Σημερινή ημερομηνία: 05/03/2012

Βοήθεια: Αρχική σελίδα | Ποιοι Είμαστε | Επικοινωνία | Αναζήτηση

Αναζήτηση:

Πλοήγηση:

Μικρέ μου ή μικρή μου( τι ήσουν άραγε;) θα ερχόσουν στον κόσμο κάπου εκεί το φθινόπωρο, ένα σκληρό -όπως προβλέπεται- φθινόπωρο για την Ελλάδα.
(Ποιο καταραμένο άθροισμα στιγμών, συγκυριών και συμπτώσεων σου στέρησε τη ζωή; Πόσα χρόνια και από τι χτιζόταν το μίσος που σε αφάνισε; Τι σόι άνθρωποι είναι αυτοί που καίνε ανθρώπους; Νόμιζα ότι με τα κρεματόρια είχαμε τελειώσει.) Μικρέ μου ή μικρή μου, θα ήθελα να σου πω για ο,τι δεν θα γνωρίσεις, δεν σε άφησαν να γνωρίσεις...


Έχουμε μπει σε μια σκοτεινή στενωπό χωρίς κανείς να είναι ακόμη σε θέση να “δει” τι μας επιφυλάσσει το μέλλον. Κινούμενη άμμος η χώρα, κινούμενη άμμος και όσα συμβαίνουν έξω από αυτήν. Αν ερχόσουν στον κόσμο θα μάθαινες τι είναι τα συναισθήματα, τι κάνει τους ανθρώπους να είναι άνθρωποι. Θα μάθαινες τι είναι ο φόβος -πόσο φοβήθηκε άραγε η μανούλα σου παλεύοντας με τον καπνό και τη φωτιά;- Θα μάθαινες τι είναι αγωνία , τι είναι η αγανάκτηση, η οργή και ο θυμός , πώς νιώθουν χιλιάδες άνθρωποι στην Ελλάδα όλοι εκείνοι που φώναζαν το δίκιο τους ανεβαίνοντας αργά και συντεταγμένα το δρόμο που απέκτησε τελικά τη δική του ιστορία, τη δική σου ιστορία.

Η πραγματικότητα μας έχει ξεπεράσει. Τώρα βλέπουμε καθαρά ότι «ο Βασιλιάς είναι γυμνός». Αν ζούσατε εσύ και η μανούλα σου, θα σου διάβαζε το παραμύθι και θα γελούσες όπως όλα τα παιδιά όταν το πρωτακούν. Εμείς τώρα το συνειδητοποιήσαμε αλλά δεν μπορούμε να γελάσουμε, γιατί δεν είμαστε πια παιδιά. Η κοινωνία μας ωριμάζει απότομα, άγρια, βίαια και αυτό δύσκολα μπορεί κανείς να το αντέξει. Αν ερχόσουν στον κόσμο, θα μάθαινες και για την πολιτική. Όλοι είπαν λόγια συμπάθειας για ο,τι σας συνέβη -είμαι βέβαιη ότι ήταν ειλικρινή- αλλά γρήγορα ξαναμίλησαν τη γλώσσα που ξέρουν: «εσύ φταις, όχι εσύ φταις...» Δεν έχουν καταλάβει ότι η πραγματικότητα μας υπερβαίνει; Υπερβαίνει κόμματα και παρατάξεις. Δεν χωρούν πολιτικαντισμοί τύπου « χρειάζονταν τα μέτρα αλλά θα καταψηφίσω τα μέτρα τα οποία όμως δεσμεύομαι να τηρήσω». Ναι , μικρέ μου ή μικρή μου, έτσι μιλούν οι πολιτικοί στην Ελλάδα.

Θα μάθαινες ακόμη ότι υπάρχουν και αριστερές δυνάμεις που σαν να πέτρωσε η καρδιά τους: το μόνο που βρήκαν να πουν για τη μολότοφ που σε χάλασε ήταν κάτι ψελλίσματα περί οδυνηρού συμβάντος για να ασχοληθούν αμέσως με την προστασία της τιμής και της υπόληψης του κόμματός τους. Αλλά και ο κύριος στον οποίον ανήκει η τράπεζα που έγινε τάφος σας, μιάμιση γραμμή αφιέρωσε σε σας, ίσα ίσα να βγει από την υποχρέωση. Μετά είπε τον δικό του καημό.

