319
|

Οι «κλειδωμένοι» και ο ανένδοτος

Οι «κλειδωμένοι» και ο ανένδοτος

Λίγο πριν το κλείσιμο των εργασιών του ιδρυτικού Συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλ. Τσίπρας είπε κάτι που από μόνο του αξίζει όσο οι άλλες μέρες του Συνεδρίου του/τους: «οι άνθρωποι που μας στήριξαν μας παρακολουθούν, μας δοκιμάζουν, αλλά δεν είναι «κλειδωμένοι» σε εμάς». Αν το εννοούν αυτό, αν το συνειδητοποιούν, βρίσκονται σ’ έναν κάποιο δρόμο.

Γιατί ενώ το μηντιακό ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στα ενδοΣΥΡΙΖαίικα, στις κορυφώσεις αφενός Τσίπρα-Παπαδημούλη, αφετέρου Λαφαζάνη-Στρατούλη, αλλά και στον «διάλογο» συνιστωσών-ηγεσίας με Μανόλη Γλέζο ή Αντώνη Νταβανέλλο της ΔΕΑ να σηκώνουν μπαϊράκι, η ουσία για την πολιτική σκηνή είναι τι θα πάει να πει, τι θα επιχειρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ να κάνει με τον έξω των -κομματικών- τειχών κόσμο. Τους λένε «πολίτες» ή «λαό», μια φορά στα τόσα μεταστοιχειώνονται όμως σε ψηφοφόρους.

Εδώ, «προς την κοινωνία», η λογική ήταν «ζητάμε συμπόρευση για να αλλάξει πορεία η χώρα». Όλα τα άλλα, αναμενόμενα. Σκληρές και σκληρότερες επιθέσεις κατά της Κυβέρνησης. Πυρ ομαδόν κατά της Τρόικας και/ή της «γερμανικής Ευρώπης». Χαιρετισμοί προς τους «δίκαιους αγώνες του λαού, που αποτελούν ψηφίδες σε έναν μεγάλο ανένδοτο αγώνα (ποιος δεν έπιασε το υπονοούμενο;) για τη δημοκρατία και την κοινωνική συνοχή». Τροπολογίες της Αριστερής Πλατφόρμας για ανοιχτό ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ αλλά και για την κρατικοποίηση των τραπεζών, που απορρίφθηκαν με περιθώριο αντίστοιχο μ’ εκείνο που έδωσε το 74,07% ψήφων ανάδειξης του Αλ. Τσίπρα στην Προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ.

Καθώς, λοιπόν, σ’ αυτόν τον εκτός των κομματικών τειχών κόσμο λίγη έλξη ασκεί το ότι στις συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ δόθηκε ως διέξοδος η αρχή «ένα μέλος-μια ψήφος, όχι προνόμια, όχι αποκλεισμοί», για όσους δε στις συνιστώσες διαφωνούν, «εύλογος χρόνος» και εγγύηση διαβούλευσης για να αποφασίσουν αν -τελικά- θα προσέλθουν ή θα βρουν τρόπο «στενής συνεργασίας», το αληθινά ζητούμενο είναι ποιο; Θα λέγαμε, το τι γνώμη έχουν στον ΣΥΡΙΖΑ για τους ίδιους τους εκτός των τειχών: η αναγνώριση λοιπόν ότι το ότι «δεν είναι κλειδωμένοι σε εμάς» είναι -άμα αποδειχθεί ειλικρινής…- η απαρχή της πολιτικής σοφίας. Της επόμενης μέρας.