622
Ο Αμπασκάλ προσέρχεται σε εκδήλωση του Vox | Reuters

Σαντιάγο Αμπασκάλ, η νέα ακροδεξιά απειλή από την Ιβηρική Χερσόνησο

Protagon Team Protagon Team 23 Φεβρουαρίου 2019, 12:05
Ο Αμπασκάλ προσέρχεται σε εκδήλωση του Vox
|Reuters

Σαντιάγο Αμπασκάλ, η νέα ακροδεξιά απειλή από την Ιβηρική Χερσόνησο

Protagon Team Protagon Team 23 Φεβρουαρίου 2019, 12:05

Δηλώνει θερμός υποστηρικτής του ακροδεξιού και ξενοφοβικού AfD στη Γερμανία και της Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία.

Θαυμάζει τον Ιταλό Ματέο Σαλβίνι και τον Ούγγρο Βίκτορ Όρμπαν, ενώ έχει συχνές επαφές με τον τέως σύμβουλο του Ντόναλντ Τραμπ, τον Στιβ Μπάνον, ο οποίος προσβλέπει στην εγκαθίδρυση μιας «ακροδεξιάς τάξης πραγμάτων» στην ΕΕ, αρχής γενομένης από τις επικείμενες ευρωεκλογές του Ιουνίου.

Αυτός είναι ο Σαντιάγο Αμπασκάλ, ο 42χρονος επικεφαλής του ισπανικού κόμματος Vox (Φωνή), που αποτελεί την νέα ακροδεξιά απειλή στην Ευρώπη, εξ’ Ιβηρικής Χερσονήσου ορμώμενης αυτή τη φορά.

Η «Μεγάλη Πορεία», όπως την χαρακτήρισε σχετικό δημοσίευμα της ιταλικής Corriere, του Αμπασκάλ ξεκίνησε το 2014 όταν δυσαρεστημένα από τη διαφθορά στελέχη του Λαϊκού Κόμματος, προχώρησαν στην ίδρυση ενός πολιτικού σχηματισμού που θα ανάβιωνε την παλιά (και σχεδόν… επάρατο, αφού μιλάμε για Ισπανία) φρανκική δεξιά.

Η πολλή… παρέα με τον Μπάνον, φαίνεται πως του δίδαξε μερικά βασικά πράγματα περί πολιτικής σημειολογίας:

Λόγου χάρη το σύνθημα με το οποίο χαιρέτησε πάνω από 10.000 κόσμο που πέρσι τον Νοέμβριο γέμισε το μαδριλένικο γήπεδο Παλάθιο Βισταλέγρε για την πρώτη μεγάλη συγκέντρωση του Vox ήταν το  άκρως τραμπ-ικό «Κάντε την Ισπανία ξανά μεγάλη».

«Το VOX εργάζεται συστηματικά για το συμφέρον της Ισπανίας. Θέλουμε να έχουμε θέση στην επόμενη κυβέρνηση και κάποιοι μας φοβούνται», δήλωσε ο Αμπασκάλ και αρκετοί είναι εκείνοι που τον πίστεψαν.

Ο 70χρονος συνταξιούχος Αμπάρο Μπεργκάρα που ανέκαθεν στήριζε το Λαϊκό Κόμμα στην Ισπανία, δήλωσε μετά την συγκέντρωση στην El Pais πως στις επόμενες εκλογές θα στηρίξει το Vox.

«Ανησυχώ για το μέλλον μας και για το μέλλον των παιδιών μου», είπε, διαμαρτυρόμενος για τις περικοπές των συντάξεων. Η Ισπανία βιώνει άσχημες στιγμές και κάποιος πρέπει να τις διορθώσει», είπε.

Το θέμα είναι με ποιο τρόπο θα τις διορθώσει και ο Αμπασκάλ είναι ξεκάθαρος με αυτό:

Το πρόγραμμα του κόμματος περιλαμβάνει «100 μέτρα» για την Ισπανία. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται προφανώς η απέλαση των παράτυπων μεταναστών, η αυστηροποίηση της νομοθεσίας για τις αμβλώσεις και η ποινικοποίηση των αποσχιστικών κομμάτων.

Επίσης ο Αμπασκάλ ζητεί μεταξύ άλλων τη διάλυση «των ριζοσπαστικών επιδοτούμενων φεμινιστικών ιδρυμάτων», την κατάργηση των νόμων περί έμφυλης βίας, καθώς και αυτών που αφορούν την αντιμετώπιση του φασιστικού παρελθόντος της χώρας.

Ο 42χρονος επικεφαλής του κόμματος είναι κατά της ομοσπονδιακής Ευρώπης αλλά δηλώνει πρόθυμος να κρατήσει την Ισπανία στη ζώνη του ευρώ.

Και εννοείται υποστηρίζει την κατάργηση του αποκεντρωμένου συστήματος διακυβέρνησης στην Ισπανία, το οποίο προβλέπει σημαντική πολιτική και διοικητική αυτονομία για περιφέρειες όπως η Καταλονία ή η Χώρα των Βάσκων και τη συγκέντρωση όλων των εξουσιών στη Μαδρίτη, κατά τα φρανκικά πρότυπα.

Όπως σημειώνουν τα ισπανικά ΜΜΕ, το Vox δεν οφείλει την εκλογική του άνοδο τόσο πολύ στο μεταναστευτικό, όσο στην ενίσχυση του καταλανικού αυτονομιστικού κινήματος, γεγονός που ανησυχεί πολλούς Ισπανούς, που φοβούνται την αποσύνθεση του κράτους.

Ο φόβος αυτός, ενδόμυχος ή φανερός, μεταφράστηκε και σε εκλογική δύναμη για το νεοσύστατο κόμμα: Τον περασμένο Δεκέμβριο, οι ψηφοφόροι της Ανδαλουσίας έδωσαν στο Vox ποσοστό 11% σε ένα κόμμα που ανυπομονεί να προσφέρει τις έδρες του για να στηρίξει μια τοπική κυβέρνηση αποτελούμενη από το Λαϊκό Κόμμα και τους Ciudadanos.

Και πως να μην είναι έτσι, όταν το ακροδεξιό κόμμα σήμερα μετρά περισσότερα από 10.000 μέλη, το 20% εκ των οποίων μπήκαν στην οργάνωση μετά τις επιθέσεις των ισλαμιστών τρομοκρατών στην Βαρκελώνη και την ένταση για την ανεξαρτησία της Καταλονίας.

Κάπως έτσι αναμένεται, τον Απρίλιο, να περάσει το κατώφλι της νέας ισπανικής Βουλής – η πρώτη φορά που κάποιο ακροδεξιό κόμμα καταφέρνει κάτι αντίστοιχο μετά το 1975 και τη δικτατορία του Φράνκο!

Ταυτόχρονα, στις αναλύσεις των διεθνών ΜΜΕ κυριαρχεί το σενάριο μιας πιθανής κεντροδεξιάς κυβέρνησης συνασπισμού με τη συμμετοχή του Vox.

Όπερ και σημαίνει πως και μικρό ποσοστό να λάβει, ενδέχεται να γίνει ο ρυθμιστής της πολιτικής κατάστασης της επόμενης ημέρας στη χώρα.

Καθόλου άσχημα για μια παράταξη που βρέθηκε εκ της… προσκολλήσεως στην «διεθνή» της ακροδεξιάς…