Μικρέ μου ή μικρή μου, όλα είναι μπερδεμένα, καθένας νομίζει ότι κραδαίνει την αλήθεια του και αυτή αρκεί. Αν ερχόσουν στον κόσμο, θα αποκτούσες και εσύ τη δική σου αλήθεια αλλά μπορεί και μακάρι να μεγάλωνες σε μια Ελλάδα που θα πίστευε και θα μπορούσε να υπερασπιστεί τη συλλογικότητα. Οι πολιτικοί για τους πολίτες και οι πολίτες για την κοινωνία.

Ήθελα πάντως να σου πω ότι ξέρω πολύ κόσμο που λυπήθηκε αληθινά για ο,τι σου συνέβη, για ο,τι συνέβη στη μανούλα σου και στους συναδέλφους της. Τώρα είναι Άνοιξη, μια εποχή που δεν θα γνωρίσεις. Κρίμα! Γιατί ακόμη και στην καμένη από τις μολότοφ και τα χημικά Αθήνα όλο και κάποια νεραντζιά αφήνει το άρωμά της....Έτσι μυρίζει η ζωή, μικρό μου και αυτή πάντα θα νικάει. Ελπίζω...


*Τίτλος βιβλίου της Οριάννα Φαλάτσι

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών
Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Εμφάνιση/Απόκρυψη σχολίων Σχόλια

  • 1 Ο/Η kas έγραψε: (πριν 1 έτος)

    ... toulaxiston auto to mikraki opou paei tha exei mazi kai tin manoula tou..<br/>eisai poly glykeia Maria!<br/>

  • 2 Ο/Η Νάντια Σουές έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Maria mou <br/>osa tha ithela na po egrapses... akoma kleo. s'euxaristo pou ekanes lexis tis skepsis mou

  • 3 Ο/Η Ανώνυμος έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Πέμπτη, 6 Μαίου 2010. Λίγο πριν μπω στην τάξη να διδάξω ΄΄Οδύσσεια΄΄ στα πρωτάκια μου, διαβάζω το άρθρο και νιώθω μια άλλου είδους... ασφυξία. Αυτή που δε με οδηγεί στο θάνατο , αλλά στην ανάγκη να παρακάμψω τις υποχρεωτικές ασκήσεις του σχολικού μαθήματος και να μοιραστώ με τα παιδιά μου τις λέξεις , τις σκέψεις , τα συναισθήματα. Σας ευχαριστώ , κυρία Χούκλη, γιατί το άρθρο σας έγινε το καταλληλότερο μέσο να θυμηθούμε ότι με τα παιδιά χτίζουμε κοινωνία και όχι απλή επι-κοινωνία. <br/><br/><br/>

  • 4 Ο/Η K.N έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Σας ευχαριστώ...<br/>Είχα ανάγκη να δω ότι κάποιος νοιάζεται. Το γεγονός δεν αλλάζει, αλλά όσα γράψατε τα είχα ανάγκη να τα διαβάσω. Καλή σας μέρα

  • 5 Ο/Η Αφροδίτη Μπούρα έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Κυρία Χούκλη,<br/><br/>ιδιαίτερα συγκινητικό το γράμμα αυτό. Ωστόσο, θα προτιμούσα να μην είναι η συγκίνηση εκείνη που θα κυριεύσει, αλλά η αποφασιστικότητα για όσα έχουν συμβεί όλα αυτά τα χρόνια. Ως δημοσιογράφος, θα προτιμούσα να διαβάσω και ένα άρθρο σας το οποίο θα αφορούσε στα κακώς κείμενα όλων των κυβερνήσεων που οδήγησαν στην υποθήκευση της ζωής μας και του μέλλοντος των παιδιών που δεν γεννήθηκαν ακόμα. <br/>Η συγκίνηση αύριο θα έχει ξεχαστεί. Το σημαντικό είναι να γίνονται κινήσεις από τους ανθρώπους που έχουν πρόσβαση στο ευρύ κοινό που θα αφυπνίζουν τον κόσμο, θα αναλύουν τάσεις και γεγονότα, δεν θα εκφωνούν απλά. Αυτά έχουν ανάγκη όλοι.

