526
| ΙΝΤΙΜΕΝΕWS/ΛΙΑΚΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Η λύση του τραπεζικού

Τάκης Μίχας Τάκης Μίχας 31 Αυγούστου 2016, 07:40

Η λύση του τραπεζικού

Τάκης Μίχας Τάκης Μίχας 31 Αυγούστου 2016, 07:40

Στην αρχή μας έλεγαν ότι η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας (capital controls) θα αναιρείτο την άνοιξη του 2016. Η άνοιξη ήρθε και έφυγε… όμως τα capital controls παρέμειναν. Μετά μας είπαν ότι τα capital controls θα αναιρούντο το καλοκαίρι. Το καλοκαίρι τελειώνει και όμως τα capital controls παραμένουν στη θέση τους.

Να κάνω μία υπόθεση; Ta capital controls δεν πρόκειται να καταργηθούν όσο θα υπάρχουν γενιές που θα θυμούνται τον τρόπο με τον οποίο οι έλληνες πολτικοί διαχειρίσθηκαν την κρίση οδηγώντας την χώρα στην σημερινή κατάσταση. Θα πρέπει να πεθάνουν αυτές οι γενιές για να υπάρξει άρση αυτών των μέτρων. Δηλαδή το νωρίτερο αυτό θα συμβεί σε 20-30 έτη.

Διότι όσο θα υπάρχουν άνθρωποι με μνήμη και όσο θα υπάρχουν έλληνες πολιτικοί που θα τους τονώνουν την μνήμη, δεν πρόκειται να υπάρξει εμπιστοσύνη. Οπερ σημαίνει ότι την ημέρα που ο Στουρνάρας  θα αναγγείλει την άρση των capital controls όλοι θα σπεύσουν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους οδηγώντας τους αρμόδιους να επιβάλλουν ξανά τα άθλια αυτά μέτρα. Πώς αλήθεια μπορείς να αφήσεις τις καταθέσεις σου στο έλεος της ίδιας ομάδας πολιτικών που μόλις πριν από ένα η δύο χρόνια σε κατέστρεψε αφαιρώντας σου το δικαίωμα της πρόσβασης σε αυτά; Πώς μπορείς να αφήσεις τη διαχείριση των οικονομιών μιας ζωής σε τραπεζικά ιδρύματα που σήμερα απλά λειτουργούν ως προθάλαμοι της εφορίας;

Κι όμως η λύση είναι εύκολη: αρκεί να δεχθούμε την παραπάνω ανάλυση σύμφωνα με την οποία το τραπεζικό αδιέξοδο – δηλαδή η άρνηση του πληθυσμού να διατηρεί τις οικονομίες του στις τράπεζες– αποτελεί μία κρίση εμπιστοσύνης των ελλήνων πολιτών προς την τάξη των πολιτικών. Αν κανείς δεν δέχεται ότι αυτή είναι η ουσία της κρίσης δεν χρειάζεται να συνεχίσει την ανάγνωση του κειμένου.

Ποια είναι η λύση στη βάση της παραπάνω ανάλυσης;

Οτι αύριο θα επιτρέψεις σε κάθε ξένη τράπεζα να εγκατασταθεί στην Ελλάδα. Αλλά με την εξής ουσιώδη διαφορά: Οτι τα ξένα τραπεζικά ιδρύματα που θα εγκατασταθούν εδώ θα λειτουργούν στο πλαίσιο της νομοθεσίας των χωρών από τις οποίες προέρχονται!

Με άλλα λόγια δεν θα έχουν απολύτως καμία σχέση με τους έλληνες πολιτικούς και με την Τράπεζα της Ελλάδας. Οι ελβετικές τράπεζες θα λειτουργούν στα πλαίσια της ελβετικής νομοθεσίας και θα είναι υπόλογες στις ελβετικές αρχές και το ίδιο θα ισχύει και με τις αμερικανικές, κινεζικές, ρωσικές, αγγλικές ή οποιεσδήποτε άλλες τράπεζες επιθυμούν να εγκατασταθούν εδώ.

Μάλιστα, για να τονισθεί η ανεξαρτησία των τραπεζών από το ελληνικό κράτος και στο συμβολικό επίπεδο, θα ψηφισθεί ένας νόμος που θα απαγορεύει σε έλληνες πολιτικούς να πλησιάζουν σε απόσταση κάτω των τεσσάρων χιλιομέτρων τα νέα αυτά τραπεζικά ιδρύματα!

Κάθε τράπεζα λοιπόν θα προσφέρει διαφορετικά προϊόντα στα οποία το κοκτέιλ ρίσκου-ασφάλειας θα μεταβάλλεται ανάλογα με την φιλοσοφία του τραπεζικού συστήματος από το οποίο προέρχεται η τράπεζα.

Πείτε μου τώρα: Αμφιβάλλετε ότι την άλλη ημέρα όλα τα λεφτά που βρίσκονται στα «στρώματα» θα κατατεθούν στις νέες αυτές τράπεζες; Αμφιβάλλετε ότι ο επαναπατρισμός των καταθέσεων θα είναι άμεσος; Και αμφιβάλλετε ότι όλα αυτά τα καταπληκτικά θα επιτευχθούν χωρίς σταλινικές απειλές και διαπομπεύσεις;

Oτι θα επιτευχθούν στην βάση της ελεύθερης βούλησης των πολιτών;

Ισως να παρατηρήσει κανείς ότι με αυτά τα μέτρα καταργείται τελείως η «εθνική κυριαρχία».

Ισως. Ομως η προβληματική του άρθρου δεν αφορά το πώς «θα σωθεί το Εθνος».

Αφορά το πώς θα σωθούν τα λεφτά του κοσμάκη.