναζαν ανήλικοι και νέοι και υποσχόμενος να τους καθοδηγήσει και να τους βοηθήσει να σταδιοδρομήσουν στον καλλιτεχνικό χώρο».

Οι δικαστές έκριναν πως από τα στοιχεία αυτά προέκυψαν ενδείξεις για άσκηση ποινικής δίωξης σε βάρος του σκηνοθέτη αλλά και για την τέλεση νέων αντίστοιχων εγκλημάτων «τα οποία κατά τη διάταξη του άρθρου 244 παρ. 2 ΚΠΔ, δεν είναι αναγκαίο να είναι ίσης βαρύτητας, αφού η μεθοδευμένη αυτή δράση του αιτούντος και η επανειλημμένη τέλεση υποδεικνύει σταθερή ροπή του προς τη διάπραξη αυτού του είδους των εγκλημάτων, ως στοιχείο της προσωπικότητας του, στοιχείο το οποίο δεν θα μπορούσε να μεταβληθεί ούτε κατά το χρόνο που διενεργείτο η προκαταρκτική εξέταση και θα καλούνταν για έγγραφες εξηγήσεις ο κατηγορούμενος….». Με το σκεπτικό αυτό οι δικαστές απέρριψαν ως αβάσιμη την αίτηση του Λιγνάδη ως προς το σκέλος της εκείνο με το οποίο ζητούσε την ακύρωση της δίωξης εναντίον του.

Για την αίτηση ακύρωσης της δίωξης για το κακούργημα του βιασμού κατά συρροή, επειδή δεν κλήθηκε πρώτα για εξηγήσεις, οι δικαστές εξηγούν ότι «η κλήση του υπόπτου στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης προς παροχή εξηγήσεων για πράξη τιμωρούμενη σε βαθμό κακουργήματος μπορεί να παραλειφθεί αν από τα στοιχεία της προκαταρκτικής, προκύπτει σαφώς ότι ο ύποπτος έχει σχεδιάσει τη φυγή του ή την τέλεση νέων εγκλημάτων και έχουν προκύψει επαρκείς ενδείξεις για την άμεση άσκηση ποινικής δίωξης».

Σε ό,τι αφορά στο αίτημα του κατηγορούμενου για ακύρωση του εντάλματος της σύλληψής του οι δικαστές αναφέρουν πως ο νόμος δεν προβλέπει δικαίωμα προσφυγής για ακύρωση του εντάλματος σύλληψης. Ως εκ τούτου, η προσφυγή Λιγνάδη κατά το μέρος που αφορά την ακύρωση του εντάλματος κρίνεται απαράδεκτη, υπογραμμίζουν οι δικαστές.

Για το άλλοθι που επικαλείται ο Λιγνάδης για να στηρίξει τον ισχυρισμό του ότι ο ίδιος δεν βρίσκονταν στα σημεία που τελέστηκαν οι βιασμοί που του αποδίδουν οι μηνυτές του κατά τις ημερομηνίες που εκείνοι αναφέρουν, οι δικαστές κάνουν λόγο για χρονικά κενά.

«Συγκεκριμένα κατά την ενώπιον του Δικαστικού Συμβουλίου διαδικασία προσκομίστηκαν έγγραφα μετά τα οποία ο αιτών θεωρεί ότι καταρρίπτεται η φυσική παρουσία του στους τόπους και κατά τους χρόνους των δυο πράξεων των βιασμών (……..) του πρώτου τον Αύγουστο του 2010 στην Αθήνα και του δεύτερου στην Επίδαυρο την 9η Αυγούστου 2014….Σχετικώς εγχείρισε κατά την αυτοπρόσωπή παράσταση του ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου καταρχήν αντίγραφα εισιτηρίων και φορολογικών παραστατικών με τα φαίνεται ότι κατά το χρονικό διάστημα από 3/8/2010 έως 9/8/2010 βρισκόταν σε ταξίδι στην Αίγυπτο και κατά δεύτερον φωτογραφίες από τις οποίες προκύπτει ότι κατά τις ημερομηνίες 1η, 5η, 6η, 11η, 15η και 16η /8/2015 βρισκόταν διακοπές στην Ιθάκη με φιλικά του πρόσωπα. Πλην όμως από τα πρώτα εκ των εγγράφων αυτών καλύπτεται μόνο ένα μικρό χρονικό διάστημα των ημερών του Αυγούστου του 2010 ενώ η πράξη για την οποία ασκήθηκε η δίωξη δεν έχει προσδιοριστεί κατά ακριβή ημερομηνία, ενώ από τα δεύτερα υπάρχει κενό ακριβώς κατά την επίμαχη ημερομηνία της 9ης Αυγούστου 2015…..».

Για το πώς προσλάμβανε ανήλικα αγόρια για δουλειές στο σπίτι, το βούλευμα παραθέτει μαρτυρία προσώπου που είχε δει ανήλικα αγόρια να ερωτοτροπούν στο διαμέρισμα του σκηνοθέτη στο Μεταξουργείο και ο τελευταίος να τα παρακολουθεί και να αυνανίζεται.