  • 6 Ο/Η Ηλιοπότης έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Συγχαρητήρια για το άρθρο σας κυρία Χούκλη! Εγώ πάλι χόρτασα από απολογισμούς των κακώς κειμένων και αποζητώ τη συγκίνηση. Χορτάσαμε απολογισμούς των κακώς κειμένων των κυβερνήσεων που μας βολεύουν, καθώς ΟΛΟΙ βγάζουμε τη δική μας ουρά απ' έξω και ξεχνάμε τη φράση που τα είπε ΟΛΑ, του μεγάλου Γιάννη Τσαρούχη: "Η χειρότερη Κατοχή της Ελλάδας έγινε από τους Έλληνες". Τα υπόλοιπα είναι απλά περικοκλάδες! Συγχαρητήρια και πάλι κυρία Χούκλη! Γιατί η συγκίνηση είναι πιο ακριβή από τους απολογισμούς που δεν αναζητούν λύσεις αλλά αποδιοπομπαίους τράγους...

  • 7 Ο/Η GERMA έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Τι θα μπορούσε να πει πλέον ένας παππούς στον εγγονό του κοιτάζοντας τον λίγα εικοσιτετράωρα μετά τις 20/4/2010. Γεννήθηκε σε μια εποχή που δεν θα μοιάζει καθόλου με αυτή των γονιών του και των παππούδων του.<br/>Φυσικά τα παιδιά δεν έχουν μνήμη, έχουν όμως την υπομονή και την περιέργεια να ακούνε ιστορίες από τους μεγάλους που υποτίθεται ότι έχουν εμπειρίες και γνώσεις ιστορίας, γνώσεις ζωής. Θυμάμαι πάντα, την ιστορία όπως την διδάχθηκα στο σχολείο πριν 50 χρόνια, τον χορό των Σπαρτιατών, σε τρεις κύκλους ,ανάλογα με την ηλικία. Κάθε ηλικία είχε να λέει την δική της άποψη για τη ζωή και το πώς έβλεπε τα πράγματα. Ο χορός των γερόντων έψαλε το ότι κάποτε ήταν και αυτοί παλικάρια. Ο χορός των αντρών απαντούσε ότι τώρα είμαστε εμείς εδώ και μη φοβάστε τίποτα και απαντούσε ο χορός των νέων, ότι εμείς θα γίνουμε πολύ καλύτεροί σας.<br/>Θαυμάζει κανείς αυτή την ιστορία που δείχνει ότι οι Σπαρτιάτες δήλωναν έντιμα και υπεύθυνα ότι θα υπάρχει συνέχεια αλλά και συνέπεια στην ζωή τους. <br/>Αν κάνουμε μια αναφορά στη σημερινή πραγματικότητα της Ελλάδας, θα διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει καμιά σχέση στην αλληλεγγύη των γενεών. Εύκολα μπορεί να ισχυρισθεί κανείς ότι δεν είναι ίδιες οι εποχές. <br/>Τι λέτε, άνθρωποι τότε άνθρωποι και σήμερα. Ωστόσο σκοπός αυτής της επιστολής δεν είναι η συγκριτική ιστορία των εποχών, αλλά να δείξει την χαλαρότητα έως και εξαφάνιση των δεσμών στην νέα Ελλάδα του 21ου αιώνα. <br/>Ο σημερινός Έλληνας έχει να αντιμετωπίσει τεράστιες προκλήσεις. Πρώτον, μια διαχρονικά ανεπαρκή πολιτική ηγεσία που ούτε όραμα έχει ούτε σχέδιο για την αντιμετώπιση ενός πράγματι μεγάλου εχθρού. Την παγκόσμια διακυβέρνηση των τραπεζιτών και των ολιγαρχών του παράνομου πλούτου. Απορεί κανείς με την μακαριότητα και ακινησία των συμπατριωτών μας, αλλά όλα έχουν την εξήγησή τους. Ποιες σπουδές και ποιες προοπτικές έφεραν στην χώρα οι άνθρωποι, και που οδηγούν την δυναμική αυτών των ιθαγενών, των σπουδαίων Ελλήνων;<br/>Οι καραβοκύρηδες έφυγαν κάτι χρόνια, οι Έλληνες βιομήχανοι τα έκαναν πλάκες χρυσού στην Ελβετία με τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων των εργαζομένων, οι εργαζόμενοι έμειναν στην απίστευτη μιζέρια τους οικονομική και πνευματική και τα κόμματα δημιούργησαν «μαγαζάκια» δημιουργίας συνειδήσεων και στρατούς που περιφέρονται για την επιβολή των πολιτικών ανάξιων και χαμηλού αναστήματος.