Αναζήτηση:

Διαφήμιση

Διαφήμιση

ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ Σχόλια του Μελέτη Ρεντούμη

Φόρος Υπεραξίας Μετοχών ή Ισοπέδωση;

  • Photo: Menelaos Myrillas / Fosphotos.com
    Photo: Menelaos Myrillas / Fosphotos.com

Η απόφαση της κυβέρνησης για επιβολή φόρου υπεραξίας επί των μετοχών με 15% από το πρώτο ευρώ, για μένα δεν είναι σωστά σχεδιασμένη, είναι άδικη και αντιαναπτυξιακή. Το σκεπτικό της απόφασης είναι οριζόντιο, εισπρακτικό και μάλιστα ιδιαίτερα επικίνδυνο για τις ξένες επενδύσεις που θέλουμε να προσελκύσουμε ως χώρα.

Πρέπει σίγουρα να υπάρχει ένας φόρος υπεραξίας αλλά με μια σωστή λογική που να προστατεύει και να δίνει κίνητρα στην αγορά.

Να τονίσουμε ότι τα περισσότερα χαρτοφυλάκια στην ελληνική αγορά, είναι εγκλωβισμένα σε ζημιές εδώ και αρκετά χρόνια και ιδιαίτερα μετά το 2008 έχουν χαθεί κυριολεκτικά περιουσίες απ΄ όλους τους κλάδους.

Η λογική του νέου φόρου καταργεί ουσιαστικά την έννοια του μικροεπενδυτή καθώς δεν θα δημιουργούνται νέα χαρτοφυλάκια βασισμένα στα πραγματικά δεδομένα της αγοράς και μακροπρόθεσμα, παρά μόνο μεγάλα κερδοσκοπικά. Οι περισσότεροι επενδυτές θα ανοίξουν κωδικούς σε χρηματιστηριακές του εξωτερικού ή μέσω ελληνικών χρηματιστηριακών θα φαίνονται συνεργαζόμενες με ξένες εταιρίες ότι επενδύουν από το εξωτερικό, που σημαίνει εκτεταμένη φοροαποφυγή.

Ο οποιοσδήποτε νέος φόρος πρέπει να είναι μοναδικός και όχι πρόσθετος. Αρα θα πρέπει να θεσπιστεί ενιαίος φόρος υπεραξίας που να καταργεί τον φόρο επί της πώλησης. Δεν μπορεί να ισχύουν ταυτόχρονα και οι δύο φόροι.

Η υπεραξία θα πρέπει να λογίζεται όχι ανά μετοχή αλλά είτε ανά κλάδο, ή στο συνολικό χαρτοφυλάκιο που τηρείται στη μερίδα επενδυτή στο Σύστημα Άυλων Τίτλων, ώστε να γίνεται συμψηφισμός κερδών και ζημιών με δίκαιο τρόπο.

Θα πρέπει να θεσπιστεί αφορολόγητο όριο 25.000 ευρώ και μετά από αυτό το ποσό προοδευτικά με δύο συντελεστές, 5% μέχρι 50.000 ευρώ και πάνω από 50.000 ευρώ 10%. Έτσι διατηρούνται οι προσδοκίες επί των εσόδων και δεν εξαφανίζονται οι μικροεπενδυτές που δημιουργούν ζήτηση και άρα μελλοντικά κέρδη για όλο το χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Να θυμίσουμε εδώ ότι ως υπεραξία λογίζεται η διαφορά της τιμής πώλησης από την τιμή αγοράς με βάση την ημερομηνία εισαγωγής των μετοχών στο σύστημα.

Επίσης θα μπορούσαν να τιμωρούνται με επιπλέον φορολογικό συντελεστή οι λεγόμενες intraday transactions της τάξεως του 2%, ανάλογα με την κλίμακα που εμπίπτει, ώστε να αποφεύγεται η εκτεταμένη κερδοσκοπία.

Να μην ξεχνάμε ότι από το χρηματιστήριο αντλούνται κεφάλαια για χρηματοδότηση μεγάλων επενδύσεων και απαιτείται διατήρηση και αύξηση της ρευστότητας. Με δεδομένη την έλλειψη ρευστότητας από τις τράπεζες αυτή τη στιγμή, ένας αυξημένος φόρος στις μετοχές, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα καθώς θα παρουσιαστεί έλλειμμα επενδεδυμένων κεφαλαίων ή μεταφορά τους σε άλλες χρηματαγορές περισσότερο ελκυστικές.

Έχει παρατηρηθεί επίσης, σε χώρες που εφαρμόζεται ο φόρος υπεραξίας ότι οι μικροεπενδυτές έχοντας αποκομίσει κάποια κέρδη, για να μην πληρώσουν τον αναλογούντα φόρο, δεν προβαίνουν σε επιλεκτικές ρευστοποιήσεις αλλά γίνεται παρατεταμένη διακράτηση, γεγονός που σημαίνει ότι δεν επιλέγονται άλλες επενδύσεις ελκυστικές και με καλές αποδόσεις, με αποτέλεσμα τη μη αποτελεσματικότητα της αγοράς, εφόσον εταιρίες που έχουν πραγματικά ανάγκη δεν μπορούν ν’ αντλήσουν τα κατάλληλα κεφάλαια.

Τέλος και οι αποκρατικοποιήσεις που τόσος λόγος γίνεται, διενεργούνται σε μεγάλο ποσοστό με τη μεταβίβαση πακέτων μετοχών (placements), που σημαίνει ότι η αυξημένη φορολογία θα δημιουργήσει κύμα ξένων εταιριών που θα θησαυρίσουν από τις προμήθειες καθώς θα επιλέγονται έναντι των ελληνικών λόγω της φορολογίας.

Ας γίνει λοιπόν, επιτέλους, έστω και αργά, ένας ορθολογικός σχεδιασμός του μέτρου ενάντια στην προχειρότητα και την ισοπέδωση.

*Ο Μελέτης Ρεντούμης είναι οικονομολόγος τραπεζικός - μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της Δυναμικής Ελλάδας.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών