Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.
Χ. Μάνκελ
Στη ζωή μας, τη μικρή και την ασήμαντη, κάνουμε τις επιλογές μας και ζούμε με βάση συγκεκριμένες προτεραιότητες. Ανάλογα με τον αριθμό των επιλογών μας διαμορφώνουμε τη ζωή μας και ακολουθούμε αυτό που θεωρούμε ηθικά και οικονομικά σημαντικό. Όταν είναι πολλές επιλογές λειτουργείς διαφορετικά από το αν δεν έχεις καμία. Είναι όπως όταν μπαίνεις σε ένα άδειο βαγόνι του ΗΣΑΠ διστάζεις πού να καθίσεις ενώ όταν είναι γεμάτο τρέχεις να πιάσεις τη μοναδική ελεύθερη και χαίρεσαι επειδή νιώθεις τυχερός. Τις επιλογές μας, όταν έχουμε, τις διαμορφώνουμε ανάλογα με τις ανάγκες μας και κυρίως με βάση τα πιστεύω μας. Πρόβλημα προκύπτει όταν δεν έχουμε καμία επιλογή. Οι προτεραιότητές μας εξίσου διαφέρουν ανάλογα με το πνευματικό και το οικονομικό μας επίπεδο. Αυτές μπορεί να είναι ιδιαίτερου πνευματικού επιπέδου αλλά και απίστευτα πεζές και ποταπές. Ήμαστε διαφορετικοί άνθρωποι και οι επιλογές και οι προτεραιότητές μας σίγουρα διαφέρουν. Η ζωή μας δεν είναι στρωμένη με ροδοπέταλα και συχνά πρέπει να ματώσουμε για να καταφέρουμε τον σκοπό μας. Βλέπεις και κρίνεις. Θαυμάζεις την αφοσίωση μερικών οικογενειών για τις σπουδές των παιδιών τους. Αναγνωρίζεις ότι στα δύσκολα βγαίνει η πραγματική δύναμη ενός λαού. Ξαφνιάζεσαι με το πώς μερικοί «θυσιάζουν» τα πάντα για τη χλιδή και την ψεύτικη ευμάρεια. Έχει πανάκριβο αυτοκίνητο και τα ρούχα του μέσα στο σπίτι τα κρεμάει σε καρφιά.
Τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Οι δηλώσεις του κυρίου Σαμαρά για τους ανθρώπους που αντέδρασαν στο ξεπούλημα του τόπου στον βωμό του κέρδους πράγματι σε τρομάζουν και όμως οι εικόνες από τις Σκουριές γέμισαν την ψυχή μας χαρά. Αυτοί δεν είναι τρομοκράτες! Η αυθόρμητη συνάμα συγκινητική υποδοχή των δύο πατριωτών που μερικοί τους ονομάσανε τρομοκράτες έλεγε πολλά. Οι αγκαλιές και τα δάκρια του κόσμου δεν χρειάζονταν καμία λεζάντα. Άνθρωποι που ξεσηκώθηκαν, για να υπερασπιστούν το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσουνε, το κάνανε επειδή αγαπάνε την πατρίδα τους και προστατεύουν το έδαφος και το καθαρό νερό της περιοχής τους. Επιλέξανε τον αγώνα για κάτι που έχει μεγάλη αξία στην ψυχή και την καρδιά τους. Συνειδητά επέλεξαν τη θυσία τους βάζοντας σε κίνδυνο την ελευθερία τους. Οι «δημιουργικές» λογιστικές των μνημονικών για να κερδίσουν οι λίγοι και να αρρωστήσουνε οι πολλοί δεν πείθουν. Και στην Αλεξανδρούπολη πήραν την ίδια συντονισμένη και δυναμική απάντηση οι ξένοι επενδυτές. Και εκεί υπάρχουν πατριώτες που αγαπάνε τον τόπο τους και ανησυχούν για το περιβάλλον στο οποίο θα ζήσουν οι οικογένειες τους. Βασικό χαρακτηριστικό της μεγάλης ηλικίας είναι η απογοήτευση γιατί «με τα χρόνια έχουν εξαφανιστεί όλες οι αυταπάτες που προσέδιδαν στη ζωή τη γοητεία της και στις πράξεις τα κίνητρά τους» είπε ο Α. Σοπενχάουερ. Ναι, μερικοί μας «σπρώξανε» για να επιλέξουμε πορείες. Ναι, δώσαμε αγώνες στη ζωή μας. Είχαμε προτεραιότητες και είχαμε και επιλογές. Ναι, είμαστε απογοητευμένοι επειδή φτάσαμε ζητιάνοι στη χώρα μας. Η οικονομική κατρακύλα των τελευταίων τριών ετών μας στέρησε τις επιλογές και μας άφησε μόνο μια επιλογή. Της επιβίωσης. Μόνο μία προτεραιότητα. Του αγώνα για αξιοπρέπεια.