Αναζήτηση:

Διαφήμιση

Διαφήμιση

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας Συρία Σχόλια Τάκης Μίχας Τάκης Μίχας

Αριστερά και Συρία

Θα πρέπει να το έχουν μετανοήσει πικρά όσοι είχαν την φαεινή ιδέα να καλέσουν τον κ.Τ σίπρα στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς στην Ουάσιγκτον.Διότι σήμερα ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ με την στάση τους στο θέμα της Συρίας  αναδεικνύεται πλέον ως η ηγετική μορφή του αντιαμερικανισμού στην Ελλάδα.
Ας προσέξουμε εδώ. Φυσικά το να είναι κανείς εναντίον μιας εξωθεν στρατιωτικής επέμβασης στην Συρία δεν ισοδυναμεί με «αντιαμερικανισμό». Υπάρχουν πολλά και ενδιαφέροντα επιχειρήματα που μπορούν να επιστρατευθούν εναντίον μιας τέτοιας επέμβαση
.
Ομως αυτό που καθιστα το αφήγημα του ηγέτη του Συριζα μια ακόμη παραλλαγή του εύκολου αντιμερικανισμού είναι το γεγονός ότι στο αφήγημα αυτό η ιστορία της ρήξης της Συρίας (οπως  και κάθε άλλης ρήξης) αρχίζει μόλις η Αμερική εμφανισθει επι σκηνής. Πρίν απο την εμφάνιση της Αμερικής η ιστορία βρίσκεται στην ώρα  Μηδέν και δεν ενδιαφέρει κανέναν. Ετσι στην ομιλία του στην Καισαριανή ο κ. Τσίπρας έκανε αναφορά σε μια πιθανή Αμερικανική επέμβαση ως «εναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων». Λες και  δεν μαίνονται οι πολεμικές επιχειρήσεις στην Συρία εδώ και τρία χρόνια! Λες και δεν υπάρχουν ήδη 120 χιλιάδες νεκροί-η πλειονότητα των οποίων είναι άμαχοι,ανδρες γυναίκες  παιδιά.

Στο ίδιο πνεύμα ο αρχηγός του Συριζα μίλησε για το «κύμα προσφύγων»  που θα δημιουργηθεί αν υπάρξει επίθεση εναντόν του καθεστώτος Ασσάντ.Λες και ολα αυτά τα χρόνια που μαίνεται η ρήξη δεν έχουν προκληθεί εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες !Συμφωνα με στοιχεία της UNHCR ο αριθμός των προσφύγων που έχουν διαφύγει στις γειτονικές χώρες υπερβαίνει το 1.3 εκάτ. ενω ο αριθμός των εσωτερικών προσφύγων έχει φτάσει τα 4 εκατομμύρια!

Αυτές οι «παραβλέψεις» του κ.Τσίπρα  δεν οφείλονται μόνο στην «άγνοια» του για οτιδήποτε συμβαίνει εκτός των Ελληνικών  συνόρω .Εκφράζουν την βασική δομή του αφηγήματος του ντόπιου αντιαμερικανισμού,  ότι δηλαδή η συγχρονη ιστορία συνιστά  μια πάλη  των «Λαών» (η «Εθνών» κατα την βερσιον της Χ.Α.) εναντίον του Μεγάλου Σατανα (δηλαδή των ΗΠΑ). Στα πλαίσια αυτού του  αφηγήματος  οτιδήποτε ξεφεύγει απ αυτή την βασική αντίθεση (οπως π.χ. ο μαινόμενος εδω και χρόνια πόλεμος στην Συρία η το κύμα των προσφύγων που έχει ήδη προκληθεί) δεν έχει νόημα. Ολα αυτά αποκτούν νόημα  μόνο όταν ο Μεγάλος Σατανάς εμφανισθεί στην σκηνή.

Αν ο κ.Τσίπρας είχε έστω και  το παραμικρό στοιχείο επαναστατικότητας η αντισυμβατικότητας αυτό που θα έπρεπε να καταγγείλει ευθύς εξ αρχής είναι το γεγονός ότι η χώρα του η Ελλαδα  έχει ως συμβολικό εκπρόσωπο, ως αρχηγό, πρόσωπο που στο πλαίσιο της πολιτικής που άσκησε ο ίδιος και η χώρα, ταυτίστηκε με τα καθεστώτα Άσαντ και Σαντάμ. 

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Αρχείο