Advertisement

1979
|

Δοξιάδης: Δόλια παραπληροφόρηση με στόχο τη Δικαιοσύνη για τους Οκτώ

Protagon Team Protagon Team 14 Ιανουαρίου 2018, 14:34

Δοξιάδης: Δόλια παραπληροφόρηση με στόχο τη Δικαιοσύνη για τους Οκτώ

Protagon Team Protagon Team 14 Ιανουαρίου 2018, 14:34

Επικίνδυνη εκστρατεία παραπληροφόρησης στην υπόθεση των Οκτώ και ειδικά στο θέμα του πρώτου τούρκου αξιωματικού ο οποίος με απόφαση του Εφετείου Πρωτοδικών συνελήφθη και περιμένει κύρια δικάσιμο τον Φεβρουάριο, καταγγέλλει ο συγγραφέας Απόστολος Δοξιάδης. Σε ανάρτησή του στο Facebook κάνει λόγο για επικίνδυνο ψέμα που διοχετεύθηκε από παρακρατικές πηγές και αναφέρει ότι υπήρξε «κυνηγητό» του συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου σε τρεις πόλεις τις ημέρες που ήταν ελεύθερος. Η ανάρτηση του κ. Δοξιάδη έχει ως εξής:

«Με την ανάρτηση αυτή καταγγέλλω ένα δόλιο και άκρως επικίνδυνο ψέμα που διοχετεύθηκε χθες (Σάββατο) στα ΜΜΕ από παρακρατικές πηγές, ενώ αναπαράγεται εδώ και μέρες προφορικά κατά κόρον, και από σοβαρούς ανθρώπους. Πιστεύω ότι όσοι το αναπαράγουν προφανώς αγνοούν την αναλήθειά του, πράγμα εντελώς εύλογο καθώς το ψέμα ξεκινά από τις λεγόμενες «εμπιστευτικές πληροφορίες» φερόμενων ως «εγκύρων πηγών».

Το ψέμα, με δυο λόγια, είναι ότι κατά τις ημέρες της ελευθερίας του, ύστερα από απόφαση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου, και πριν γίνει η παράνομη σύλληψή του από την αστυνομία, ο τούρκος πιλότος ελικοπτέρου διάσωσης Σουλεϊμάν Οζκαϊνακτζί τάχα… κυνηγιόταν από πράκτορες της ΜΙΤ, που είχαν σκοπό «να τον απαγάγουν ή να τον σκοτώσουν» (διαλέγετε και παίρνετε). Το κυνηγητό μάλιστα εκτυλίχθηκε σε τρεις πόλεις, ενώ η ΕΥΠ τον φυλούσε με «δρακόντεια μέτρα» σε «ειδικό διαμέρισμα». (Πώς γίνονται τα δύο ταυτόχρονα, δεν ξέρω). Οι πράκτορες της ΜΙΤ «σάρωναν την Αθήνα» (!) για να τον εντοπίσουν, ενώ οι δικοί μας τους αποπροσανατόλιζαν. Στο τέλος μάλιστα «παραλίγο να γίνει θερμό επεισόδιο», («βγήκαν πιστόλια», παρακαλώ) που όμως αποφεύχθηκε, χάρη στους ημεδαπούς Τζέιμς Μποντ, που κατάφεραν τα παλικάρια μας και έσωσαν τον αξιωματικό. Αυτός, κατόπιν ζήτησε να κλειστεί πάλι στη φυλακή, όλο ευγνωμοσύνη, για να προστατευθεί στην αγκαλιά του ελληνικού κράτους. Το πρόβλημα ήταν τόσο σοβαρό, λέει, που μπορούσε να λυθεί μόνο με την ακύρωση του ασύλου, και γι’ αυτό και ο (μέγας ανθρωπιστής) Μουζάλας κατέθεσε τη σχετική αίτηση. Ωραίο παραμύθι. Αλλά μόνο παραμύθι. Όλο αυτό είναι από την αρχή ως το τέλος 100% αποκύημα φαντασίας. Δεν συνέβη ΤΙΠΟΤΕ από αυτά!

Θα εξηγηθώ αναλυτικά, αλλά πρώτα μια μικρή εισαγωγή για τη σκοπιμότητα αυτής της σκοτεινής εκστρατείας παραπληροφόρησης.

