Advertisement

1097
Συνηθισμένη ατμόσφαιρα στην Τούμπα στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό | INTIMEnews/MOTIONTEAM

Ολυμπιακός, το «κόκκινο πανί» της Τούμπας

Sportscaster Sportscaster 25 Φεβρουαρίου 2018, 14:41
Συνηθισμένη ατμόσφαιρα στην Τούμπα στα παιχνίδια με τον Ολυμπιακό
|INTIMEnews/MOTIONTEAM

Ολυμπιακός, το «κόκκινο πανί» της Τούμπας

Sportscaster Sportscaster 25 Φεβρουαρίου 2018, 14:41

Το καλύτερο για την Τούμπα το έχουν γράψει οι Γάλλοι, με αφορμή την επίσκεψη της Γκινγκάμπ στη Θεσσαλονίκη τον Σεπτέμβριο του 2014: «Η έδρα του ΠΑΟΚ είναι το βασίλειο του Εωσφόρου». Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα, τι είναι αυτό που την κάνει μια από τις πιο τρομακτικές έδρες στον κόσμο. Η αρχιτεκτονική της – αυτές οι ψηλές, απότομες εξέδρες που στενεύουν τη θέα του ουρανού; Η ακουστική της, που πολλαπλασιάζει τον δαιμονισμένο θόρυβο της κερκίδας; Οι υπερβολικά εκδηλωτικοί -μαυροντυμένοι ή ημίγυμνοι- ΠΑΟΚτσήδες; Ενα είναι βέβαιο: καμία ομάδα δεν έχει υποφέρει εκεί, όσο ο Ολυμπιακός. Που, απόψε, θα βιώσει ξανά αυτή την εμπειρία.

Η Τούμπα υπήρξε, κατά διαστήματα, απόρθητο κάστρο για όλους τους ελληνικούς συλλόγους. Με αποκορύφωμα εκείνο το σερί των 27 νικηφόρων αγώνων του ΠΑΟΚ, από τις 8 Νοεμβρίου 1978 έως τις 24 Φεβρουαρίου 1980. Για τον Ολυμπιακό, όμως, η αρνητική παράδοση κράτησε πάνω από δύο δεκαετίες. Από την περίοδο 1970-1971 μέχρι και το τέλος της σεζόν 1990-1991, σε 21 διαδοχικούς αγώνες μέτρησε 19 ήττες και μόλις δύο ισοπαλίες (το 0-0 του 1971 και το 1-1 του 1983). Ακόμη και στη «χρυσή» εποχή του Γουλανδρή, που κατέκτησε τρία Πρωταθλήματα στη σειρά (1973, 1974, 1975) σχεδόν αήττητος, στην Τούμπα έχανε. Ετσι… για το καλό.

Απαγορευτικό, γενικώς, έξω σπό το γήπεδο του ΠΑΟΚ... (φωτό: INTIMEnews/ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ)
Απαγορευτικό, γενικώς, έξω σπό το γήπεδο του ΠΑΟΚ… (φωτό: INTIMEnews/ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΣ)

Η «κατάρα» λύθηκε στις 24 Μαΐου 1992 (ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός 1-2), όμως η επόμενη νίκη των φιλοξενούμενων άργησε να έρθει (1998-1999). Επί σχεδόν 30 χρόνια το συγκεκριμένο παιχνίδι ήταν ο πιο ακλόνητος «άσος» στο ΠΡΟ-ΠΟ. Ο Ολυμπιακός ήταν αδύνατο να κερδίσει στην έδρα του ΠΑΟΚ, ακόμη κι όταν έπαιζαν στις Σέρρες ή στα Τρίκαλα (λόγω τιμωρίας της Τούμπας). Ενα από τα κλισέ της εποχής ήταν ότι οι Πειραιώτες «χάνουν μόλις περάσουν τα Τέμπη». Μυστήριο, στα όρια του παραφυσικού.

