622
Η Σαντορίνη είναι ένα παράδειγμα του προβλήματος: «Ούτε 5% των προϊόντων δεν μπορούν να είναι ελληνικά» λέει ο Γιώργος Χατζηγιαννάκης | ΙΝΤΙΜΕΝΕWS

Οταν το όραμα συγκρούεται με την πραγματικότητα

Χριστίνα Πουτέτση Χριστίνα Πουτέτση 18 Οκτωβρίου 2017, 10:16
Η Σαντορίνη είναι ένα παράδειγμα του προβλήματος: «Ούτε 5% των προϊόντων δεν μπορούν να είναι ελληνικά» λέει ο Γιώργος Χατζηγιαννάκης
|ΙΝΤΙΜΕΝΕWS

Οταν το όραμα συγκρούεται με την πραγματικότητα

Χριστίνα Πουτέτση Χριστίνα Πουτέτση 18 Οκτωβρίου 2017, 10:16

Ο στόχος υψηλός και ευγενής: Η διασύνδεση της αγροδιατροφής με τον τουρισμό. Σε μια χώρα με προϊόντα και πιάτα που έχουν γίνει διεθνή brands, θεωρητικά είναι αυτονόητος. Και καθολικός. Τι αλλάζει από τη θεωρία στην πράξη;

Στην πράξη αυτά «δεν τα έχουμε εκμεταλλευτεί», υπογράμμισε ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου «Σελήνη» στη Σαντορίνη, Γιώργος Χατζηγιαννάκης. Ανθρωπος της γαστρονομίας και ένας από τους πρωτεργάτες εδώ και 30 χρόνια για την ανάδειξή της, με αιχμή το ντοματάκι, τη φάβα και το κρασί, σ’ ένα νησί – κορυφαίο προορισμό διεθνώς.

«Εχουν γίνει πάρα πολλές προσπάθειες για τη σύνδεση της γαστρονομίας με τον τουρισμό. Δεν υπάρχει όμως καμμία συντονισμένη προσπάθεια», είπε στο 16ο συνέδριο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) την Τρίτη. «Ο,τι έχει δίπλα τη λέξη Σαντορίνη, πουλάει», υποστήριξε. Ομως «δεν έχει κερδηθεί αυτό το στοίχημα», για τη σύνδεση των προϊόντων του τόπου με τουρισμό. «Αυτό που έχει κερδηθεί είναι να φέρνουμε δύο εκατομμύρια κόσμο». Εκεί πέρα από όλα τα άλλα κλονίζεται και η σχέση της μικρής παραγωγής με την αυξημένη ανάγκη για κατανάλωση. Το όραμα συγκρούεται με την πραγματικότητα. «Ούτε 5% των προϊόντων δεν μπορούν να είναι ελληνικά στη Σαντορίνη, όταν στο νησί υπάρχουν 100.000 τουρίστες και κάτοικοι την ημέρα», τόνισε ο κ. Χατζηγιαννάκης, απαριθμώντας τα 560 εστιατόρια του νησιού σε σύγκριση με τους δέκα τόνους φάβα που παράγονται ετησίως τοπικά. Και προτείνει για την κάλυψη των αναγκών η Σαντορίνη να γίνει «κεντρική αγορά ελληνικών προϊόντων».

Την ίδια ώρα ο τόσο αναγνωρισμένος θηραϊκός αμπελώνας συρρικνώνεται. Παρότι έχουν γίνει 16 τα οινοποιεία. «Στη θέση του χτίζονται ξενοδοχεία και δωμάτια. Αυτές είναι οι επιπτώσεις της μαζικότητας», σημείωσε ο κ. Χατζηγιαννάκης, σχολιάζοντας παράλληλα την εφαρμοζόμενη αγροτική πολιτική, αλλά και την εδώ και πολλά χρόνια πρακτική των επιδοτήσεων που δημιούργησε ευκολίες και αυτοματισμούς στην παραγωγή χωρίς αντίκρυσμα στην αγορά.

«Θέλει αλλαγή νοοτροπίας των εμπλεκομένων», τόνισε ο οινοποιός Στέλιος Μπουτάρης, σημειώνοντας την ανάγκη εκπαίδευσης όσων εργάζονται στην εστίαση (σερβιτόρους, σεφ κ.α.). Αλλά και ο ρόλος του κράτους και της τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι «να μη βάζουν εμπόδια και να φτιάξουν υποδομές».

Στην ίδια συζήτηση αναφέρθηκε το φωτεινό παράδειγμα της Τήνου, με το γαστρονομικό της φεστιβάλ και η εμπλοκή παραγωγών, εστιατορίων στη δημιουργία μιας ξεχωριστής ταυτότητας γεύσης. Και υπάρχουν και άλλα. Η Σίφνος, αλλά και η Αμοργός δραστηριοποιήθηκε για την ανάδειξη τοπικών συνταγών και τοπικά παραγόμενων προϊόντων, ως μέρος της εμπειρίας διακοπών.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι και τα τρία αυτά νησιά ξεχωρίζουν στα ταξιδιωτικά αφιερώματα διακεκριμένων εντύπων που αναζητούν προτάσεις με άξονα την αυθεντικότητα για τους εκλεπτυσμένους αναγνώστες τους. Πρόσφατο παράδειγμα η αναφορά στην Αμοργό από το Conde Nast Traveller. Ομως ποιο είναι το μερίδιο αυτών των μικρών νησιών στην τουριστική πίτα της χώρας; Πολύ μικρό αν συγκρίνει κανείς τα εκατομμύρια που επισκέπτονται την Κρήτη, τη Ρόδο και στη συνέχεια τη Χαλκιδική, την Κω και τα Ιόνια νησιά.

Εκεί οι καλές πρακτικές αυτής της διασύνδεσης είναι δυσανάλογα ολιγάριθμες σε σχέση με τον όγκο και το πλήθος που διαχειρίζονται οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες. Άλλα τα κόστη, άλλες οι κλίμακες, άλλες οι απαιτήσεις, άλλη πελατεία, άλλο προϊόν. Στην Κρήτη η πιο προβεβλημένη δράση οφείλεται στην πρωτοβουλία του TUI Care Foundation εντάσσοντας 192 γεωργούς, έναν αγροτικό συνεταιρισμό, δύο οινοποιεία, ένα ελαιοτριβείο και ένα μοναστήρι για να προμηθεύουν τα ξενοδοχεία του διεθνούς τουριστικού οργανισμού με τα προϊόντα τους.

Οι αιτίες; Από την έλλειψη εκπαίδευσης και καθοδήγησης σε όσους δραστηριοποιούνται στον τουρισμό, τα πενιχρά περιθώρια για να καλυφθούν οι δαπάνες τροφοδοσίας σε all inclusive ξενοδοχεία με εκπτώσεις που λειτουργούν ως δέλεαρ για την πελατεία, έως την έλλειψη logistics στα τοπικά προϊόντα, ώστε να υπάρχει ένας προγραμματισμός.

Στην έναρξη του συνεδρίου το βράδυ της Δευτέρας μιλώντας σε ένα γεμάτο ακροατήριο ο υπουργός Επικρατείας Αλέκος Φλαμπουράρης μεταξύ άλλων εξέφρασε την ελπίδα «να υπάρξει μια κίνηση για να συνδέσει τον αγροδιατροφικό τομέα με τον τουρισμό», κάνοντας «έκκληση σε όλες τις επιχειρήσεις να το δουν με μεγαλύτερη ζέση».

Αρκεί μια κίνηση;