Advertisement
811
|

Είμαι αόρατος! Ψηφίζεις και για μένα;

protagon.import 24 Μαΐου 2014, 00:09

Είμαι αόρατος! Ψηφίζεις και για μένα;

protagon.import 24 Μαΐου 2014, 00:09

Ο Γιάννης και η Άντα, η κοπέλα του από την Αλβανία, στην αρχή ήταν καχύποπτοι. Όταν κατάλαβαν ότι δε διακόψαμε την απογευματινή τους περαντζάδα στο Σύνταγμα για να τους πουλήσουμε κάτι, μας άκουσαν με μεγάλο ενδιαφέρον. «Μαλακία. Αν ο κολλητός μας τα ήξερε όλα αυτά δε θα είχε αναγκαστεί να φύγει για την Αλβανία» είπαν. Ο κολλητός τους άνηκε στην κατηγορία των 200.000 «αόρατων παιδιών», που γεννιούνται από μετανάστες γονείς στην Ελλάδα αλλά δεν αναγνωρίζονται ως πολίτες της και στερούμενοι θεμελιώδη δικαιώματα, διάγουν μια ζωή σε εκκρεμότητα.

Με αφορμή τις Ευρωεκλογές και την άνοδο του ρατσισμού στην Ευρώπη, η ομάδα της Generation 2.0 for Rights, Equality and Diversity, αναλαμβάνει δράση στην πλατεία Συντάγματος, ενημερώνοντας όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο σχετικά με το θέμα των παιδιών «δεύτερης γενιάς». Νέοι μεταναστευτικής και ελληνικής καταγωγής που απαρτίζουν το G2RED, «φοράνε» το σύνθημα «Ψήφισε και για μένα!», συμμετέχοντας στην πανευρωπαϊκή καμπάνια Your Vote Can Unite που συνδιοργανώνεται από τo αντιρατσιστικό ευρωπαϊκό δίκτυο, ENAR, τη Hope not Hate και το δίκτυο UNITED for Intercultural Action.

Η καμπάνια διεξάγεται στην Ελλάδα, την Ιταλία, τη Γαλλία και την Ουγγαρία -χώρες με ανησυχητική άνοδο της ακροδεξιάς- και προτρέπει τους έχοντες πολιτικά δικαιώματα να στηρίξουν υποψηφίους που προωθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και τάσσονται ξεκάθαρα κατά της ξενοφοβίας, ενδυναμώνοντας έτσι και τη θέση των νέων Ευρωπαίων χωρίς ιθαγένεια.

Τι σημαίνει, αλήθεια, να μην έχεις ιθαγένεια; Σημαίνει να μην έχεις υπηκοότητα, να μην έχεις αστυνομική ταυτότητα, να θες άδεια παραμονής στη χώρα που έχεις γεννηθεί, να μην μπορείς να ταξιδέψεις ελεύθερα ούτε να σπουδάσεις σε ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, να μην έχεις πολιτικά δικαιώματα, όπως δικαίωμα ψήφου, και να αποκλείεσαι από επαγγέλματα που βάσει της ελληνικής νομοθεσίας προορίζονται μόνο για Έλληνες πολίτες.

Οι νέοι μεταναστευτικής καταγωγής δε γιορτάζουν την ενηλικίωσή τους όπως τα υπόλοιπα παιδιά αφού μόλις κλείσουν τα 18 πρέπει να τα «βάλουν» με τη γραφειοκρατία, άδειες παραμονής που εκδίδονται ληγμένες, νόμους που καταργούνται εν αγνοία τους και ένα κράτος που αντί να τους στηρίζει ως τη νέα γενιά του, τους στιγματίζει.

