Δύο φορές πήγα φέτος παίδες στην εκκλησία και τις δύο φορές ζορίστηκα. Τη μία ήταν μια κηδεία πατέρα φίλου. Ζόρι μεν αλλά καλά την έβγαλα εκεί (ο νεκρός ο φουκαράς πάλι όχι). Η άλλη ήταν στην Ανάσταση. Εκεί πάω παραδοσιακά άπαξ του έτους με λαμπάδα μπάρμπι (μου έχει ξεμείνει από τα μικράτα μου και δεν σώνεται αφού την καίω κάθε χρόνο για 2 λεπτά).
Φέτος πήγα με μια φίλη μου ελπίζοντας μετά να προσκληθώ σπίτι της για μαγειρίτσα (η μάνα της είναι σεφ. Και μουσουλμάνα θα γινόμουνα για να φάω τη μαγειρίτσα της). Πάμε λοιπόν με όλη την ξένη οικογένεια και καθόμαστε ήσυχα ήσυχα μέχρι να περάσουν επιτέλους τα 5 λεπτά και να πάμε να κάνουμε τα τραπέζια να αναστενάξουν. Ε, λοιπόν μόνο ήσυχα ήσυχα δεν ήταν. Πρώτα απ΄όλα με το που έσκασε το Χριστός Ανέστη κουφάθηκα. Ένα βαρελότο έπεσε στα δυο μέτρα με αποτέλεσμα να τρομάξει ένας απ΄ αυτούς τους χίπστερ του κώλου που νομίζουν ότι είναι ξαδέρφια του Ρασπούτιν κι αφήνουν μούσι μέχρι τον αφαλό. Ο χίπστερ τρόμαξε, έγειρε προς τη λαμπάδα του, έβαλε φωτιά στο μούσι-ποταμός κι άρχισε να φωνάζει «βοήθεια μαμά» (μα τον αναστηθέντα κύριο! Τόσο Ρασπούτιν ο τύπος). Η μάνα του αυτόματα άρχισε να φωνάζει τσόγλανο τον πιτσιρικά που εκτόξευσε το βαρελότο και να καταριέται να του καεί το χέρι. Τη σκυτάλη πήρε ο μπαμπάς του πιτσιρικά που αφενός του 'χωσε μια σφαλιάρα που του άνοιξε τη μύτη και αφετέρου είπε μαλάκα το θύμα πυρκαγιάς (δίκιο είχε, άσχετο όμως). Τελικά με μια αντρίκια κίνηση ο παππούς του θύματος ανοίγει δρόμο, βρίσκεται μπροστά στον πατέρα του σφαλιαρισθέντος θύτη και του λέει: κύριε σας διατάσσω να ανακαλέσετε αμέσως! Τότε ο πατέρας χαχάνισε κάπως, μετά κοκκίνισε και μετά είπε στη γυναίκα του μη με σκουντάς Ευθυμία γαμώ την τύχη μου» και στον παππού «Αστοδιάλο ρε κωλόγερε κι εσύ!» Ο γέρος έκανε ένα βήμα πίσω από την έκπληξη. Ή δεν είχε συναίσθηση ότι ήταν γέρος ή απλά είχε συνηθίσει να μην του αντιμιλάνε. Μετά βήχει, καθαρίζει το λαιμό του και ρωτάει με φωνή στεντόρεια (κουφού):
-Ποιόν είπες γέρο βρε άχρηστε; (Πάει πέταξε και ο πληθυντικός και η γαλατική αβροφροσύνη)
-Εσένα. Αφού είσαι 90 χρονών.
-Εγώ είμαι πτέραρχος ρε, πετάω αεροπλάνο, που θα με πεις 90 χρονών.
Τότε πετάγεται ο σφαλιαρισθείς πιτσιρικάς και είπε:
-κι εγώ πετάω βαρελότα
Μια δεύτερη φάπα προσγειώθηκε στην κεφάλα του κάθετα αυτή τη φορά. Μετά γύρισε στην άλαλη κυρά του και σφύριξε:
-Ευθυμία πάρτον, θα τον σκοτώσω όρθιο
-Κατά μάνα κατά γιο, σχολίασε ο παππούς πτέραρχος.
Τότε τα πήρε κρανίο η Ευθυμία που μόνο εύθυμη δεν την έκοβα.
-Πάλι η μάνα φταίει ρε χαμένα κορμιά; Πάλι με τη μάνα τα βάζετε όλοι;,
Εντω μεταξύ ο κόσμος ξέχασε και το Χριστό και την ετήσια νίκη του επί του θανάτου. Άφησαν τον παπά σύξυλο να ψέλνει και μαζεύτηκαν όλοι γύρω από τους μαλλιοπιασμένους. Τι έγινε; Ρωτούσαν ο ένας τον άλλον με μάτι που έλαμπε. Εντω μεταξύ άλλα βλαμμένα ρίχναν βροχή κροτίδες, φωτοβολίδες και στρακαστρούκες μπας και κλέψουν την παράσταση από τον σφαλιαρισθέντα που είχε ήδη αποκτήσει το στάτους ροκ σταρ.
Εγώ είχα φρικάρει τελείως. Με πιάσανε απροετοίμαστη παίδες μου αγαπημένοι. Είχα πει να νιώσω κι εγώ το χριστιανικό σπίριτ και μόνο χριστιανικό σπίρτο είδα να τα βάζει φωτιά όλα. Μέχρι που άκουσα μια φωνή από το βάθος να κράζει όπως ο Ιησούς έκραξε τους γραμματείς και φαρισαίους υποκριτές.
-Χριστιανοί είστε εσείς ρε και μαλώνετε σαν τα σκυλιά; Γύφτοι είστε! Άντε στα τσακίδια όλοι σας από τον οίκο του Θεού!
Έκανα στροφή και την κοπάνησα. Ούτε μαγειρίτσα ούτε τίποτα δεν θέλω. Θα πάω να παρακολουθήσω σεμινάριο εξπρές για να γίνω βουδίστρια.