Πριν λίγες μέρες έκανα μια ανάρτηση με τίτλο «Κυβέρνηση, Κράτος, Παρακράτος σε αγαστή συνεργασία». Είχε να κάνει με τον τρόπο που κυβερνητικές δηλώσεις, πράξεις κρατικών λειτουργών, αλλά και σκοτεινές κινήσεις παρακρατικών κύκλων κινούνται αρμονικά σε έναν ευρύτερο σχέδιο με στόχο την τήρηση της πρωθυπουργικής υπόσχεσης στον Ερντογάν, για την πάση θυσία αποπομπή των οκτώ τούρκων αξιωματικών από τη χώρα μας, με απώτερο προορισμό τα μπουντρούμια των τουρκικών διωκτικών αρχών, τα βασανιστήρια και για κάποιους τον θάνατο.

Τώρα στο παιχνίδι του παρακράτους μπήκε και ένα συνηθισμένο ιστορικά, και όχι μόνο στην Ελλάδα, όπλο του, η παραπληροφόρηση, και εν προκειμένω η κατασκευή των εντελώς φανταστικών σεναρίων περί… κυνηγητού ΕΥΠ και ΜΙΤ. Αυτή διοχετεύθηκε προς τα ΜΜΕ μέσω κάποιων που λόγω της θέσης τους θεωρούνται αξιόπιστοι, και έτσι αναπαράγεται καλόπιστα από ανθρώπους που είμαι σίγουρος ότι αγνοούν το βάθος του ψεύδους.

Ο στόχος της τερατώδους ψευτιάς που εμφανίστηκε είναι διπλός, και φαίνεται στα ίδια τα σενάρια που αναπαράγονται, προφορικά και τώρα και γραπτά: Ο πρώτος και κύριος στόχος είναι η παραπλάνηση της Δικαιοσύνης, ώστε να αποκτήσει φοβικά αντανακλαστικά στην υπόθεση των Οκτώ, υιοθετώντας το αξίωμα ότι «πρέπει να μείνουν έγκλειστοι (και άρα άνευ ασύλου) για το καλό τους, γιατί κινδυνεύουν από τούρκους πράκτορες». Ο δεύτερος στόχος είναι το θόλωμα του τοπίου στα ΜΜΕ, και μέσω αυτών στην κοινή γνώμη, που υιοθετώντας τέτοια μυθεύματα θα αποδέχεται με απάθεια ή και ανακούφιση κάθε τυχόν αρνητική απόφαση της Δικαιοσύνης για τους Οκτώ, και κάθε κατασταλτική ενέργεια της αστυνομίας, πιστεύοντας ότι αυτές είναι απαραίτητες για την προστασία τους. Δυστυχώς, είναι γνωστό ότι οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν μεγάλη πέραση. Αν μάλιστα συνδυάζονται και με πραγματικά (αλλά άσχετα με τη συγκεκριμένη υπόθεση) περιστατικά, αποκτούν στο νου πολλών το χαρακτήρα μιας απόλυτης αλήθειας. Μιας απόλυτης αλήθειας εν προκειμένω ολέθριας για τους θεσμούς μας και τη δημοκρατική τους λειτουργία. Και φυσικά τη ζωή οκτώ συνανθρώπων μας.

Βέβαια, σε περιπτώσεις τούρκων αντικαθεστωτικών πολιτών που βρίσκονται στην Ελλάδα που είναι άγνωστες ή σχεδόν άγνωστες, που δεν έχουν μπει στο φως της δημοσιότητας, περιπτώσεις ανθρώπων που μπορεί να μην έχουν καν νομική υποστήριξη, και που βέβαια δεν έχουν ευαισθητοποιηθεί γι᾽ αυτούς τα ΜΜΕ και η κοινωνία πολιτών, έχουν συμβεί στο παρελθόν περιστατικά παρόμοια με αυτά που καταγγέλλουν οι παρακρατικοί παραμυθάδες. Παρόμοια, αλλά με μια βασικότατη διαφορά: στις άλλες περιπτώσεις, τις αληθινές, αντί… κυνηγητών μεταξύ ΕΥΠ και ΜΙΤ και θερμών επεισοδίων, υπήρξε η συνεργασία ημεδαπών και αλλοδαπών, ώστε να αιχμαλωτισθούν και να επαναπροωθηθούν παράνομα τούρκοι αντικαθεστωτικοί. Αυτό, παρεμπιπτόντως, δεν το στηρίζω στη γνώμη μου, αλλά στα όσα κατήγγειλαν το καλοκαίρι οργανισμοί όπως η ´Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες , το Συμβούλιο της Ευρώπης, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και άλλες. Η τελευταία μάλιστα κατέθεσε και μηνυτήρια αναφορά σχετικά, παραθέτοντας συγκεκριμένα στοιχεία, όπως σχετικό ερώτημα κατέθεσαν στην Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου έλληνες πολιτικοί.

