Έχετε δει στις κηδείες…Στέκονται οι τεθλιμμένοι συγγενείς στη σειρά με τα χαρτομάντιλα στο χέρι και ξαφνικά μπαίνει και ένας εκ των συγγενών, συνήθως αυτός που δεν παρέστη καθόλου κατά την διάρκεια της αρρώστιας ας πούμε του πεθαμένου, που ήταν απασχολημένος με άλλα ...Σκύβει που λέτε, τραβάει κι ένα δάκρυ, κουνάει και το κεφάλι πάνω κάτω με νόημα και αποχωρεί. Ενώ οι συγγενείς λένε από μέσα τους «τι να σου κάνω ρε άτιμε, έχε χάρη που σέβομαι την ώρα και δε σε γραπώνω από το σβέρκο».

Έτσι ακριβώς! Έτσι νιώθω καθώς παρακολουθώ τους όψιμα ανήσυχους πολιτικούς μας. Τον Χρήστο Παπουτσή για παράδειγμα και άλλους που πήραν σειρά… Βολεμένοι απόλυτα σε παχυλούς μισθούς, σε αυτοκίνητα και οδηγούς, σε πρώτες θέσεις και εξωτερικά, σε προνόμια και ύφος χιλίων καρδιναλίων… Μας συμπονούν και ανησυχούν. Μπαίνουν μπροστάρηδες για να μας νιώσει ο Πρωθυπουργός.Πότε; Στην τούρλα του Σαββάτου!
 

Η οικονομική κρίση έχει και τα θετικά της. Έπεσε ο μπερντές.Ο μπερντές του Καραγκιόζη. Καταλαβαινόμαστε τώρα δε χρειάζονται περσότερα που έλεγε και ο Ρίτσος.
 

Ζούμε που ζούμε το δράμα μας, έχουμε και αυτούς που μας υποστηρίζουν όψιμα… Τι να σου κάνω που σέβομαι την ώρα. Τόσα χρόνια σιγή ιχθύος.Ένα κράτος που δεν γνωρίζει ούτε καν την μισθοδοσία του απέραντου «Δημοσίου» του και κανένας τους δεν το κατήγγειλε ποτέ…Κιχ δεν έβγαλαν χρόνια και χρόνια…Απορώ πώς αναλάμβαναν θέσεις, πώς αναλάμβαναν υποχρεώσεις, πώς μανατζάριζαν (τρομάρα τους) χωρίς να γνωρίζουν επ΄ ακριβώς (λες και γνώριζαν πάνω κάτω!!) πόσο τους στοιχίζουν οι υπάλληλοι που απασχολούσαν. Και φόρτωναν και φόρτωναν προσωπικό. Και τσιμουδιά! Τώρα βρήκαν τη λαλιά τους και σκέφτηκαν να μπουν μπροστάρηδες…Διατηρώντας βέβαια τα προνόμια. Τι να σου κάνω που σέβομαι την ώρα…
 

Η οικονομική κρίση έχει και τα θετικά της.Έτσι καθώς ξεσκεπαστήκαμε όλοι…Ο λαός δεν μασάει από συμπονετικούς πολιτικούς πια. Μοιάζουν με καλοντυμένες κυρίες, σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, σκαρφαλωμένες σε γόβα Louboutin, που φωτογραφίζονται με παιδάκια…Η κρίση έχει και τα θετικά της.. Έτσι που έγιναν τα πράγματα …Μόνο μια αγωνία έχω…Μη και ζηλέψει κανένας Τσοχατζόπουλος ή Ρουσόπουλος και έρθουν τεθλιμμένοι στην κηδεία…Αυτό δεν θα το αντέξω! Πόσα ρε πού**η μου ν΄αντέξω! Έχε χάρη που σέβομαι την ώρα…