Βεβαίως, ο ΠΑΟΚ δεν ήταν πάντοτε καλύτερος από τον Ολυμπιακό. Αυτά τα ντέρμπι όμως, κρίνονταν στη δύναμη και το πάθος για τη νίκη – όχι στις ιδέες των προπονητών ή στην ποιότητα των ποδοσφαιριστών. Οι γηπεδούχοι έπαιζαν με τρομερή αποφασιστικότητα, με έναν θυμό που δεν έβγαζαν στους αγώνες τους με τις άλλες ομάδες του ΠΟΚ: τον Παναθηναϊκό και την ΑΕΚ. Ο Ολυμπιακός ήταν το «κόκκινο πανί» της Τούμπας. Κι αυτό συνέβαινε πολύ πριν από την απόπειρα αρπαγής του Γιώργου Κούδα, όπως θυμούνται οι παλιοί φίλαθλοι.

Η «βεντέτα» έχει τις ρίζες της στο μακρινό 1963. Στις 27 Νοεμβρίου ο Ολυμπιακός υποδέχεται τον ΠΑΟΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Ενώ προηγείται με 1-0, ο αμυντικός του ΠΑΟΚ, Τάκης Ραπτόπουλος, επιχειρεί σουτ προς την άδεια από τερματοφύλακα εστία και ο αμυντικός του Ολυμπιακού, Γιάγκος Σημαντήρης, αποκρούει με το χέρι, δίκην γκολκίπερ. Ο βούλγαρος διαιτητής της αναμέτρησης, Ρουμέντσεφ, δεν δίνει πέναλτι, αλλά… κόρνερ. Τότε, οι ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ -με τη σύμφωνη γνώμη του ούγγρου προπονητή τους- φεύγουν προς τα αποδυτήρια. Καμία άλλη ομάδα στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν είχε αποχωρήσει από το γήπεδο. Ο αγώνας κατακυρώνεται στον Ολυμπιακό, ενώ ο ΠΑΟΚ χάνει τους βαθμούς και της επόμενης αγωνιστικής.

Απόκομμα δημοσιεύματος εφημερίδας για ματς του 1965
Απόκομμα δημοσιεύματος εφημερίδας για ματς του 1965

Η κόντρα των δύο συλλόγων φούντωσε, το 1965, με την αναβολή του ντέρμπι «λόγω ακαταλληλότητας του γηπέδου». Στη Θεσσαλονίκη θεώρησαν ότι τη μεθόδευσε ο Ολυμπιακός, προκειμένου να προλάβει να παίξει ο Γιούτσος (που είχε, μόλις, έρθει στην Ελλάδα από την Ουγγαρία). Ο Γιούτσος έπαιξε, σκόραρε μάλιστα, και ο Ολυμπιακός νίκησε 4-0. Το καλοκαίρι του 1966, η προσπάθεια του Ολυμπιακού να ντύσει τον Κούδα στα ερυθρόλευκα μετέτρεψε την έχθρα σε άσβεστο μίσος. Δύο χρόνια αργότερα, όταν ο «Μεγαλέξανδρος» του ΠΑΟΚ αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη για να μην του κόψουν την μπάλα, στη διαδρομή από το αεροδρόμιο μέχρι το κέντρο της πόλης δεκάδες χιλιάδες οπαδοί φώναζαν συνθήματα εναντίον του κατεστημένου της Αθήνας. Η ποδοσφαιρική Ελλάδα είχε χωριστεί σε Βορρά και Νότο.

Τον Κούδα η Θεσσαλονίκη τον συγχώρεσε αμέσως. Τον Ολυμπιακό, ποτέ. Ούτε ο ίδιος ο ηγέτης του ΠΑΟΚ, ο οποίος το 1973 -έπειτα από ένα πολύ σκληρό ματς στο παλιό «Καραϊσκάκη»- προέβη στην ιστορική δήλωση: «Αν θέλουν πόλεμο, θα τον έχουν». Και τον είχαν! Ιδίως μετά τα μέσα των ’80s, σε κάθε ντέρμπι με τον Ολυμπιακό η Τούμπα θύμιζε πεδίο μάχης. Με τους σημερινούς, αυστηρούς κανονισμούς, ελάχιστα παιχνίδια θα τελείωναν κανονικά. Η βία αυτών των ματς γράφει βιβλίο. Με εξώφυλλο το βλέμμα -απορίας και τρόμου μαζί- του ισπανού προπονητή του Ολυμπιακού, Μίτσελ, όταν αντίκρισε τον πάγκο του γεμάτο γαύρους, με μία τρύπα στο στέγαστρο από βεγγαλικό, βράδυ Μεγάλης Τετάρτης του 2014, στον ημιτελικό Κυπέλλου που άρχισε με καθυστέρηση 75 λεπτών.

Γάβροι στις θέσεις των παικτών της αποστολής του Ολυμπιακού, λίγο πριν από τον ημιτελικό Κυπέλλου στην Τούμπα, την Μεγάλη Τετάρτη του 2014 φωτό: youtube.com)
Γαύροι στις θέσεις των παικτών της αποστολής του Ολυμπιακού, λίγο πριν από τον ημιτελικό Κυπέλλου στην Τούμπα, την Μεγάλη Τετάρτη του 2014 φωτό: youtube.com)

Κι όμως, τον Σεπτέμβριο του 1975, καταμεσής του «πολέμου», συνέβη κάτι υπέροχο, καταπληκτικό. Ο Ολυμπιακός έπαιξε στην Τούμπα, ως γηπεδούχος, για το Κύπελλο Πρωταθλητριών Ευρώπης, με τις εξέδρες γεμάτες από ΠΑΟΚτσήδες που, στη συντριπτική τους πλειονότητα, υποστήριζαν τον σύλλογο του Πειραιά! Σε αυτόν τον αγώνα, με την Ντινάμο Κιέβου (2-2), δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει (λόγω τιμωρίας από την UEFA), ούτε το «Καραϊσκάκη», ούτε το Εθνικό Στάδιο Πατρών (εναλλακτική του έδρα). Η Τούμπα ήταν πανέτοιμη να φιλοξενήσει ευρωπαϊκό ματς, επειδή την ίδια μέρα ο ΠΑΟΚ θα υποδεχόταν την Μπαρτσελόνα για το Κύπελλο UEFA. Οι δύο σύλλογοι συμφώνησαν, λοιπόν, ο αγώνας του ΠΑΟΚ να γίνει μια μέρα νωρίτερα, ώστε να βολευτεί και ο Ολυμπιακός. Ασύλληπτο!

Την επομένη οι Πειραιώτες εξέδωσαν και ανακοίνωση: «H διοίκησις του Ολυμπιακού ευχαριστεί τους φιλάθλους της ομάδος και τους Θεσσαλονικείς για τη θερμότατη υποδοχή των παικτών και για τη συμπαράστασή τους. Συγχαίρει τον ΠΑΟΚ για τη νίκη του επί της Μπαρτσελόνα και εύχεται να προκριθεί στον επόμενο γύρο του Κυπέλλου UEFA».

Το τέλος της κυριαρχίας του ΠΑΟΚ στα ντέρμπι με τον Ολυμπιακό συνέπεσε με την ανατολή της «ερυθρόλευκης αυτοκρατορίας» του Σωκράτη Κόκκαλη (1998). Τα τελευταία 20 χρόνια η Τούμπα δεν τρόμαζε, πια, τον Ολυμπιακό. Μόνον η βία της, η οποία αυξανόταν ασορτί με τα διαιτητικά σφάλματα εις βάρος του ΠΑΟΚ. Σήμερα, όμως, ο ΠΑΟΚ υποδέχεται τον ιστορικό του εχθρό, φέροντας τον τίτλο του γκραν φαβορί -και για τον τίτλο- περισσότερο από κάθε άλλη φορά εδώ και δύο δεκαετίες. Για πρώτη φορά στα χρονικά του Στοιχήματος η νίκη του Ολυμπιακού προσφέρει τόσο υψηλές αποδόσεις (έως και πάνω από 6) σε εγχώριο αγώνα.

Αυτό που δεν αλλάζει σχεδόν ποτέ, είναι η φρενίτιδα που προκαλεί στους ΠΑΟΚτσήδες το συγκεκριμένο παιχνίδι. Τα εισιτήρια του κυριακάτικου (19.30) αγώνα εξαντλήθηκαν μέσα σε ελάχιστες ώρες. Πολύ σπάνια, αυτό το ντέρμπι δεν ήταν sold out. Είτε η Τούμπα χωρούσε 20.000 κόσμο, το 1962-1963, είτε 45.000, στα μέσα των ’70s.