<br/><br/>Όλοι οι Έλληνες, πλην γραικύλων, διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά και η χώρα είναι σε κίνδυνο και έχουμε συμπεριφορές μιας κοινωνίας που δεν την αγγίζει τίποτα. <br/>Τι πρέπει να πω λοιπόν στον εγγονό μου πρώτα από όλα; <br/>Έχεις γιέ μου την σπουδαιότερη γλώσσα στον κόσμο, αυτή που θα μιλάς, την Ελληνική με τρεις χιλιάδες χρόνια ιστορία. Κράτα τον πλούτο της και την αξία της γιατί οι υπολογιστές που σε σένα θα είναι η καθημερινότητά σου σε λίγο θα μιλούν αυτή την γλώσσα. Οι αγράμματοι παππούδες σου την κατακρεούργησαν και όταν περπατάς στους δρόμους και κοιτάζεις τις ξενόγλωσσες επιγραφές των καταστημάτων να μην αγοράζεις, δεν τιμάνε την πατρίδα τους άρα και σένα. <br/>Διδάξαμε όλες τις επιστήμες, την ιατρική, την μουσική ,την αστρονομία την φιλοσοφία, την στρατιωτική τέχνη, τις θεατρικές τέχνες και κάθε δραστηριότητα που αγγίζει τους ανθρώπους. Πρέπει να είσαι υπερήφανος για το παρελθόν σου αλλά αυστηρός με το μέλλον σου, για όλα που θέλουν να σου επιβάλλουν παράνομα και καταχρηστικά. Μη τους χαρίζεσαι με τίποτα στην ζωή σου, αλλά μόνο να τους αντιμετωπίζεις με την λογική, και αυτή την διδάξαμε εμείς, με την συμπαράσταση των συνομηλίκων σου που και αυτοί θα περάσουν τα ίδια.<br/>Ο κόσμος που έρχεται σίγουρα θα έχει άλλη νοοτροπία, άλλες ευκαιρίες, άλλες δυνατότητες. Κάθε γενιά που έρχεται δίνει κάτι στη ζωή . Εγώ σου δίνω την αγάπη και την ζεστασιά της οικογένειας που θα σε συντροφεύει στα επόμενα βήματά σου, την υπερηφάνεια της καταγωγής σου, την έμπνευση και ανδρεία των ηρώων του μεγάλου μας ποιητή του Ομήρου. <br/>Σε σένα εμπιστεύομαι ότι θα τα καταφέρεις πολύ καλύτερα από εμάς και θα μπορείς να αντιμετωπίζεις τον κόσμο με περισσότερα εφόδια και περισσότερη σύνεση και απαλλαγμένος από τις δικές μας κακές συνήθειες.<br/>Σε σένα και άλλοι σαν και σένα θα κάνετε την Ελλάδα καλύτερη, ποιο δυνατή, ποιο υπολογίσιμη χώρα σε όλους τους φίλους λαούς και τους λιγότερο φιλικούς μαζί μας. Αλλά πιστεύω ότι πάνω από όλα θα είσαι άνθρωπος με την Ελληνική σημασία της λέξης. <br/> <br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/><br/>

  • 8 Ο/Η Billy έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Είμαι συναδελφός σας κυρία Χούκλη, σε αθλητική εφημερίδα της Θεσσαλονίκης.<br/>Είστε από τα λίγα άτομα που θαυμάζω στο χώρο μας. Το σημερινό κείμενο είναι απλά απόδειξη της ευαισθητοποίησης και του ήθους σας.