Η μάχη του G2RED συνεχίζεται online στο «σπίτι» στην πλατεία Αμερικής, εκεί όπου συναντηθήκαμε παραμονές των Ευρωεκλογών. Στο www.ithageneia.org συλλέγουν υπογραφές στοχεύοντας να βρουν συμμάχους και να ασκήσουν πολιτική πίεση ώστε να αλλάξει άμεσα ο νόμος για την ιθαγένεια. «Όταν φτιάχνεις πολίτες δύο ταχυτήτων δημιουργείς μια κοινωνική ομάδα με θυμό, απογοήτευση και αυτό δεν επιτρέπει στην κοινωνία να ευημερήσει. Όσο διαιωνίζεται το πρόβλημα της ιθαγένειας, τόσο χειρότερα για το ίδιο το κράτος» μου λέει η Τόνια, μέλος του G2RED. «Το βασικό πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση. Αν υπήρχε, το νομικό και το γραφειοκρατικό κομμάτι θα ξεπερνούνταν. Ελάχιστοι πολιτικοί γνωρίζουν πραγματικά τι γίνεται με το θέμα της ιθαγένειας» συμπληρώνει η Ανδρομάχη.

«Αρνούνται να δώσουν την ιθαγένεια σε νέους μεταναστευτικής καταγωγής μόνο και μόνο επειδή είναι ''διαφορετικοί''. Όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας λέει ότι, επειδή αυτοί είναι διαφορετικοί από εμάς, θα αλλοιώσουν το ελληνικό έθνος αν τους δώσουμε την ιθαγένεια, αυτό είναι διάκριση, είναι ξενοφοβία, είναι ρατσισμός. Και όλα αυτά καθρεφτίζονται και στην καθημερινότητά μας. Σου συμπεριφέρονται διαφορετικά εκεί έξω» τονίζει ο Νίκος, ιδρυτικό μέλος του G2RED, με καταγωγή από τη Νιγηρία.

Παρ' όλο που γενικότερα στην Ευρώπη παρατηρείται αυστηροποίηση των κριτηρίων όσον αφορά την κτήση της ιθαγένειας, σε τέτοιο βαθμό είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Οι μοναδικές χώρες που δεν προωθούν την ομαλή ένταξη των ανθρώπων που γεννιούνται ή/και έχουν μεγαλώσει στο έδαφός τους είναι η Ελλάδα και η Ιταλία.

Βασικός στόχος του G2RED είναι η δυνατότητα κτήσης της ιθαγένειας όταν το άτομο είναι ανήλικο -όπως συμβαίνει σε όλες τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες- ώστε να δομήσει την προσωπικότητά του μακριά από την κοινωνική περιθωριοποίηση. «Μεγαλώνεις σε μια χώρα και δε γίνεται επειδή οι γονείς σου ήρθαν από κάπου αλλού να το ''χρεώνουν'' αυτό σε εσένα. Η μετανάστευση δεν είναι κληρονομική. Εμείς θέλουμε σε λίγο καιρό να χρησιμοποιούμε τον όρο ''νέοι Έλληνες πολίτες'' και να μην υπάρχει κάτι άλλο ενδιάμεσο» υπογραμμίζει η Ανδρομάχη.

Μια ανάσα πριν την αναμέτρηση στις κάλπες, σκέφτομαι ότι οι νέοι μεταναστευτικής καταγωγής αποτελούν ίσως τον μεγαλύτερο χαμένο σύμμαχο μιας αντιρατσιστικής, αντιφασιστικής ψήφου. Τι θα άλλαζε αν ψήφιζαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; «Μιλάμε για περίπου 60.000 ενήλικες, δηλαδή το διπλάσιο νούμερο από τις ψήφους της Χρυσής Αυγής στον Δήμο Αθηναίων» είναι η απάντηση του Νίκου.

Μπαίνοντας αργότερα στο μετρό, «διασταυρώθηκα» με τη Ρούντι. Μια χαμογελαστή Ευρωπαία αφρικανικής καταγωγής που στις 25 του Μάη «θα διαλέξει ποιος θα κάνει κουμάντο στην Ε.Ε.». «Εσύ τι θα κάνεις;» με προκαλεί η αφίσα με τη Ρούντι. Ό,τι κι αν κάνω, εγώ έχω τη δυνατότητα να επιλέξω. Εύχομαι σύντομα κάθε Ρούντι που ζει στην Ελλάδα να έχει ισότιμο δικαίωμα στην επιλογή.

Για τη συλλογή υπογραφών για το δικαιώμα στην ιθαγένεια

Για ενημέρωση και επικοινωνία με το Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity

*Η Τζένη Τσιροπούλου είναι πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου, ''Global Media and Postnational Communication'', από το School of Oriental and African Studies του University of London. Εργάζεται ως freelance δημοσιογράφος.