Οι πράκτορες της τσαρικής Οχράνα που κατασκεύασαν το πιο διαβόητο προπαγανδιστικό ψέμα στην ιστορία, τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», ήταν άνθρωποι δόλιοι μεν, πανέξυπνοι δε. Σέρβιραν ένα παραμύθι που φάνηκε στην εποχή του τόσο αληθοφανές που απόκτησε τεράστια δημόσια διάδοση, έθρεψε τις ρίζες του Δυτικού αντισημιτισμού, και κατά κάποιους ιστορικούς έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του κλίματος που επέτρεψε την άνοδο του Ναζισμού, και βέβαια το Ολοκαύτωμα.

Αλλά στην περίπτωση των «Πρωτοκόλλων» μιλάμε για διάνοιες της μαύρης προπαγάνδας. Oι αντίστοιχοι δικοί μας τύποι, που μηχανεύτηκαν το σενάριο για το «κυνηγητό πρακτόρων» γύρω από τον Σ.Ο., δεν υστερούσαν σε δολιότητα – αλλά από νοημοσύνη, κλάφτα! Καταδιώξεις σε τρεις πόλεις της Ελλάδας, σαρώματα (!) της Αθήνας από τη ΜΙΤ, και… μάχες με πιστόλια, πού παρακαλώ; Στην περίπτωση των Οκτώ, που βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας εδώ κι ενάμιση χρόνο, για την οποία έχουν γραφτεί εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχουν δαπανηθεί εκατοντάδες ώρες τηλεοπτικού χρόνου, και βέβαια έχει απασχολήσει κατά κόρον τη διπλωματία και την πολιτική, σε ελληνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο;

Είναι δυνατόν να εξελίσσονται τέτοια σενάρια, επιπέδου κακού Όστιν Πάουερς ή Κλουζό, γύρω από μια υπόθεση με τέτοια δημοσιότητα; Αστεία πράγματα! Κουκούτσι μυαλό να έχει κανείς καταλαβαίνει ότι το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ο Ερντογάν είναι να διεξαγάγει πολεμική επιχείρηση τούρκων πρακτόρων στην Ελλάδα (!) για να απαγάγει τον πρώτο αξιωματικό στον οποίο η ελληνική πολιτεία χορήγησε άσυλο: η διεθνής κατακραυγή κατά της Τουρκίας θα ήταν κολοσσιαία, το ρεζιλίκι των διωκτικών μας Αρχών, και άρα της κυβέρνησης, απύθμενο, η οργή των δικαστών μέγιστη, και η πιθανότητα να μπορέσει να αγγίξει πια ο Ερντογάν τους άλλους επτά μηδενική. Θα έπαιρναν όλοι αμέσως άσυλο, αλλά και καθεστώς διεθνούς προστασίας. Και ο Ερντογάν, φίλες και φίλοι, μπορεί να είναι πολλά πράγματα. Αλλά βλάκας σίγουρα δεν είναι.

Το προϊόν που παρήγαγαν εν προκειμένω οι μηχανισμοί παραπληροφόρησης του παρακράτους είναι γελοίο από όπου και να το πιάσεις. Παρά ταύτα, δεν παύει να είναι επικινδυνότατο, από τα αποτελέσματα που επιχειρεί να δημιουργήσει, διευκολύνοντας παράνομες συμπεριφορές στην κυβέρνηση και το κράτος, και επιχειρώντας να εκφοβίσει τη Δικαιοσύνη.

ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ, για τις μέρες ελευθερίας του Σ.Ο., στην εκδοχή τουλάχιστον που το δημοσιεύει σήμερα (Κυριακή) το «Πρώτο Θέμα», προφανώς ύστερα από κακόβουλη παραπληροφόρηση των συντακτών του, έχει ως εξής:

– Στις δέκα περίπου μέρες της ελευθερίας του, ο τούρκος πιλότος Σουλεϊμάν Οζκαϊνακτζί φυλάσσονταν με «δρακόντεια μέτρα» από την ΕΥΠ, σε «ειδικό διαμέρισμα».