  • 9 Ο/Η Κωνσταντίνος Μ. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Δεν υπάρχει δημοκρατικός Έλληνας πολίτης που να μην πάγωσε στο άκουσμα της είδησης...Δεν υπάρχουν λόγια συμπαράστασης στους συγγενείς των δολοφονημένων..Πραγματικά..Θα ήθελα όμως και ένα γράμμα στο αγέννητο παιδί που με το που βγει θα χρωστάει 35,000Ε....Στο αγέννητο παιδί που οι γονείς του δεν θα έχουν να του πάρουν τα βασικά γιατί θα είναι άνεργοι όπως και άλλοι 1.5 εκ Έλληνες...Το παιδί που όταν τελειώσει με σχολεία και σπουδές,αν τα καταφέρει,θα πάρει σειρά στην ανεργία και όταν βρει δουλειά θα πέρνει,αν είναι τυχερό,550Ε ενώ το χρέος του θα έχει ξεπεράσει τα 40,000Ε,στην καλύτερη,ενώ δεν θα μπορεί να φτιάξει την δική του οικογένεια και το δικό του παιδί...Επίσης θα ήθελα να μην διαβάσω ακόμα και σε αυτό το > την συνήθη επίθεση κατά της αριστεράς την στιγμή που ο Καρατζαφέρης χύνει το δηλητήριό του κατά του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ και μένει ως συνήθως στο απυρόβλητο των ΜΜΕ τα οποία σχολιάζουν μόνο την αντίδραση της αριστεράς ή παίζουν 5 δευτερόλεπτα τις δηλώσεις και ο/η > κάνει το ρεζουμέ που τον βολεύει...Είστε οι τελευταίοι που πραγματικά τους νοιάζουν τα παιδιά του κόσμου...Αν σας ένοιαζε τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα και οι > θα είχαν τους δημοσιογράφους να ασκούν κριτική και όχι διαφήμιση...

  • 10 Ο/Η Ko$ti$ έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Υπέροχο και τόσο συγκηνητικό! Και το παιδάκι ήταν αγοράκι...

  • 11 Ο/Η Β.Γκ. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Συγχαρητηρια και μια βαθια υποκλιση!!

  • 12 Ο/Η Μαρία Τζ. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Η Αφροδίτη Μπούρα με κάλυψε. Πλήρως.<br/>Πρέπει να χρησιμοποιούμε περισσότερο το μυαλό μας.<br/>Γιατί κι αυτοί που πετάξανε τις μολότωφ,συγκινημένοι, θυμωμένοι ή ό,τι άλλο θες ήτανε... Και αν είχανε χρησιμοποιήσει το μυαλό τους αντί το θυμό τους ( ή τη συγκινηση τους ), θα είχανε βρει ποιός και τί πραγματικά τους φταίει.<br/>Τα υπόλοιπα στο "Πάμε πακέτο"...

  • 13 Ο/Η a.g. έγραψε: (πριν 1 έτος)

    κα. Χούκλη, τα είπατε όλα! μεστά, καθαρά και ανθρώπινα !!!!! από τις λίγες ,μέχρι στιγμής ,αναλύσεις που με άγγιξαν και οδήγησαν τη σκέψη μου ένα βήμα παρακάτω, μπράβο σας! <br/><br/>

  • 14 Ο/Η Βασιλική Κότσα έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Δεν υπάρχουν λόγια<br/>Δεν ξέρω τι να πω<br/>Η δική μου λύπη δεν είναι αρκετή, δεν μπορώ να φανταστώ την οδύνη των συγγενών... Όλων όσων αγαπούσαν αυτή τη γυναίκα και όλων όσων περίμεναν με ανυπομονησία να κρατήσουν στοργικά στην αγκαλιά τους αυτό το μωράκι.<br/>Η ντροπή που νιώθω για τους υπαίτιους είναι μεγαλύτερη από τη δική τους.(αν ντρέπονται καθόλου) <br/>Τα δάκρυά μου δεν είναι αρκετά για να καλύψουν το κενό, την απώλεια,τον αμέτρητο πόνο και την οδύνη.Δεν αρκούν για να γυρίσει στη ζωή αυτή η αδικοχαμένη γυναίκα, το μωρό της και οι υπόλοιποι νεκροί...Συμπάσχω πραγματικά και στέλνω στις οικογένειες ευχές για αντοχή,υπομονή,κουράγιο.Ότι και αν κάνω όμως δεν είμαι με τίποτα ικανή να αλλάξω αυτό που νιώθουν οι κοντινοί άνθρωποι, να τους κάνω να νιώσουν έστω και λιγοστή χαρά, ελπίδα...

