474
Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις στο «Nine» του Ρομπ Μάρσαλ | Weinstein Company

Εγκαταλείπει για «προσωπικούς λόγους» την ηθοποιία ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις

Protagon Team Protagon Team 21 Ιουνίου 2017, 08:08
Ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις στο «Nine» του Ρομπ Μάρσαλ
|Weinstein Company

Εγκαταλείπει για «προσωπικούς λόγους» την ηθοποιία ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις

Protagon Team Protagon Team 21 Ιουνίου 2017, 08:08

Φανατικό κινηματογραφικό κοινό που τους ακολουθεί από ταινία σε ταινία έχουν πολλοί ηθοποιοί. Ευρεία αναγνώριση για το σύνολο του έργου τους λίγοι. Τρία Οσκαρ α’ ρόλου δεν έχει κανένας άλλος άνδρας ηθοποιός.

Αυτός που συγκεντρώνει στο πρόσωπό του αυτές τις ιδιότητες είναι ο Ντάνιελ Ντέι-Λιούις. Ο οποίος όμως αποφάσισε -μάλλον αιφνιδιαστικά- να εγκαταλείψει την ηθοποιία. Μόλις στα 60 του!

«Δεν θα εργάζεται πια σαν ηθοποιός», αναφέρει απλά η ανακοίνωση από την εκπρόσωπό του Λέσλι Νταρτ. Ο Ντέι-Λιούις δεν ανέφερε για ποιους λόγους προχώρησε σε αυτήν την απόφαση και η ανακοίνωση μιλά απλώς για προσωπικούς λόγους.

«Είναι ιδιαίτερα ευγνώμων για όλους τους συνεργάτες του και το ακροατήριό του όλα αυτά τα χρόνια», ανέφερε η ανακοίνωση που ξεκαθαρίζει κιόλας ότι «δεν θα υπάρξουν άλλες δηλώσεις».

Γιος του ιρλανδικής καταγωγής ποιητή Σέσιλ Ντέι-Λιούις και της ηθοποιού Τζιμ Μπάλκον, μεγάλωσε στο Λονδίνο. Από τα σχολικά χρόνια τον κέρδισε η ηθοποιία και ξεκίνησε έφηβος ακόμη το 1971 στο «Sunday Bloody Sunday».

Κέρδισε ευρεία αναγνώριση για το «Ωραίο μου Πλυντήριο» το 1985 και το «Δωμάτιο με Θέα». Το πρώτο του Οσκαρ ήρθε το 1990 για το «Αριστερό μου Πόδι» υποδυόμενος τον καθηλωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο καλλιτέχνη Κρίστι Μπράουν. Ηταν ένας ρόλος για τον οποίο είχε περάσει μεγάλο διάστημα προετοιμασίας προσπαθώντας να αποδώσει με τη μεγαλύτερη πιστότητα έναν άνθρωπο με εγκεφαλική παράλυση, όπως απαιτούσε ο ρόλος.

Το 1993 πρωταγωνίστησε στο «Στο ονομα του Πατρός», μια ταινία για τον αγώνα των Ιρλανδών κατά των Βρετανών βασισμένη σε πραγματική ιστορία.

Πάντα, όμως, ήταν αρκετά επιλεκτικός στους ρόλους του και κατά διαστήματα απείχε από το σινεμά. Στο τέλος της δεκαετίας του 90 είχε περάσει μάλιστα ένα διάστημα όπου ασχολήθηκε με την μεγάλη αγάπη του, την ξυλουργική, ενώ είχε περάσει και ένα διάστημα στη Φλωρεντία σαν μαθητευόμενος υποδηματοποιός. «Η ζωή μου μακριά από τις ταινίες είναι μια ζωή όπου ικανοποιώ την περιέργειά μου», εξηγούσε χρόνια αργότερα.

Αλλη μια υποψηφιότητα για Οσκαρ είχε το 2002 για τις «Συμμορίες της Νέας Υόρκης» του Μάρτιν Σκορτσέζε – αυτός εξάλλου τον έπεισε να επιστρέψει στο σινεμά, μετά από κάποια χρόνια «ημι-απόσυρσης». Ο Ντέι-Λιούις είναι ηθοποιός που του ταιριάζουν καλά οι ταινίες εποχές και έχει δείξει ότι μπορεί εύκολα να μεταμορφώνεται για τον ρόλο, ακόμα και να γίνεται αγνώριστος εμφανισιακά, όπως στις «Συμμορίες».

Το 2007 κέρδισε το δεύτερο Οσκαρ για την -κατά πολλούς- κορυφαία ερμηνεία του στο «Θα Χυθεί Αίμα» του Πολ Τόμας Αντερσον, το οποίο μας μεταφέρει στις αρχές του 20ου αιώνα και στους πρώτους μεγιστάνες  της πετρελαιοβιομηχανίας.

Το τελευταίο του Οσκαρ το κέρδισε το 2013 για τον ρόλο του ως Αβραάμ Λίνκολν στην ομώνυμη ταινία του Στίβεν Σπίλμπεργκ.

Η τελευταία ταινία του, το «Phantom Thread» («Αόρατη Κλωστή») του Πολ Τόμας Αντερσον, με θέμα τον κόσμο της μόδας του Λονδίνου τη δεκαετία του ’50, αναμένεται στις αίθουσες τον προσεχή Δεκέμβριο.

Ο Ντέι-Λιούις είναι παντρεμένος με την σκηνοθέτρια Ριμπέκα Μίλερ, κόρη του θεατρικού συγγραφέα Αρθορ Μίλερ, με την οποία έχουν δύο γιους. Αλλον ένα γιο είχε αποκτήσει με την ηθοποιό Ιζαμπέλ Ατζανί.

Ακολουθήστε το Protagon στο Google News