– Tην ίδια ώρα οι πράκτορες της ΜΙΤ «σάρωναν την Αθήνα» για να τον εντοπίσουν (αυτό πια κι αν είναι νόστιμο!) με σκοπό «να τον απαγάγουν ή να τον σκοτώσουν».

– Oι πράκτορες της ΕΥΠ επιδόθηκαν σε «παιχνίδι ποντικού και γάτας» για να αποσυντονίσουν τους κακούς της ΜΙΤ. Aυτό μάλιστα επεκτάθηκε και σε άλλες δυο πόλεις της Αθήνας.

– «Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες» μιλάνε και για «θερμό επεισόδιο το οποίο τελευταία στιγμή δεν έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις». (Βγήκαν και πιστόλια, λέει, αλλά στο τέλος «οι έλληνες πράκτορες επικράτησαν». Αθάνατη ελληνική λεβεντιά!)

– Για να σωθεί τελικά ο αξιωματικός «κρίθηκε απαραίτητη η ακύρωση του ασύλου του αξιωματικού». (Βλέπετε γιατί όσοι παρακρατικοί κατασκεύασαν το μύθευμα είναι ηλίθιοι: είναι και σα να ομολογούν ότι, εκτός των άλλων, το κράτος μας είναι παντελώς ανίκανο να προστατεύσει έναν άνθρωπο!). Κι έτσι δίνεται έτσι κι ένα έμμεσο «εύγε» και στον Μουζάλα, που υπέβαλλε την πρωτοφανή αίτηση ακύρωσης του ασύλου (για να… σώσει τον αξιωματικό, υπονοεί το παραμύθι) αλλά και στους αστυνομικούς που υπακούοντας σε παράνομες εντολές συνέλαβαν τον Σ.Ο., μέσα στην υπηρεσία ασύλου.

– H απόληξη του παραμυθιού, όπως δημοσιεύεται, δείχνει και τον πραγματικό στόχο: να ελεγχθεί η Δικαιοσύνη, ακόμη και να καμφθεί ο νόμος, για να μείνουν οι Οκτώ έγκλειστοι, ώσπου να βρεθεί η μέθοδος να σταλούν στην Τουρκία, κατά τις επιταγές του Ερντογάν. Συγκεκριμένα καταλήγει με τα εξής δύο άκρως επικίνδυνα για τη Δημοκρατία συμπεράσματα:

α) Ότι «επήλθε η τάξη» όταν μια Εφέτης Αθηνών εξέδωσε την προσωρινή διαγαγή ακύρωσης του ασύλου (κατονομάζεται, αποδίδοντας εμμέσως μεν, σαφώς δε, σε μια σοβαρή δικαστική λειτουργό ρόλο σε ένα παράνομο παιχνίδι–πράγμα που ελπίζω να απαντηθεί με τη δέουσα σοβαρότητα από τη Δικαιοσύνη), και

β) Ότι «η κυβέρνηση καλείται να βρει νέους δικονομικούς τρόπους και διοικητικούς λόγους για να μην αφεθούν ελεύθεροι [οι Οκτώ].»

Mε το τελευταίο, φαίνεται και όλη η στρατηγική του παρακρατικού μυθεύματος: να εξιλεώσει τις ως τώρα παρανομίες της κυβέρνησης και των κρατικών οργάνων που ελέγχει, και να της επιτρέψει να προχωρήσει σε καινούργιες, παράλληλα τρομοκρατώντας τη Δικαιοσύνη, ότι πιθανώς αποφάσεις υπέρ της ελευθερίας των τούρκων αξιωματικών τους θέτουν στο στόχαστρο πρακτόρων!

Αρκετά όμως με το παραμύθι, όπως το προωθεί το παρακράτος.

Και τώρα η ΑΛΗΘΕΙΑ, την οποία καταθέτω μετά λόγου γνώσεως.

