Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλη τι δώρο θέλεις να σου κάνω; Τόσα χρόνια μου χαρίζεις εσύ το μεγαλύτερο δώρο.Την προσμονή του νάχω κάτι να περιμένω. Φέτος λέω να πρωτοτυπήσουμε και να σου κάνω εγώ ένα δώρο.
Αν και στη χώρα μου, διανύουμε καιρούς λιτότητας και οικονομικής δυσπραγίας νομίζω ότι θα μπορέσω να σταθώ στο ύψος σου. Ίσως γιατί καλέ μου Άγιε Βασίλη ξέρω ότι αυτό που θα μου ζητήσεις θα ναι κάτι που δεν θα είναι ούτε ακριβό ούτε δυσεύρετο – και δεν θα εμπίπτει σε φορολογικό έλεγχο!
Χρόνια τώρα σου στέλνω γράμματα και όλο και κάτι μικρό ή μεγάλο σου ζητάω.Να πω την αλήθεια το γράμμα μου δεν το ταχυδρομώ. Τ’ αφήνω ανοιχτό, να το διαβάσεις κρυβοντάς το κάθε χρόνο και σε διαφορετικό σημείο του σπιτιού μου. Όμως κάθε φορά το ξετρυπώνεις. Το γράμμα εξαφανίζεται κι έτσι καταλαβαίνω ότι το έχεις διαβάσει. Σου αφήνω και κάτι γλυκό μαζί του, έτσι για να σε γλυκάνω λιγουλάκι, που κι αυτό εξαφανίζεται. Όχι δεν ξενυχτάω για να σε παραφυλάω. Έχω εμπιστοσύνη στην παρουσία σου!
Λοιπόν καλέ μου αειθαλή Άγιε Βασίλη φέτος θέλω να σου χαρίσω κάτι κι εγώ.Κι έτσι αντί να σε περιμένω για να μου φέρεις και να μου δώσεις, θα σε περιμένω για να σου δώσω. Άσε με να μαντέψω τι θα μπορούσες να ήθελες ; Ένα καινούριο σκούφο ίσως; Μια μεγάλη τσάντα για να χωράει τα δώρα σου; Γάντια; Μπότες που ν’ αντέχουν το χιόνι; Καινούρια γυαλιά; Ένα ζεστό παλτό; Τι θα μου ζήταγες άραγε; Και πως θα μου το μηνύσεις για να σου το έχω ετοιμάσει;
Άγιε μου Βασίλη φέτος θα σε περιμένω και θα ξενυχτήσω, κρατώντας ένα γλυκό που θα φτιάξω για σένα και βάζοντάς το σ’ ένα σακουλάκι από λινάτσα που έφτιαξα στο σχολείο με τους μικρούς μου μαθητές, με μπόλικη αγάπη..Αγάπη για σένα που συντροφεύεις κάθε χρόνο που διανύω, την πίστη και την προσμονή μου για το καινούριο που έρχεται και με οπλίζεις με αισιοδοξία για τον χρόνο που ανατέλλει..
Ναι φέτος θα ξενυχτήσω και θα σε περιμένω. Για να σου δώσω ένα φιλάκι και να σού πω πολλά ευχαριστώ. Α – και για να σου πω πόσο πολύ σε αγαπάω.
Υ.Γ : Το γράμμα μου φέτος όπως διαπιστώνεις έγινε διαδικτυακό!