Της Κλειους Νικολάου
Αφορμή γι’ αυτό το άρθρο έδωσε ένα δημοσίευμα στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, στο οποίο βρήκα τη συγκλονιστική περιγραφή δύο περιπτώσεων γυναικών από την Πολωνία, οι οποίες βρέθηκαν στην πολύ δύσκολη θέση να θέλουν να κάνουν… έκτρωση στην Πολωνία. Στη δεκαετία του '90 η πολωνική κυβέρνηση υιοθέτησε μία από τις πιο αυστηρές νομοθεσίες σε ολόκληρη την Ευρώπη, καθώς, οι κυβερνήσεις θεώρησαν ότι πρέπει να ευγνωμονούν την καθολική εκκλησία για τη στήριξη της στους αντικαθεστωτικούς της εποχής του κομμουνισμού.
Έτσι η νομοθεσία σε καμία περίπτωση δεν ακολούθησε την εξέλιξη της κοινωνίας: τα ζευγάρια πρέπει να κάνουν σεξ μετά τον γάμο, να το κάνουν για να τεκνοποιήσουν και η έκτρωση είναι φόνος και άρα απαγορεύεται εκτός και αν συντρέχουν σοβαροί λόγοι υγείας του εμβρύου ή της μητέρας, καθώς και αν είναι προϊόν βιασμού.Οι Πολωνέζες που δεν επιθυμούν να κάνουν παιδί είναι υποχρεωμένες να περάσουν τα σύνορα στη γειτονική Γερμανία όπου η έκτρωση επιτρέπεται.
Ο γυναικολόγος, Janusz R., μας πληροφορεί το Der Spiegel, νόμιζε μετά από 40 χρόνια καριέρας ότι τα είχε δει όλα μέχρι που χρειάστηκε να κάνει έκτρωση σε μία Πολωνέζα, η οποία συνοδευόταν από έναν πολύ αγχωμένο κύριο. Δεν κατάλαβε γιατί έως ότου ο κύριος, εμφανώς συντετριμμένος, του αποκάλυψε ότι είναι «καθολικός ιερέας στην Πολωνία» και ότι αισθάνεται «αμαρτωλός», παρότι εξηγώντας το με τη λογική, αντιλαμβάνεται ότι η νομοθεσία της χώρας του «δεν αντανακλά την πραγματική κοινωνία πια». Μόλις 20 χιλιόμετρα από τα σύνορα, σε μία μικρή πόλη, το ιατρείο του Γερμανού γιατρού έχει υποδεχτεί φέτος τουλάχιστον 600 γυναίκες από την Πολωνία, ενώ ο περυσινός αριθμός δεν ξεπερνούσε τις 400. Αντίστοιχα είναι τα νούμερα ακόμη και στο Βερολίνο, το οποίο δε χωρίζουν πολλά χιλιόμετρα από τα πολωνικά σύνορα.
Το παράδοξο είναι ότι οι «στείρες» Γερμανίδες πηγαίνουν στην Πολωνία για τεχνητές γονιμοποιήσεις, καθώς εκεί δεν υπάρχει όριο στα ωάρια που μπορεί να «καταψύξει» μία γυναίκα, την ίδια στιγμή που οι «γόνιμες» Πολωνέζες πηγαίνουν να κάνουν έκτρωση στην Γερμανία, γιατί εκεί είναι νόμιμη. Το περίεργο αυτό «εμπόριο» εντάθηκε από το 2007 που η Πολωνία μπήκε στη συνθήκη Σέγκεν, καθώς μία έκτρωση στη Γερμανία στοιχίζει περίπου 400 ευρώ, ενώ μία παράνομη έκτρωση στην Πολωνία – και γίνονται περίπου 200.000 παράνομες εκτρώσεις ετησίως – στοιχίζει 2.000 ευρώ.
Όπως μας πληροφορεί ο Dr R. οι παράνομες εκτρώσεις στην Πολωνία γίνονται κάτω από άθλιες συχνά συνθήκες, χωρίς αναισθητικό, ενώ, όπως λέει, γνωρίζει για περιπτώσεις γυναικών, οι οποίες χρειάστηκε να κρατούν τα εργαλεία του γιατρού στα χέρια τους κατά τη διάρκεια της επέμβασης. «Οι γιατροί φοβούνται μήπως τους ανακαλύψουν και οι γυναίκες αισθάνονται ντροπιασμένες», λέει.
Την ημέρα της συνέντευξης, ο Dr R. είχε στην αίθουσα αναμονής τέσσερις γυναίκες και κατάφερε να πείσει τη μία από αυτές να το ξανασκεφτεί και να κρατήσει το παιδί. Η δεύτερη θα το σκεφτεί και θα ξαναπάει. Η τρίτη, μία 17χρονη μαθήτρια καθόταν κουλουριασμένη και λίγο χλωμή πάνω στο χειρουργικό τραπέζι. «Όλες οι συμμαθήτριες μου κάνουν σεξ», έλεγε «και μετά πάνε για εξομολόγηση».
Η τέταρτη όμως έφτασε καθυστερημένη: ήταν ήδη στη 19η εβδομάδα της κύησης, ενώ στη Γερμανία οι εκτρώσεις επιτρέπονται έως τη 12η εβδομάδα. Αυτή μάλλον θα ξαναμπεί στο αυτοκίνητό της και θα οδηγήσει λίγο ακόμη. Πιο δυτικά, στην Ολλανδία, οι εκτρώσεις επιτρέπονται έως την 22η εβδομάδα της κύησης.