  • 15 Ο/Η ΚΒ έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Πολύ καλό το άρθρο σας κα Χούκλη αλλά σαν μητέρα 2 ενήλικων παιδιών θλίβομαι για την απώλεια των 3 συνανθρώπων μας και του εμβρύου, και θα πω:<br/>μια κουβέντα στους συγγενείς των αδικοχαμένων-ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΑ- και ιδιαίτερα στους γονείς της μέλλουσας μητέρας -ΙΣΩΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΤΟ ΜΩΡΟ- σε τό κόσμο θα ερχόταν;<br/>και μια κουβέντα στους γονείς που ανάθρεψαν εγκληματίες. Γιατί έφεραν στον κόσμο παιδιά αφού δεν μπορούσαν να τα αναθρέψουν; Αυτούς Λυπάμαι.<br/><br/>Κα Χούκλη συμφωνώ με την κα Αφροδίτη Μπούρα: εσείς όλοι που έχετε "φωνή" μέσα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, και εφ' όσον πιστεύετε αυτά που γράφετε ΦΩΝΑΞΤΕ να σας ακούσουν οι Πολιτικοί, όχι εμείς οι απλοί πολίτες.<br/>-----------------------------------------------------------<br/>Μήπως είναι προτιμότερο τελικά να μην γεννιούνται καινούργια παιδιά, αλλα να φροντίσουμε αυτά που έχουν ήδη γεννηθεί και υποφέρουν;<br/>

  • 16 Ο/Η Ανώνυμος έγραψε: (πριν 1 έτος)

    STAMATHSTE EPITELOUS NA KAPILEYESTE KA8E TRAGWDIA<br/>POIOS SAS EDWSE TO DIKAIWMA NA MILATE GIA AYTOUS POU PE8ANAN<br/><br/>NTROPH SAS

  • 17 Ο/Η Aνακρέων Ματαράγκας έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Χαίρετε & εύγε Κυρία Χούκλη.<br/><br/>*''Τείχη'', Κ. Καβάφης. <br/>

  • 18 Ο/Η Booknights έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Συγχαρητήρια. Η καλύτερη προσέγγιση του θέματος που γράφτηκε σήμερα<br/><br/>http://booknights.wordpress.com

  • 19 Ο/Η Marina έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Τι αρθρο Κα, Χουκλη, πραγματικα σπαραχτικο Ταπεινα σας συγχαιρω που αποδιδετε τη φρικη των ημερων με τονους πειθηνιους και ειρηνικους. Ενα συγκινητικο αρθρο που συγκλονιζει τους παντες.

  • 20 Ο/Η Ανώνυμος έγραψε: (πριν 1 έτος)

    Νέο σχόλιο ειμαι δεκα χρονια παντρεμενη καθε χρονο λεγαμε ν αφτιαξουν λιγο τα πραγματα και θα κανουμε ενα παιδακι,υστερα απο τα τραγικα γεγονοτα,γεγονοτα που προσπαθω να καταλαβω γιατι,γιατι συμβαινουν φοβαμαι ειλικρινα να φερω στη χωρα αυτη εναν πολιτη που μελλον δε θα εχει ,ειμαι ανεργη 5 χρονια αλλα αυτο δεν εχει σημασια,οι ζωες 4 αθωοι ανθρωποι,αυτο εχει σημασια,αλλα ποιος το καταλαβαινει...κανεις..κυρια χουκλη σας ευχαριστω ειναι αυτα που σκεφτομαστε ολοι

loading..

1 έως 20 από 69 σχόλια Περισσότερα σχόλια..