– Στις μέρες της ελευθερίας του, ο Σ.Ο. δεν είχε καμία απολύτως προστασία από κρατικά όργανα. Απελευθερώθηκε νόμιμα και κυκλοφόρησε τελείως ελεύθερα στην Αθήνα. Και όταν στη διάρκεια της ελευθερίας του οι δικηγόροι του, σκεπτόμενοι το απώτερο μέλλον, διερεύνησαν την περίπτωση να υπάρχει μια κάποια προστασία γι αυτόν και τους άλλους Οκτώ, δια παν ενδεχόμενο, τους ειπώθηκε από τις αρμόδιες πηγές ότι αυτό πρέπει να γίνει επίσημα, γραπτά, από τον ίδιο, για να «αξιολογηθεί ο κίνδυνος».

– Όχι πράκτορες της ΜΙΤ να τον παρακολουθούσαν, αλλά… ταξιδιωτικοί πράκτορες, θα τον είχαν αντιληφθεί από την πρώτη στιγμή. Ο άνθρωπος ήταν ελεύθερος, δεν κρυβόταν πως το λένε; Και γιατί να κρύβεται άλλωστε; Είχε ελευθερωθεί με κρατική εντολή, και σίγουρα δε φοβόταν κανέναν. Ούτε βέβαια το ελληνικό κράτος που τον ελευθέρωσε, ούτε τους τούρκους πράκτορες. Και το τελευταίο γιατί θεωρούσε, με βάση τα επιχειρήματα κοινής λογικής που εξέθεσα παραπάνω, ότι το να αποτολμηθεί οποιαδήποτε επιχείρηση εναντίον του στην Ελλάδα, τουλάχιστον αυτό τον καιρό, ήταν εντελώς απίθανο. (Πέραν του εύλογου του επιχειρήματος, εγώ τουλάχιστον αναγνωρίζω ότι ένας τούρκος στρατιωτικός έχει καλύτερη γνώση της Τουρκίας και των πρακτικών του κράτους της από εμένα).

– Ούτε σε «ειδικό διαμέρισμα» φιλοξενούνταν, ούτε σε μπούνκερ, ούτε μετακινήθηκε από την Αθήνα, σε «άλλες δυο πόλεις». Φιλοξενήθηκε από κανονικούς πολίτες, σε χώρους τόσο… ειδικούς που δεν είχαν καν σύστημα συναγερμού!

– To μόνο «θερμό επεισόδιο» που έγινε κοντά του ίσως να ήταν κανένας καυγάς οδηγών στο δρόμο, σε πεζοδρόμιο στο οποίο περπατούσε.

– Ο Σ.Ο. όχι μόνο δε ζήτησε την αρωγή του κράτους, στο να ξαναμπεί στη φυλακή (όπως λέει ευφάνταστα το παρακρατικό παραμύθι) αλλά επιθυμούσε διακαώς, όπως κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, να πάρει το άσυλό του, όπως αποφάσισε η Δευτεροβάθμια Επιτροπή, να παραμείνει ελεύθερος, και να μπορεί να ζει σαν φυσιολογικός άνθρωπος.

Τελειώνω λέγοντας ότι όλα τα στοιχεία του ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ αποδίδονται σε πηγές που «για ευνοήτους λόγους δεν μπορούν να κατανομαστούν». Αντίθετα, όλα τα στοιχεία της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, που δεν ενέχουν καμία απολύτως παράνομη πράξη, τα γνωρίζουν αρκετοί άνθρωποι, εϋυπόληπτοι και νομοταγείς έλληνες πολίτες, που έχουν προσωπική γνώση, και θα τα κατέθεταν ευχαρίστως στις αρμόδιες αρχές, αν αυτά ζητηθούν με έννομο τρόπο και για σοβαρό λόγο».

Ελπίζω ύστερα από αυτή την καταγγελία, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση των Οκτώ, οι μεν κρατικοί λειτουργοί που σέβονται τον όρκο τους, οι δε πολίτες που θέλουν να προστατεύσουν τη δημοκρατία μας από τις σκοτεινές απειλές, να επαγρυπνούν.

(*Το παραπάνω στάλθηκε πρώτα στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», η οποία πιστεύω ότι καλόπιστα δημοσίευσε τις πληροφορίες που διοχετεύθηκαν στους συντάκτες της, από ανθρώπους σε θέσεις που τους δίνουν εχέγγυα σοβαρότητας. Η δημοσιοποίησή τους άλλωστε θεωρώ ότι ήταν πολύτιμη, γιατί απέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο το δόλιο σχεδιασμό του παρακράτους).