Στην εισαγγελική πρόταση η μαρτυρία αυτή του μηνυτή, ο οποίος έμεινε στο σπίτι του Λιγνάδη για περίπου 20 ημέρες, περιγράφεται ως εξής: «Κατά το διάστημα αυτό στο σπίτι ερχόταν ένα ανήλικο αγόρι, το οποίο σιδέρωνε, έπλενε και γενικώς φρόντιζε για την καθαριότητα του σπιτιού του αιτούντα [ενν. του Λιγνάδη], ο οποίος του έδινε 5-10 ευρώ για τις υπηρεσίες του. Μια μέρα μάλιστα που ο παθών μπήκε στο σπίτι, βρήκε το παιδί που καθάριζε με έναν φίλο του ετεροφυλόφιλο, ηλικίας 15 – 16 ετών, να είναι αμφότεροι με τα εσώρουχά τους μέσα στο σαλόνι και να τρίβεται ο ένας πάνω στον άλλο βίαια, ο δε αιτών που κάθονταν δίπλα τους στον καναπέ με το εσώρουχό του αυνανίζονταν. Μετά το περιστατικό αυτό, ο αιτών είπε στον παθόντα για τον ετεροφυλόφιλο ανήλικο ότι “αυτός πρέπει να υποκύψει και θα υποκύψει και σε εσένα”. Επίσης μια άλλη μέρα, παθών διαπίστωσε ότι το παιδί που καθάριζε είχε μπει στο δωμάτιο του αιτούντα με έναν άλλο ανήλικο και τον ίδιο τον αιτούντα και όταν βγήκαν από το δωμάτιο ο άλλος ανήλικος ήταν φανερά στεναχωρημένος και δεν ήθελε να μιλήσει για αυτό που είχε συμβεί. Αυτό που είχε κάνει εντύπωση στον παθόντα κατά τη διάρκεια της σχέσης του με τον αιτούντα ήταν ότι του έλεγε ότι είχε τη φαντασίωση να είναι ο παθών μόνος του στο δωμάτιο, να μπαίνουν οι φίλοι του μέσα για να κάνουν σεξ μαζί του και εκείνος να φωνάζει “ο επόμενος!”»

Σχετικά με αυτή τη μαρτυρία ο Δημήτρης Λιγνάδης, όταν ρωτήθηκε από την 19η τακτική ανακρίτρια «όταν έμενε ο (….) μαζί σας, ποιος σας βοηθούσε στην καθαριότητα στο σπίτι;», απάντησε:

«Τότε είχα μια κυρία την (….), η οποία είναι Γεωργιανή και είναι κόρη της κυρίας που φροντίζει την κατάκοιτη μητέρα μου. Ουδέποτε είχα κάποιο ανήλικο αγόρι να καθαρίζει το σπίτι μου, όπως με ρωτάτε. Ούτε είχα ανήλικα παιδιά να μπαινοβγαίνουν στο σπίτι μου. Σε κάθε κατάθεση υπάρχει πάντα και ένα κεφάλαιο ύπαρξης ανηλίκων. Δηλαδή φωτίζεται κατ’ επιλογή η πλευρά του βιαστή και του παιδόφιλου. Εγώ, έκανα κάποιες παραστάσεις μόνο με παιδιά, όπως το «Billy Eliot» και δεν βρέθηκε κανένα παιδί, καμία μάνα και κανένας πατέρας να κάνει κάποια καταγγελία. Είχαμε 50 παιδιά στην εν λόγω παράσταση».

Στην εισαγγελική πρόταση γίνεται λόγος για «εμμονική» και «εφηβοφιλική και σεξουαλική τάση και προτίμηση» του κατηγορούμενου την οποία ο εκδήλωνε χωρίς «καμία συστολή ακόμη και σε δημόσιους χώρους». Σύμφωνα δε με την εισαγγελική πρόταση, η τάση αυτή του κατηγορούμενου «περιγράφεται με σαφήνεια στις ληφθείσες καταθέσεις, αλλά και στις εγκλήσεις που κατατέθηκαν ενώπιον του εισαγγελέα, καθώς και η σταθερή εξακολουθητική ροπή του προς την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του με ανήλικα αμφοτέρων των φίλων, η οποία ροπή έφτασε στην εγκληματική και μάλιστα κακουργηματική της μορφή, με παθόντες δύο αλλοδαπούς, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτός συνεχίζει να μένει στην ευρύτερη περιοχή του Μεταξουργείου από ανέκαθεν αλίευε ανήλικους για τον ανώτερο σκοπό, δικαιολογούσαν κατά την άποψή μας απόλυτα την εφαρμογή στο πρόσωπό του της παραγράφου δύο του άρθρου 244 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας περί παράλειψης κλήσης του ως υπόπτου για λήψη χωρίς όρκο εξηγήσεων και της άμεσης άσκησης ποινικής δίωξης σε βάρος του με σκοπό την αποτροπή τέλεσης νέων πάρω μην αδικημάτων σε βάρος ανηλίκων παθόντων».

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News